Birbirinden nefret eden iki sporcu. Ve tek gecelik bir ilişki. Asil Karahanlı nâmı diğer Zehir. Asi Arınç Koral nâmı diğer Zehirli Gölge. Asil Asi ile geçirdiği tek gecelik ilişkiden sonra hamile kalır fakat bunu Asi'ye söylemez. Ve yaşadığı yeri terk eder.Kendine yeni bir hayat kuran Asil Asi ile karşılasmayacağına emindir.Fakat Asi yıllar sonra Asil'in karşısına bir sporcu olarak değilde bir çete lideri olarak çıkar. Asi'nin hayatı Asil'den sonra çok değişmiştir.Artık o masum dövüşler değil,Bahisli dövüşler,ölümlü oyunlar ve çeşitli sevkiyatlarla dolar. Asi Asil'in peşini bırakmaz ve bu karanlığa Asil'ide çeker.

Bir cinayete tanıklık ettiğinizi ve eski sevgiliniz tarafından kaçırıldığınızı düşünün. Peki ya eski erkek arkadaşınızın, dünyaca aranan ancak bir türlü bulunamayan o katil çetesinin lideri olduğunu öğrendiğinizde ne yapardınız? "Bizim isimlerimiz olmaz. Kimliksiz, kimsesiz ve kimseyiz. Bize nasıl sesleneceğini sen belirlersin. Kurbanlarımız, müşterilerimiz ve en önemlisi başımız belirler." Bazı gerçekler sen ne yaparsan yap acıtır. ... Kadere inanmazdım onu görene kadar. Yanlışlara güvenmezdim onu tanıyana kadar. Bizim hikayemiz aşkla başladı. Nefretle kuşandı Kanla devam etti. ....... Katil, tanığını görmüş dahası yeni kurbanını seçmişti.

Hiçbir süpriz bu kadar korkunç olmamıştır ve hiçbir ihanet bu kadar acıtmamıştır. Okulunu bitirerek babasının yanına dönen Mahira Mirazel babasının ona hayatındaki en büyük ihaneti yapacağından habersizdir. Evde onu karşılayan tanımadığı adamlar hayatının tüm akışını değiştirerek dünyasına dokunur. Her açıdan beraberliği paylaşan insanlar ve onlara zamanla alışan bir kız. Karel Kartal Alacalı & Mahira Mirazel #Anlaşmalı evlilik #Mafya #Kalp hastası kız Izdırar= Zorunluluk, Çaresizlik

Acının ve dengesizliğin etkisiyle sırtüstü sertçe yere düştüm. Acıyla inledim. "Ah!" Sırtım ve kalçam çok acımıştı. Başım kaldırıma çarptığında dünyam sarsıldı, görüşüm bulanıklaştı. Şapkam başımdan koptu, saçlarım bir örtü gibi yere yayıldı. Yağmur damlaları yüzüme çarparken baş ucumda dikilen devasa silüetin karaltısı gökyüzünü kapattı. Bana üstten bir bakış attığını hissettim ama acıdan yerde kıvranıyordum. Bileğim çok acıyordu, başımın içinde bir uğultu vardı. ​Adam, ayaklarımın ucunda bana bakarak ceketinin kol düğmesini sakince ilikledi. Eğilmedi, elini uzatmadı. Sadece o buz gibi, ruhsuz sesiyle sokağın sessizliğini parçaladı: ​"Bugünü günlüğüne yaz küçük katil." Söylediği sözler bedenimin baştan aşağı titremesine sebep oldu. O yağmurun altında yerde sırtüstü iki büklüm yatarken kulağıma gelen sesler tenimden yayılıp kalbimin içine girdi. Kolunu kaldırarak kol saatine göz ucuyla baktı ve ardından gözlerini tekrardan bana çevirdi: "Bugün 24 Ocak 2026, saat 21.43." ​Bana doğru bir adım daha attı. Başımın ucuna doğru geldi ve durdu. Hafifçe eğilerek gözlerimin içine baktı. Gölgesi üzerime bir kefen gibi serildi. ​"Bugün celladınla karşılaştın." ... Nefsi müdaafanın sonucu ölüm oldu. Bir çocuk öldü. Günah keçisi ilan edilen kadın, ölen çocuktan daha masumdu. Ama kader ondan yana değildi. Sonuçları ağır oldu; geride kalan şey, saçlarının yerde bıraktığı enkazın izleri oldu. Celladının ölüm kokan gözleri merhametsizdi; kadın intikam ateşinin cayır cayır yandığı celladının kollarına sığındı, kül oldu. Adam yerdeki enkazına baktı, intikamın verdiği hazla izledi yerdeki kadını. Artık onun istediği portreye yerleşmişti, ona bağımlıydı. Yeni kimliğini o yaratmıştı.

0505*******: Sen, bir yalana inanıp bizden vazgeçtin Üsteğmen 0505*******: Gözlerinde vatanımı görüyorum dediğin kadını aldın ayaklarının altında ezdin 0505*******: Elbet gün gelecek hesap dönecek, bu yaptıkların yanına kalmayacak 0505*******: Üstüme atılan iftira yüzüne çarpacak ve ben sadece tüküreceğim o sıfatına 0505*******: Bekle sen bekle... 0505*******: Bana çektirdiklerini burnundan nasıl fitil fitil getiriyorum göreceksin Üsteğmen: Elinden geleni ardına koyma Üsteğmen: Kalbimde bir yeri olmayan kadının yaptıkları zerre umrumda olmaz Üsteğmen: Şimdi gidip istediğin kadar ağlayabilirsin. Üsteğmen: Ben senden çoktan vazgeçtim kızım 'Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden.'

Dildâde - Gönlünü vermiş aşık. -İmkansızlara inanmazdım seni görmeden önce. -İmkansız? İmkansız diye bir şey yoktu hani? Nede olsa olmazları olduran Rabbin vardı. • 1 Sezon tamamlanmıştır. • 2 Sezon yazılmakta...

"Yollar ayrılsa da, Yazgı hep aynı Yankı." YAZGININ YANKISI & PAYİDAR İNFAZ ÇEMBERİ "Ne seninle, ne sensiz... Sadece bizsizliğin içinde, Payidar bir döngüdeyiz." Yazgı ve Yankı; aynı uçurumun iki farklı ucuydu. Birbirlerine baksalar düşeceklerdi, arkalarını dönseler öleceklerdi. Kaderin onlara hazırladığı en büyük oyun buydu: Bir arada olmayı beceremeyecek kadar yaralı, ayrı kalmayı başaramayacak kadar birbirlerine muhtaçtılar. Ancak bu imkansız aşkın etrafında, nefes aldırmayan, kaçışı olmayan bir duvar örülüydü: Payidar İnfaz Çemberi (P.İ.Ç). Adaletin sustuğu, namluların konuştuğu o karanlık dehlizlerin sarsılmaz hâkimi. Bu çemberin içine girmek bir tercih, içinden sağ çıkmak ise bedeli kanla ödenen bir mucizeydi. Biri, geçmişin suskunluğu; diğeri, o sessizliği bozan çığlıktı. Ne zaman birleşmeye kalksalar birbirlerini yok ediyor, ne zaman bu karanlık çemberden uzaklaşmaya çalışsalar yolları yine başladıkları o çıkmaz sokakta kesişiyordu. Yazgı'nın kalbindeki boşluk, ancak Yankı'nın sesiyle dolabilirdi; ama o ses, her seferinde Payidar'ın buz gibi gerçekleri gibi en sevdiği hayalleri delip geçiyordu. "Yollar ayrılsa da Yazgı hep aynı Yankı; kurtuluşun olmadığı yer ise hep aynı Çember." Zehra Bayramlı'nın kaleminden; kalbin reddettiğini ruhun kabullendiği, sadakatin ihanetle, aşkın ise ölümcül bir kuşatmayla sınandığı bir serüvenin ilk perdesi açılıyor. Sahi, kaderiniz celladınızın elindeki bir kalemken, kendi hikâyenizi ne kadar uzağa yazabilirsiniz?

Gurur; hatırlıyor musun? |02.47| Gurur; saçlarıma dokunulmasından nefret ederdim, ama sen dokununca bir daha hiç elini çekme istedim. Gurur; portakala alerjim var ama sen portakalı çok seversin diye doğum gününde sana portakallı pasta yapıp hastanelik olmuştum. Gurur; sen çok çalışkan bir öğrenciydin, ben ise tüm notlara sıfır ile giren bir serseri. Gurur; günlerden on yedi ocaktı. Gurur; sen hastalanıp okula gelemedin. Gurur; o günü ilk defa, sırf senin için dersi dinleyip not aldım her şeyi. Gurur; sınıftaki herkes şaşırdı, hoca bile ateşimin olduğunu düşündü. Gurur; hayır, ne hastalanmıştım ne de kafamı bir yere vurmuştum, Gurur; ben sadece âşıktım. Gurur; sana âşık. Gurur; sen ve ben, birbirimize çok yakın ama çok farklıydık. Gurur; sen müziği çok severdin, benim ise sesim çok kötüdür. Gurur; sen gökkuşağı idin, ben ise gece. Gurur; sen tomurcuktun, ben incir ağacı. Gurur; sen kandan korkardın, ben hep kan revan içindeydim. Gurur; sen sendin, ben hiç kimse. Gurur; yıldız olsan tek başına aydınlatırdın gökyüzünü. Gurur; sen yıldız olsaydın, ben toprak olarak doğardım kesin. Gurur; s****yim kaderimi, hiç gülmüyor yüzüme. Gurur; hayatımı bir ölüye pazarlasam beş kuruşa satın almaz. Gurur; sen şimdi kayıpsın, Gurur; belki de ölü. Gurur; ama kalbimin en fiyakalı manzarası hâlâ senin. Gurur; fakat, Gurur; bu kalp, sensiz bir şehir artık. 𓍯𓂃