Sessizliğe haps olmuştu kadının ruhu ve o, kadının sessizliğine bile ölen, ruhunu sevdasıyla iyileştiren bir adamdı. Fakat aşka giden yol dikenliydi, ayaklar kan revan içinde kalmıştı, yol uzundu ama yürek yine de pes etmiyordu. Aşk, kadının adıyla, adamın dudaklarının arasından kalpten bir sesle dile geldi. "Arya 'm," dedi adam. Sanki kadının adını söylerken bile tüm aşkını haykırır gibiydi. "Sessizliğine öldüğüm kadın," diye devam etti. ...................... Başlangıç tarihi: 07. 07.2017

Bütün yollarımın sonu sana çıkacaksa hangi yolu yürüdüğümün bir önemi var mı? 🌊

Sıradan bir günde ayağının kırılması ne gibi sonuçlara yol açabilir ki? Nefret ettiğin bir adama nasıl aşık olursun? Şevval kendi hayatında olan. Sadece ailesini ve sınavını düşünen sıradan bir kızdır. Ömer Hoca'nın gizli yönlerini merak ederken başına geleceklerden habersizdir. Öğretmenine aşık olduğunu kabullenmek istememesinin aşık olmadığı anlamına gelmeyeceğini anlamaz ama. ____________________________ Bilinmeyen Numara: Etrafta hiç kimse kalmadığında sadece silahlar kalacak. O gün yakındır Ömer Hocam. Elimdeki silahın şarjörü bütün sevdiklerinizin başına yağmur gibi yağacak. İşte o zaman babamın ruhu rahatlayacak. Dediğim gibi. O günler fazla da uzak değil.

Aymira'nın İslam'ı arama çabasında yolu Hamza ile buluşuyor. Ama Hamza'nın kendisinden sakladığı bir sır vardır. Bu sır yüzünden yolları ayrılırken kendisini İslam'a girerken buluyor. Ama girdiği İslam'la hiç beklemediği zorluklar yaşıyor. Ailesinin onu ölüme terk edişi, reddedişi ve hayatında hep iz bırakacak bir esareti yaşıyor. Ama Aymira asla yılmayıp ailesini de olduğu şehri de terk ederek başka bir şehre taşınıyor. Ne kadar uzağa giderse gitsin asla peşini bırakmayan geçmişi Hamza'nın bir mektubu ile yıllar sonra onu yeniden buluyor. Hamza'nın kendisinden sakladığı sır bütün hayatını değiştiriyor. Acaba mektupta yazan sır neydi? Aymira bundan sonra ne yaşayacaktı?

-Benim hesabımdan ablam tarafından yazılmış olan hikâyedir- Her şey Amerikalı Emily'in ülkesinden Türkiye'ye gelmesiyle kendisini büyük bir aşk hikâyesinin içinde bulmasıyla başlar.. © TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. HERHÂNGİ BİR KOPYALANMA DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

Siyah saçları omuzlarına dökülmüş, perçemi yüzünün yarısını kapatırken kahkaha attığı belli olan bir şekilde gülüyordu. Göz kenarları hafifçe kısılsa da yeşil gözlerini görmemek imkansızdı. Üzerinde koyu yeşil renkli bir sweat vardı. Yüzümde oluşan minik gülümsemeyi fark ettiğimde başımı iki yana sallayarak içime doğan hissi yok saymaya çalıştım. O insanları büyüleyen bir büyücü gibiydi. Bir insanın gülümsemesi nasıl başka bir insanı garip bir hisse sürüklerdi? "Latte ve tiramisu alabilir miyim?" Duyduğum narin ses ile başımı fotoğraftan kaldırıp karşı masamda oturan, içime garip his veren o kızı gördüm. Saçını tepeden dağınık bir topuz yapmıştı. Önünde bir kitap açıktı. Garson yanından ayrılırken kalemliğini açıp içinden kalem çıkarttı. Derslere tutkusunu bildiğim için yüzümde belli belirsiz bir gülümseme oluştu. Onun hakkında bir şey bilmek neden hoşuma gitmişti bilmiyordum. "Maral Birsoy." Diye mırıldandım kendi kendime. "Hayatına hoş geldim."

"Yalnız Kurtların Kalesidir Polis Özel Harekat" Bir kız düşünün , yıllarca ailesinin intikamını almak için yaşamış. Herkes süslü elbiseleri seçerken , o üniforma ve postallarını seçmiş. Yaşıtları AVM'lerde gezerken , o dağda çakal'ın peşinden gezdi. Baş koyduğu bu şanlı yolda asla pes etmemiş ve şanlı yuvaya POLİS ÖZEL HAREKAT'A girmiş. 🇹🇷🤘🏻👮🏻‍♀️ Peki bu kız aynı zamanda özel harekatta hayatının aşkı ile karşılaşırsa... YAYIMLAMA TARİHİ : 21/11/2020 ! Hikaye için Instagram hesabımız: turan_timiwattpad Uyarı: Kitaptaki olayların hepsi hayal ürünüdür, gerçek kurum ve kuruluşlarla ilgisi yoktur..!

Fadimenin kimseye aciklayamadigi büyük bir sırrı vardır. #isfad |11.04.2026| • 1 #hamile • 1 #furtuna |11.04.2026| • 1 #kocari |09.03.2026| • 1 #erzey |06.02.2026| • 1 #fadime \ #iso |23.02.2026| • 1

Miray Aras, hastanenin yoğun kokusu ve telaşlı kalabalığı arasında, beyaz önlüğünün eteklerini uçuşturarak odasına doğru ilerliyordu. Uzun bir nöbetin yorgunluğu omuzlarına binmişti ki, genç bir hemşire nefes nefese yanına yaklaştı. "Miray Hocam, Başhekim Murat Hoca sizi odasında bekliyor. Önemli olduğunu söyledi," dedi hemşire. Miray, yorgunluğunu bir kenara itip rotasını başhekimliğe çevirdi. Murat Bey disiplinli bir adamdı; eğer çağırıyorsa bu ya yeni bir vaka ya da ciddi bir durum demekti. Koridorun sonundaki kapının önüne geldiğinde duraksadı, üzerini düzeltti ve kapıyı sertçe çaldı. İçeri girdiğinde çalışma masasının önünde, her zamanki profesyonel duruşuyla dikildi. Gözleri masanın önündeki boş koltuklara kaydı, ardından Murat Bey'in koltuğuna baktı. Koltuk arkası dönük duruyordu. Murat Hoca'nın orada olduğunu düşünerek hafifçe boğazını temizledi: "Buyurun hocam, beni çağırmışsınız?" Koltuk yavaşça, gıcırdayarak öne doğru döndü. Ancak Miray'ın karşısında görmeyi beklediği babacan Başhekim yoktu. Onun yerine, pahalı takım elbisesi içinde oldukça genç, keskin hatlı ve fazlasıyla yakışıklı bir adam oturuyordu. Adamın yüzünde, zafer kazanmışçasına kibirli bir gülümseme yayıldı. Miray kaşlarını çatarak bir adım geri gitti. "Siz kimsiniz? Murat Hoca nerede?" Genç adam, sanki karşısındaki şaşkınlıktan keyif alıyormuş gibi arkasına yaslandı. Bakışları Miray'ı tepeden tırnağa süzdü. "Murat Hoca yok, ben varım," dedi sesi buz gibi bir özgüvenle. Ardından tek kaşını kaldırarak ekledi: "Abin Civan Mirhanoğlu. Sonunda tanıştık ha, kardeşim?" Miray olduğu yerde donup kaldı. Beyni bu cümleyi idrak etmekte zorlanıyor, hastanenin uğultusu kulaklarında kesiliyordu.

'' Sana söz, soyadım soyadın olana kadar bitmeyecek bu mevzu. '' bir yemini daha dillendirdi son kez. '' Kendine dikkat et. Seni seviyorum. '' diyerek çekti ellerini üzerimden. Sarılmamıştı hâlbuki sadece ufak bir temasla bile sıcacık olan bedenim çekilmesiyle buz kesti. Geri geri yürüdü, sırtını dönmedi bahçe kapısından çıkıp arkadaşlarının beklediği yere yürüdü. Gitmek istemediği bariz belli olurken bakışlarını benden çekmeden bindi arabaya. '' Bende... '' dedim sessizce sadece. Dolu dolu bakan gözlerimle sadece mırıldandım içim sökülürcesine son kez. Kendine dikkat et demiş ve gitmişti. Herhalde anlamıştı bu kalbin ve bedenin tamamen ondan ibaret olduğunu sonunda. Ama yine şaşırtmayıp bencilce davranmış ve kendini düşünmüştü. Görüş açımdan çıkan arabayla sendeledim olduğum yerde. Sanki ayağım koca bir boşluğa girmiş gibi sendeledim. Birilerinin ayak sesleri duyuldu, Demet'in sesiyle duraksadım ardından. '' Ne oldu Bahar? '' diye sordu. '' El olduk, ziyan olduk Demet. İşte tüm olan bu... '' dedim mırıldanarak. Ve kapattım o gece Demir defterini. İlk aşkımı sonsuzluğa gömecek ve bundan sonra adını anmayacaktım. Kalbimi onunla beraber ilk kez aralarken yine onunla beraber kapatmıştım sonsuza dek...