Aşk her şehirde aynı mı yaşanır, yoksa bazı kalpler yalnızca bir şehre mi aittir? Peki ya bir kez kırılan bir hikaye başka bir zamanda, başka bir hayatta yeniden yazılabilir mi? Prag'ın sisli sokaklarında başlayan bir aşk, ani bir kayıpla parçalanır. Yıllar sonra İstanbul'da, yolları sessiz bir bakışla kesişir. Konuşamadıkları kelimeler, unutamadıkları anılar ve geçmişin gölgesi, yeniden kalplerini sarsar. Acı, aşk ve sırlar... hepsi bir anda gün yüzüne çıkmaya hazırdır.

Zaman yarayı iyileştirmez, sadece üzerini örter. Ta ki ruhlar eski bir borcu ödemek için yeniden karşılaşana kadar...

Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

"Sevdanın hatırı da bir yere kadar, İso Furtuna." İso ailesinin işlediği günahın kurbanı olmuştu. Kalbinin en derininde bu zehri barındırıyor, ona su verip canlı tutuyordu. Şimdi kader, tekerrürden ibaret bir infaz hazırlıyordu. ÖNEMLİ NOT: Bazı okuyucular için ağır travmatik bulgulara rastlanabilir. Fiziksel ve psikolojik şiddet. Küfür ve hakaret. Ağır dram... gibi konular ele alınmaktadır. Tetiklenebilecek ve yaşı küçük okuyucuların okuması tavsiye edilmez.

Bir dağ var, denize sevdalı. Bir deniz var, dağa yeminli.. Fırtına gökten değil, kalplerinden. Bir mezar kazıldı, Deniz taştı Yeminini derinliğinde boğdu, Dağ, denize düşman oldu. Yetti artık Mezarlık çiçekten anlamaz, Toprak'ın istediği kan değil Susmuş kalplerin hesabı Gözlerini kapat, Kimse masum değil. Kaderinden saklanma Ör saçlarını Rüzgar savurmasın... Adını bağır Dağlarda yankılansın... İnsan Kendinden Yaralanır Sevda kaderinden...

Fadime Koçari, abisinin isteği ile Furtuna şirketinde çalışmaya başlar. İsmail Furtuna ise bir ofisi bu hırçın Koçari kızı ile paylaşmayı hiç istememektedir.

❝iso furtuna en yakın arkadaşıyla fadime koçari hakkında bir iddiaya girer.❞

İsFad çifti için yazılmıştır. Furtuna konağından sesler yükseliyordu."Ana ne diysun tövbe ben o kızı gelin diye almam" Şirin Furtuna sinirle Zarife'ye döndü. "Evlenecek dedum Zarife başka yolu yok Koçari İso'yu bu sefer öldürür." Bir yanlış anlaşılma en fazla nelere mal olurdu ki.