"Sevdanın hatırı da bir yere kadar, İso Furtuna." İso ailesinin işlediği günahın kurbanı olmuştu. Kalbinin en derininde bu zehri barındırıyor, ona su verip canlı tutuyordu. Şimdi kader, tekerrürden ibaret bir infaz hazırlıyordu.

Bir dağ var, denize sevdalı. Bir deniz var, dağa yeminli.. Fırtına gökten değil, kalplerinden. Bir mezar kazıldı, Deniz taştı Yeminini derinliğinde boğdu, Dağ, denize düşman oldu. Yetti artık Mezarlık çiçekten anlamaz, Toprak'ın istediği kan değil Susmuş kalplerin hesabı Gözlerini kapat, Kimse masum değil. Kaderinden saklanma Ör saçlarını Rüzgar savurmasın... Adını bağır Dağlarda yankılansın... İnsan Kendinden Yaralanır Sevda kaderinden...

Fadime Koçari, abisinin isteği ile Furtuna şirketinde çalışmaya başlar. İsmail Furtuna ise bir ofisi bu hırçın Koçari kızı ile paylaşmayı hiç istememektedir.

❝iso furtuna en yakın arkadaşıyla fadime koçari hakkında bir iddiaya girer.❞

İsFad çifti için yazılmıştır. Furtuna konağından sesler yükseliyordu."Ana ne diysun tövbe ben o kızı gelin diye almam" Şirin Furtuna sinirle Zarife'ye döndü. "Evlenecek dedum Zarife başka yolu yok Koçari İso'yu bu sefer öldürür." Bir yanlış anlaşılma en fazla nelere mal olurdu ki.