Hırka ve fırtına Bazı insanlar fırtınadır, seni darmadağın ederler. Bazı insanlar ise hırka gibidir; darmadağın olduğunda seni sarıp sarmalarlar. Eylül Irmak için o sabah, sadece okula geç kalmış sıradan bir sabahtı. Ama Rüzgar'ın o fırtınalı arabasına binmek, hayatındaki tüm dengeleri altüst edeceğinden habersizdi. Bir yanda ona en güvenli limanı, o gri hırkayı sunan; her bakışında korumacı bir sessizlik barındıran Atlas... Diğer yanda ise geçmişin karanlık izlerini taşıyan, ona "İrmik" diye seslenirken bile içindeki fırtınayı dindiremeyen Rüzgar. Atlas'ın güven dolu sessizliği mi, yoksa Rüzgar'ın tehlikeli esintisi mi? Irmak, Atlas'ın ona aldığı hırkanın ceplerinde saklanmaya çalışırken, Rüzgar'ın çoktan numarasını bulup hayatına sızdığını fark eder. Atlas'ın o meşhur uyarısı kulaklarında çınlar: "Onun nasıl bir pislik olduğunu biliyor musun?" Peki ya siz? Siz iki ateş arasında kalsanız, hangisinde yanmayı seçerdiniz? "Vantilatörün serinliği mi, hırkanın sıcaklığı mı? Kaos şimdi başlıyor."

İyi okumalaarrr♡☆ ○ "Elimi bıraktığım anda bağırırsan sonun olur. Ablana burada kimsenin olmadığını, odasına gidip dinlenmesini söyle. Ses tonunu ayarlamayı unutma." Bu kişi her kimse genç birisiydi. Bir erkeğin sesi bu kadar güzel olmamalıydı. Kaçırılıyorum ben, neden aklımda böyle şeyler var? Kafamı hafiften sallayıp dudaklarımdaki elin çekilmesini bekledim. Ellerini çektiğinde ise gözlerimi kapatıp "Canikom burda hiçbir şey yok. Sen odana gidip dinlen, bende bir şeyler yiyeyim. Olur mu?" Ses tonum gayet sakindi fakat yanımdaki kişiyle birlikte vücudum öyle demiyordu. "Tamamdır hayatım. Az sonra uyurum ben. Çok ses çıkarma lütfen." Dedi ablam. Yanımdaki yabancı mutfağın ışığını açıp bana baktı. "İyi uykular bebiş."diye ablama seslendiğimde yavaş hareketlerle yanımdaki kişiye döndüm. Simsiyah giyinmiş, kafasına sadece gözlerinin görünebileceği bir şey ve ellerine yarım eldiven takmıştı. Bu haliyle birlikte korku tekrar zihnime yüklenirken geri geri gittim. Bir şey yapacağımı anlamış ki tezgahın üzerinde, neden orada olduğunu bilmediğim bıçağı eline alıp kalbimin üzerine doğru tuttu. Aynı zamanda da yaklaşıyordu. "Bir su içeyim de öyle yata-" Ani hareketle sırtımı göğsüne yaslayıp şah damarıma bıçağı tuttu. Ablam bir an bağıracak gibi olsa da "Sesini çıkarırsan ona elveda dersin." Sesiyle bir adım geriye doğru gitmişti. ○ Başlama tarihi:1 Temmuz 2024 ▪︎İnstagram hesabı kapatılmıştır ▪︎Okulumdan dolayı bölümler geç gelecek Ufak not: Kitap kapağı 28 Ağustos tarihinde, açıklaması ise 30 Kasım tarihinde değişmiştir.

"Bağırmadım, ağlamadım, yardım istemedim... Çünkü öğrendim ki, kimsenin duymayacağı,önemsemeyeceği bir çığlığı atmamın anlamı yoktu." Dünya şampiyonu bir boksör. Bir mafya imparatorluğunun varisi. Ve hafızasında derin boşluklar olan bir kadın...Elfina Kızılhan, ringlerdeki gücüyle ün kazanmış bir efsane, kalbiyle değil, sadece yumruklarıyla savaşan bir kadındı. Ama dışındaki bu soğukkanlılık, içinde fırtınalar kopan bir kadının maskesiydi. Babası, onun duygularını boğmuş, ona acıyı hissetmeyi yasaklamıştı. O, duygusal olarak kör, hissizleşmiş bir çocuk olarak büyümüştü. Her dövüş, her darbe, onu bir adım daha soğukkanlı yapmış, ama aynı zamanda onu bir yıkıma doğru da sürüklemişti. Sevdiği adamın ölümünü kabul ettiğinde, hissettiği tek şey bir boşluktu. Bir kayıp, silinmiş bir anı gibi. O, ölümün acısını değil, yalnızlığını hissetmişti. Hafızasında karanlık bir perde vardı; hatırladığı her şey bulanıktı, eksikti. Ve tek bildiği şey, nişanlı olduğu bir adam vardı... ama kimdi o? Neden onunla birlikteydi? Tüm bunlar, zihininden kayıp gitmişti. Şimdi, onu en büyük kâbusuyla yüzleşmeye zorlayan babasının oyununda bir piyon olmamak için savaşmalıydı. Ve en acı verici şeylerden biri, Elfina'nın babasının yıllar önce hayatını mahveden adamla evlenmesini istemesiydi. Babası, Elfina'yı, hayatını mahveden, onu yok eden adamla evlendirmek istemişti. O adam, geçmişte ona acı vermiş, onun ruhunu sarmış, ancak babası, Elfina'nın buna karşı çıkmasını umursamamıştı. O, yalnızca güç ve kontrol peşindeydi ve Elfina'nın hayatı, bir pazarlık konusu olmuştu. Unutulan gerçekler, en karanlık anlarda geri dönmeye mahkûmdu. Aşk, ihanet, güç ve intikam arasındaki ince çizgide yürürken, her adımda yeni bir sır açığa çıkar. Bir kadın, hayatını kontrol altına almak için her şeyi göze