minesenaa
- LECTURAS 413
- Votos 184
- Partes 16
Daha bastığımız toprak incinmezken toprak incitti bizi.En sevdiklerimizle.
Biz birlikte büyüdük,birlikte yürüdük,birlikte koştuk,birlikte düştük, birlikte ağladık,birlikte güldük,birlikte sardık yaralarımızı.
Ama yarayı açan sensen kimse sarmaz benim yaralarımı.
Ve unutma açık yara çabuk mikrop kapar.
Bu hikaye geçmişten gelen fısıltılarla savaşan iki gencin yollarını anlatır.