G Kolejinde bizi neler bekliyor

"Taht benim hakkım!" "Hakkım olanı geri alacağım, gerekirse hiçbirinizi yaşatmayacağım!" Soyumu yok saydılar, adım yasaklandı, unutulmam için karanlık bir zindana atıldım ama bazı miraslar saklanmazdı. Ve ben... saklanmayacaktım. ─ Kralın nefret ettiği bir soy yeniden hatırlanmak üzereydi ve Zarvion Krallığı bu şekilde çatlama eşiğine adım atıyordu. Dört büyük soya bölünen Zarvion: Vorghullar, Eloryanlar, Nyridler... ve adı bile tarihten silinmiş dördüncü bir soy. Her soy Krallığı kendine hak sanıyordu, ihanetler büyürken ve kadim bağlar çözülürken... Hangi soy gerçek gücü elinde tutuyor?

"Senin şimdi sevgilinde vardır kesin." "Var zaten var diye orospumu oluyorum" "Tipe bak tam bir fahişe" "Ozaman benim şimdi çıkmam gerekiyor saat on iki fahişelik bunu gerektirir" Yeni abilerine laf sokarak odasına gider ve on beş dakka sonra kısacık bir elbiseyle aşağiya birdaha iner. "Bu arada öyle bakmayın kafama takamayacağım kadar değersizsiniz gözümde" Diyerek evden çıkar ve o gece arkadaşında kalarak eve gelmez...

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve aşk ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi...