𓍼 Göğü sevmek derler, özgür hissettirirmiş... Annemi göğe hapsettiler ben nasıl özgür hissedeyim? ruhumu göğe bıraktılar, kırdılar kanadımı ben nasıl yaşayacağım? 🪽 Lalin Yıldız için hayat, lise son sınıfta annesini kaybetmesiyle durmuştu. Sessizliğe gömülen günlerin, yarım kalan hayallerin ve babasıyla arasına ördüğü aşılmaz duvarların ortasında tek başınaydı. Ancak bazen en büyük başlangıçlar, en ağır sonların ardından gelirdi. ​Lalin, küllerinden doğmak için yepyeni bir okulda beyaz bir sayfa açmaya karar verdiğinde, hayatın ona bir sürprizi vardı: Toprak Karay. Hem karşı dairenin kapısında hem de sınıfın en arka sırasında karşısına çıkan bu yabancı, Lalin'in sadece sıra arkadaşı mı olacak, yoksa yeniden hayata bağlanma sebebi mi?

2029'da düzeni bozulmaya başlayan bir Türkiye... Öldürülen babası için adaleti arayan savcı Özge Ezel... Katil olarak suçlanan örgüt kurucusunun oğlu Pusat Ali Avlanmaz. Kaderin temsili olan ip onlar için zincirdi, bu zincir kırmızı değil katran karasıydı. Bir tarafta adaleti arayan bir kadın diğer tarafta kendi adaletini yaratmak isteyen bir adam. İki zıt kutup... iki yabancı. Birbirinden nefret ettiklerini sanarken aynı dava için çıktıkları savaşın ortasında ya birbirlerine omuz olurlarsa? / Sözler ver kendine, yeminler et, ama hiçe say kendini... Canını hiçe say ama cananını değil. Ölümü iste ama öldürme... yazım: 12 | 01 | 23 Yayımlanma: 17 | 12 | 24

"Çok soğuk değil mi?" Dedi acıyla gülerken. "Sen kardan nefret edersin biliyorum ama..." Dudaklarını ısırdı. "Üşüyorsun." Üzerindeki ceketi çıkartıp Yaman'ın üzerine örttüğünde bir kere daha haykırdı acıyla. "Ne olursun ölmedim de, aç gözlerini yalvarırım!" Yoktu. Hiç ses yoktu, nefes almıyordu, kalbi atmıyordu. Her yer kan gölüne dönmüştü. Azra Yılmaz buz kesilen bedene son kez sarıldı, son kez kokusunu içine çekti. Gözlerini kapatıp derin bir nefes çekti içine. Kan kokuyordu artık... O adamı sevdiğinde 12 yaşındaydı, katili olduğunda ise 17... beş yıl yetmemiş miydi deli divane sevmeye? Zihninde beliren urgan ipiyle birlikte kalbi hızla çarpmaya başladı. "Ölmedin ki?" Dedi çocuk gibi. "Ben biliyorum, oyun oynuyorsun benimle... Ölmedin." Ölmüştü... Yaman Ölmüştü... 12 Şubat 2015, saat 00.32, sevdiği adamı kendi elleriyle öldürdü Azra Yılmaz ve ömür boyu o silahı kendi kafasına sıkmamış olmanın pişmanlığıyla yaşamak zorunda kaldı. Buna yaşamak denirse tabii... Bir urgan geçmiş boynuna, ölümle yaşam arasında değil... Ölümle Ölüm arasında. Dinle o zaman... Urganlar, zehirler ve geçmiş. Her şey bitti. Yazım: 02 | 10 | 2022 Yayımlama: 12 | 02 | 2026