Biraz hüzün dolu..Sanki sonbaharda görülen soluk bir bordo gibi?

Bir Model... Edison HUANG. Bir iş adamı... WU Yi Fan. Farklı kulvarlarda ilerleyen başarının sembolü iki adam! Hırslı, güçlü ve tutkulu... Kusur Wu için hoş görülemez bir eksiklikti... Ve Edison kusursuzdu!

Tüm yolu el ele yürüyerek ilerlediler... Yolun sonuna geldiklerinde Tao tüm sevimliliğini ön plana çıkararak Kris'i kendine çekip ellerini sevgilisinin beline koydu. "Bu kaçıncı gidişimizdi? Yani Han Nehri'ne..." Kris meleğinin cıvıl cıvıl gelen sesiyle kıkırdadı. "Sayalım mı?" Tao'nun belindeki elini tutup avucunun içine aldı. Parmaklarını nazikçe tutarak saymaya başladı. Önce serçe parmağını tuttu ve elinin ayasına yönlendirdi. "1..." Sonra yüzük parmağını... "2..." Sevgilisinin yüzüne baktığında onun da en içten gülümsemesiyle iki elin temasına odaklandığını gördü. Gülümseyerek bakışları tekrar parmaklarına döndü. Orta parmağını da katladı. "3..." Son olarak işaret parmağını da diğerlerinin yanına yönlendirdi. "Ve bugünle 4!" Sevgilisinin elini dudaklarına dokundurup çekti. Kris bir çocukla ilgileniyormuşçasına özenle ilgileniyordu ve sevgilisi gördüğü ilgiden dolayı hafif utanıp kızarsa da muzip tavırlarından vazgeçemiyordu! Tao Kris'in az önce öptüğü elini yanaklarına kapatıp kanın oraya hücum ettiğini gizlemeye çalışıyordu. Kris kulaklarına kadar kızaran çocuğu yanına çekip dudaklarına derin bir öpücük bıraktı. "Bugün 4. kez Han Nehri'nde yürüdük. Ve bu son olmayacak sevgilim."