Bir defter... Beş arkadaş gittikleri dağ evinde buldukları gizemli deftere bir hikaye yazarlar. Bir süre sonra yazılanların gerçekleştiğinden şüphe etselerde buna ihtimal vermek istemezler. Kader çoktan yazılmıştır. Ve o hikayede bir katil vardır... Ne gittikleri dağ evi, ne orada buldukları, ne de yaşadıkları şeyler tesadüftür. O gecenin sabahında bir kişi kehanete kurban olacak ve İnsanoğlu'nun günahlarından beslenen diğer evrende bulacaktır kendini. Buradan kurtulması için o defterdeki tek şeyi değiştirmesi gerektir: Kirli ve yaşanmaması gereken bir gerçeği... ~~~ Sırtım aniden sert ağacın gövdesine çarptığında yaşadıklarımın hâlâ kâbus olmasını diliyordum. Bu kadarı çok fazlaydı. Çenemi kavrayan parmaklarına karşılık altta kalmamaya çalışarak elimi gırtlağına sarmıştım. "Nesin sen?" Yüzümün her karışını inceleyen kara gözlerinde ölümü görebiliyordum. Her an başımı gövdemden ayırmak için tetikte gibiydi. Sorduğu saçmalığa gülmeye yeltensem de bu pek mümkün olmadı. "Ne gibi görünüyorum?" Soğuk suretindeki ifade daha ürkütücü bir hâl aldı. Dudakları ölümün tehlikeli sularından baş gösterircesine yukarı kıvrıldı. "İnsan olmadığın kesin." Parmakları boğazımı kavrarken yutkunmaya çalıştım. Ben bu değildim. Bu kadar aciz hissedemezdim. "Arafa merhaba de, kaçak."

Efe- Ne yapıyorsun yine portakal Elçin- Sana kaç kere dedim bana portakal deme diye! Rahat bıraksana beni kardeşim Delimisin? Efe- Sana deliyim portakal

Pera Silahtar bir sabah otel odasında yanında bir adamla uyanır ve geyece dair bir şey hatırlayamaz. Akşamdan kalma olduğunu düşünse de sonra fark ettiği bazı gariplikler vardır. Kendisini Deva Altınçayan olarak tanıtan o adam karşısına yeniden çıkar ve gizemli bir adamın kendisine ulaştığını, kendisini Pera'ya getirdiğini söyler. Bu gizemli adam Pera'nın çocukluk travması olsa da Deva ile bir bağlantısı yoktur. Pera bu yola çıkmak istemez ancak oyuna aslında çoktan girmiştir. Birlikte Şah denilen adamın peşine düşerler fakat birden fazla yalancının ve oyun kurucunun olduğu bu hikayede kimlerin kimin peşine düştüğü muallaktır. İlk yayım: 08.11.2022 Düzenleme ve yeni yayım: 01.09.2025

Babam, bana bir savaş değil, bir zincir bıraktı." Livia, yeraltı dünyasının en büyük mafyasının tek varisi. Şımarık, özgür, korkusuz... ama zincirlerle büyütülmüş bir kız. Boras'la olan nişanı, ailesinin gücünü koruma planıydı. Onun hayatı, onun kararı değildi. Ta ki Zinar Aras ortaya çıkana kadar. Yeraltı dövüş kulüplerinin kralı, sessiz ve karanlık adam. Gözleriyle konuşan, elleriyle yıkan bir geçmiş. Zinar onu istemedi. Ama onu anladı. Livia onu sevmedi. Ama ona özgürlüğünü borçlandı. Şimdi Livia'nın kaderi, gücünü sevmekten değil, korkmamaktan geçiyor. Zincirler kırılacak. Kan akacak. Ama özgürlük... özgürlük hiçbir zaman kolay kazanılmaz.

Geçmişin laneti bir pranga gibi asıldı genç kadının saçlarına. Geçmişin laneti bir bıçak gibi saplandı genç adamın sırtına. Bir gece yarısı bir kader bağı birleştirirdi iki yaralı kalbi. Yaralı olan yerler, yaralı olan yerlerle sarılırdı. Yara merhem olur muydu başka bir yaraya bilinmezdi ama başkasının yarası, yara olurdu başka bir kalbe. ... -Bu kitaptaki kişiler ve kurumlar hayal ürünü olup içerisinde yetişkin içerikli unsurlar bulundurmaktadır.

Beş yıl önce bir savaş zamanı her yerin kan götürdüğü, doktorların ve hemşirelerin asker iyileştirmeye yetmediği zamanlar Nilüfer Hakkari'ye savaş yerinde bir sahra hastanesinde görevlendirilir. Orada bir yüzbaşı gelir Yusuf yüzbaşı. Ağır yaralı. Kars'ta yaşayan kardeşi ve babasına olan son mektubunu göndermek isteyen yüzbaşı. Mektubu Nilüfer'e verir. Tam o sırada sahra hastanesine bomba atılır. Etrafta kandan göz gözü göremez olur. Hemşire Nilüfer ve Yüzbaşı Yusuf ağır yaralanır. Beş yıl geçer aradan. Nilüfer askeriye hemşiresi olarak tain alır. Şırnak'a gider ve beş yıl sonra Yüzbaşı Yusuf ile karşılaşır. İşte Sahra böyle başlar...

"Ben Karadenizliyim," dedi dudakları tehlikeli bir gülüşle kıvrılırken. "Biz sabahları ilk olarak hırçın dalgaları görmek isteriz." Gözleri gözlerimdeydi, sıcacık nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Ya evimizin manzarasında... Ya da kollarımızda uyanan kadının bakışlarında..." Dudakları ansızın boynuma değdiğinde, titreyen dizlerime söz geçiremeyip onun kaslı kollarına tutundum. Tırnaklarımı tenine batırdığımı fark edemiyordum. "Çok şey istiyorsun gibi geldi bana," dedim kendimi tutamadan. Güldü. Ona çok yakışan, nadiren görebildiğim bir gülüştü bu. "Karadeniz..." dediği anda, başparmağı nefesimi kesercesine dudaklarımı buldu. "Hırçındır. Asidir. Zapt edilemezdir, vahşidir. Derinlerinde ne olduğunu asla bilemezsin. Onun azgın sularında yüzmeye alışkın değilsen akıntısında kaybolur gidersin. Ve sen Hazel... Tıpkı Karadeniz gibisin." Bir KOR EVRENİ Romanı BU KİTAP YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlık Arhavili adıyla, 2016'da açılmıştır. Bölümlerin yayınlanmaya başlama tarihi 22 Aralık 2023'tür. Wattpad'de ARHAVİLİ adıyla yayınlanan ilk ve tek hikâyedir. * Bu kitapta okuduğunuz bazı kişiler, kurumlar, olaylar ve kavramlar yalnızca hayal ürünüdür. Gerçekle en ufak bir ilgisi bile yoktur.

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

Ringde hemşire olarak çalışan, Karin'in ve arkadaşı İklim'in hayatı oraya girmek için yaptığı anlaşma sonucu değişir. Legal ve illegal olan ringde hemşirelik olarak görev yapmaya devam ederler. Hayatına yıldırım gibi düşen ünlü boksör Koray ile duygularında çelişki yaşar. Hayatlarında bilinmezlikler ve bela peşlerini bırakmaz. "Onu o iğneyi aldığına senin de canını yakıp korkuttuğuna pişman edeceğim." Sinirle konuşup burnundan sert soluklar veriyordu. "Bu seni ilgilendirmez," dedim ama bundan da memnundum. "Benim işime karışma hemşire. Burası onun babasının yeri değil, herkes yerini bilecek." Bileğimi bırakıp ayağa kalktı. Maşallah dalyan gibi boyu olduğu için tepeden bana baktı. Yani şimdi bende kısa değildim ama 1,68 cm 2,01cm yanında neydi ki? "Maçtan sonra görüşürüz, hemşire." Odadan çıkıp gittiğinde kalbim müthiş bir hızla atıyordu. Not: Kurgu yetişkin içerik içermektedir. Karakterlerin psikolojileri normal değil( abartı derecede bozuklukluk yok ) bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz lütfen ve bazı okuyucuların rahatsız olacağı şeyler vardır (dövüş, argo vs.) . Lütfen bunları göz önünde bulundurarak okuyun. KURGU DÜZENLENECEKTİR MANTIK VE YAZIM HATALARI VARDIR BUNU BİLEREK OKUYUN LÜTFEN Yayınlanma tarihi 06/09/2025 ©Tüm hakları saklıdır