Sotaina Krallığı'nın her köşesi coşku dolu kutlamalara ev sahipliği yapıyordu. Altmış yılda bir gerçekleşen, beş ilahın kutsadığı Çember Oyunları başlamak üzereydi. Bütün bu koşturmaca içinde keyfim yerindeydi. Ne de olsa kutlama demek rizzeler ile ağzına kadar dolu keseler demekti. Kırmızı Fener'in ünlü hırsızı, dolandırıcısı ve oyunbazı için bundan daha iyi bir gün olamazdı. Ta ki lanetlenmiş ve sürülmüş altıncı ilahın seçilmişi olduğumu öğrenene kadar. Erdemli, gizemli ve yakışıklı ileticim beni bulup zorla Çember Oyunları'na sürüklediğinde yoldaşlığımızın çıkarlarımızı kapsayacağı konusunda anlaşmıştık. Ama kader böyle anlarda beklenmedik sürprizler sunan bir kaltaktı. Lanet olsun! Şarlatan beni seçilmişi olarak işaretlemişti. Bu bir kabus olmalıydı. Bir türlü uyanamıyor olmam gerçeğiyle küfrettim. *Not: Hikaye bazı yetişkin sahneler içermektedir!

Ahu, Rüzgar,Asi,Mert, Emir,Burcu,Bulut,Mavi ve Toprak karakterlerimizin ilk başta kavga ile tanışsa da sonrasında hepsinin içini büyük bir aşk doğuyor.

Mafyaların patronun yerine geçmek için patronla bir anlaşma yapan kızın bir cinayetin katilini ararken ilerlediği yol, vahşice işlenen cinayetler ve yoluna çıkan engelleri sizleri her sahnesinde şaşırtmayı başaracak bir kitap.

Bölümlerler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Üç yıl boyunca ona sadece 'patronum' diye hitap ettim. Üç yıl boyunca gözlerindeki o buzdan duvarları izledim ve o duvarların ardında ne olduğunu hayal ederek nefes aldım. Yiğit, benim dünyamın en ulaşılmaz, en soğuk zirvesiydi. Sevginin ne anlama geldiğini bile bilmeyen, sadece disiplin ve mesafeden ibaret olan o adam, kalbimin ve içimdeki ateşin tek sahibiydi. Ben ise sadece onun ofisindeki gölgelerden biriydim. Ta ki o geceye kadar. Şimdi aramızda artık sadece iş konuşulmuyor. Yiğit, tenimin kokusunu, varlığımın büyüsünü keşfettikçe, o aşılmaz sandığım duvarlar yerle bir oluyor. O, duygusuz bir adamdı; ben ise onun ezberini bozan kadındım. Sadece benim olsun istiyorum.

EĞLENCE SEKTÖRÜNÜN GÜÇLÜ İŞ ADAMLARINDAN BİRİNİN DİKKATİNİ ÇEKMEK İÇİN NE GEREKİRDİ Kİ? BELKİ DE SADECE KENDİNİZ OLMAK YETERLİ OLUR. GABRİELLA'NIN TEK UMURSADIĞI RAHAT BİR ÜNİVERSİTE HAYATI YAŞAMAK VE GEÇMİŞİNİ ARKASINDA BIRAKMAK. ESKİ BİR SOKAK SERSERİSİ VE ŞİMDİLERDE ŞEHRİN EN ÜNLÜ MEKANLARININ SAHİBİ SLEVEN ONUN DANS EDİŞİNİ GÖRDÜĞÜ ANDA BU KADINI KENDİSİNE ALMAK İÇİN HER ŞEYİ YAPAR. ASIL SORUN GABRİELLA BASİT BİR KADIN DEĞİLDİ. O MİLYON DOLARLIK BİR BEBEKTİR. ÖYLE Kİ ONA SAHİP OLMAK İÇİN CANINIZDAN BİLE OLABİLİRSİNİZ...

Yetimhaneden evlat edinilen üç kardeşin kafes dövüşü ne çıkmaları için eğitilmeleri ve sonrasında gelişen olaylar...

Siz: Pişt, baksana bi. Siz: O dün geceki siyah cip senin miydi? Bilinmeyen Numara: Kimsin? Ve hangi araçtan bahsediyorsun? Siz: Ay numara yapma yemezler. Plakanı aldım şekerim: 34 KAN 34. Adı İpek'ti; bela oluşu sonradan anlaşıldı.

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

🦋 Doğumda annesini kaybeden Yağız,babası tarafından sevilmeyerek büyümüş bir çocuktu.17 yaşındayken bir gün babasına bebeklerin karıştığı ile ilgili bir bilgi geldiğinde ise hayatı zaten karanlıkta olan Yağız daha da karanlığa battığını hissediyordu. Yağız bu yolun sonunda ya aydınlığa varacaktı ya da o karanlıkta gömülü kalacaktı. Yolun sonunu belirleyecek olanlar ise gercek ailesi Koral'lardı. 🦋 "kelebekler gibiydim ben,tek günlük ömrüm vardı" 🦋 yaralı bir çocuğun hikayesi.