Sadece Taehyun, hayatında ilk kez insanlara yeniden güvenmeyi öğreniyor. Ve kendi yaralarını gülümseyerek saklayan Choi Beomgyu, bunu ona öğreten kişi oluyor. Beomgyu Atlantis'i bulmaya çalışmıyor. Atlantis'in hâlâ var olduğuna inanıyor. [slow born, long episode, prose + texting / yeonbin] ©Berry🦊

Bu oydu. Okul birincisi Choi Yeonjun. "Ders çalışmaktan başka hobisi yok" diye düşündüğümüz, hocalar dışında kimseyle göz göze gelmemek için koridorlarda başı eğik dolaşan ve müdür de dahil herkesin övdüğü, yüzü hep ciddi olan o sessiz çocuk. Onun elinde gitar, dudaklarından dökülen o sözler... Yeminle, gördüğüm en absürt ve aynı zamanda en doğru görüntüydü. Bir insanın bu kadar bambaşka iki ayrı versiyonu olabilir miydi? [slow born, long episode, prose / taegyu, taekook, yoonmin, namjin.] ©Berry🦊