Bu oydu. Okul birincisi: Choi Yeonjun. "Ders çalışmaktan başka hobisi yok" diye düşündüğümüz, hocalar dışında kimseyle göz göze gelmemek için koridorlarda başı eğik dolaşan ve müdür de dahil herkesin övdüğü, yüzü hep ciddi olan o sessiz çocuk. Onun elinde gitar, dudaklarından dökülen o sözler... Yeminle, gördüğüm en absürt ve aynı zamanda en doğru görüntüydü. Bir insanın bu kadar bambaşka iki ayrı versiyonu olabilir miydi? ~🦊