hissetmek seni gittiğim her yerde

[İsmailFurtuna✵FadimeKoçari] tek bölümlük hikâyeler.

~o kadının en masum halinin yanındayken olacağını düşünmemişti...

"hayırdır furtunacuk niye beni çağırdın buraya?" demişti Fadime isoya dik dik bakarak. İkisininde birbirini kaçırdığı mağaradaydılar ve iso yalnız buluşmak istemişti. İsonun onun üzerine yürümesiyle olduğu yerde durmak için çabalamıştı ancak giderek üstüne daha çok geliyordu ve Fadime birkaç adım gerilemek zorunda kalmıştı. Sonunda isoyla duvar arasında kaldığında isoyu itmeye çalışmıştı ancak ondan baya uzun ve kaslı olduğu için pekte başarılı olmamıştı. Bu sefer silahına davranmak istemişti ancak iso daha hızlı davranarak belindeki silahı kaptığı gibi dışarı fırlatmıştı. Şimdi işin rengi değişmişti işte...

- - Bir arkadaşının numarasını yanlış kaydedip hiç bilmediği bir numaraya mesaj atan Fadime Koçari'nin bilmediği bir şey vardır. Mesaj attığı kişi 2 senedir ona sevdalı olan İsmail Furtuna'dır. ¡yarı texting!

Kurtulmuşsun." "Kurtuldum." "Geçmiş olsun." "Eyvallah."

'en güzel hikayeler imkansızlardan çıkmaz mı?'

Rahatsız olanlar lütfen okumasın bu kitapta fazla +18 vardır/olacaktır. ~İyi okumalar efenimm~

"Furtuna ve Koçari... Birbirine düşman iki soyadı, aralarına kan girmiş iki hayat." Yıllar sonra Karadeniz'in puslu yollarında karşılaştıklarında, İso ve Fadime'nin arasında sadece bir kan davası yoktu; söylenmemiş sözlerin, yarım kalmış bir çocukluğun ve bastırılmış bir öfkenin ağırlığı vardı. Kader, onları Şeytan Bükü virajında, bir heyelanın ortasında yakaladı. Yollar kapandığında ve ölüm nefesleri kadar yaklaştığında, kaçacakları tek yer birbirlerinin "düşman" bildiği o gözlerdi. Bu fiziksel yıkımın altından belki sağ çıkabilirlerdi ama kalplerindeki enkazdan kurtulabilecekler miydi? "Çünkü en ağır enkaz, toprak altında kalanlar değil, söylenmemiş sözlerdir."

Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.