"Aynı projede çalışan iki mimar. Biri kurallara bağlı, diğeri çizgilerin dışına çıkmaya hazır. Peki ya kalp?"

Sait abi: Yanında ki o eli bir daha sana değdirirse Sait abi: O eli kırarım haberin olsun

YARİ TEXTİNG, ABİMİN ARKADAŞI KURGUSUDUR! 🤎👁️ Arkasından yaklaşıp bende telefonuma doğru eğildim, galerime girmiş kloserlerde hızla dolanıyordu. "Aradığınızı bulabildinuz mi acaba?" Diye sordugumda irkildi ve telefonum kucağına düştü. "Şey ben saate bakıyordum" dedi durumu toparlamaya çalışarak. Dilimi damağımda vurdum, "Çok ayıp, size hiç yakıştıramadım" dedim sandalyeme otururken. "Neyi?" Diye sordu. Gözlerimle kucağında hala ekranı açık olan telefonu işaret ettim, "Yalan söylemeyi efendim, galerimdeydiniz gördüm" dedim sütümden bir yudum alarak. "Şey aklıma bir şey takılmıştı ona bakıyordum" dedi sakince. Elimdeki pembe kurdelelerle süslü seramik kupamı ona uzattım. Gülümseyerek aldı. "Ney aklına takıldı?" Diye sordum. Sadece sesiz kaldı sanki emin olmak istiyordu kendi içinde de. "Gerçekten mi fotarafımı çekmedin" diye sordu. Ciddiyetsiz kalarak güldüm, "Çekmemi mi istersin?" Diye sordum. Cevap olarak sütten bir yudum aldı. Aslında elimde gizlice çekilmiş bir çok fotarafı vardı ama ben onları dosyalarda özel koleser yapıp bilgisiyarıma aktaralı çok olmuştu. "Oyun oynadığımız gün, oturduğun cam masaya yansımandan gördüm" dedi hayretle, "Bana fotarafımı çekiyormuşsun gibi gelmişti" Durduk yere o masaya sinir olmuştum şimdi, telefon elinde bakamsa çekmediğime ikna edemeyecektim İris'i. Tam kucağındaki telefonuma uzamıştım ki İris tek elini uzattı ve ellerimiz çarpıştı. İnsanların çarpıştığını duydum da eller ne ya! İç sesimin her anımı mahfetmeyi sevmek gibi bir özelliği var. İris telefonumu alıp az önce onun sıcak eline çarpan elime bıraktı. Telefonu kavrayıp elimi çektim ve susarak bir yandan sütümü içiyor bir yandan da gökyüzünü izliyorduk. İyi okumalar dilerim 🫶🏼💚🌸🍀 ... 2026/03/12 #kahve 1 2026/02/23 #kurdele 1 2026/03/07 #para 5 2026/03/19 #Okul 12

Karşı evdeki komşunuzun, sizi balkonundan izlediğini anlasaydınız ne yapardınız? Özellikle de siz mast yaparken? Normal birisi utanabilir bir daha o kişinin suratına bakamayabilirdi, fakat benim amacım zaten onun görmesi onun beni fark etmesiydi. Polat. Rüyalarımı süsleyen, mahallemizin ağır abisi, karsi komşumuz. Delici bakışları ile gözlerimin icine baktığında sıktığım göğüslerimi daha sert yoğurdum, başımı daha cok geriye atıp onun adını haykırarak bosalmaya basladigimda, sesimi duymasa dahi onun adını sayikladigimi fark etti ve bu onun icin son noktaymışçasına oturduğu sandalyesini gürültüyle itip balkondan çıktı. Bundan sonra ne olurdu bilmiyordum, tek bildigim artik hiçbir seyin eskisi gibi olmayacağıydı.

Abimin arkadaşıyla evde yalnızken oyun oynarsak ne olur? "Tehlikeli sularda yüzüyorsun Ela" "Ben yüzme biliyorum Sarp Abi. Dikkat et de sen boğulma" Sırıttı. "Bende yüzme biliyorum güzelim onu ne yapacağız?" Gözlerim gözlerine değdi. En tehlikeli tonuyla. "Ya boğulacağız ya da" "Ya da?" "Yanacağız." "Suyun içinde mi Ela?" "O su seni yakar Sarp Abi farkına bile varamazsın. Bir bakmışsın kül olmuşsun, izlerin kalmış" Kendimden geçmiş bir halde konuşurken sözlerim kaşlarının kalkmasına sebep olmuştu ancak tek kalkan şey kaşları olmayacaktı sanırım çünkü bu buradan dönmezdi. Sözlerim dudaklarında anlam bulmuştu.

Hayattan kaçanların yolu, adı bile fısıltıyla anılan bir otele düşer. Alt katındaki gizli kütüphanede kitaplar okunmaz; geçmişler saklanır. Burada kalan herkes, sessizlikle yüzleşir. Yalnızlık Kütüphanesinin Oteli, insanın kendinden kaçamayacağını hatırlatan bir hikâye. Fısıltı dolu bir gizem'e hazır olun sevgili Şanslarım☘️🍀 SEHER VAKTİ🩵🩷