"Aynı projede çalışan iki mimar. Biri kurallara bağlı, diğeri çizgilerin dışına çıkmaya hazır. Peki ya kalp?"

Sait abi: Yanında ki o eli bir daha sana değdirirse Sait abi: O eli kırarım haberin olsun

YARİ TEXTİNG, ABİMİN ARKADAŞI KURGUSUDUR! Gözüm ilk kasada müşteriyle ilgilenen barista ya takıldı. O İris'ti, müşteriyle güler yüzlü konuşurken bir taraftanda kahve yapıyordu. Onu görünce önümde asılı olan çantamın kolunu sıktım ve tutup elime aldım. o çok çekiciydi yada salak bir itraftı bu bana göre. Gülümseyerek kasaya ilerledim. İris beni görünce gülümsemeyi bırakıp beni soluksuz bir şekilde inceledi, annem gibi baştan aşağıya bana baktı. Ama ben hala salak gibi sırıtıyordum. "İris" dedim kasanın yanına sokulurken. Sonunda kehribar hareleri benim kahvelerime döndü, "Küçük yıldız" diye mırıldandı. Ben İris'in bakışlarından utanırken kasadaki müşteri de omzunun üzerinden hafifçe dönüp bana baktı ve gülümsedi. "Güzel bir kadın" dedi benim için tekrar İris'e dönerken. İris elindeki kahve bardağını müşteriye uzatarak, "Hadi ama Sina" diye başladı; memnuyetsiz bir ifadeyle, "Ona kadın diyemezsin daha çocuk" diye tamamladı. Yüzümdeki gülümseme dondu: buz gibi kesildim, omurgamdan aşağıya bir ürperti geçti. Mayıs ayının sıcak güneşinde üşümeye başladım. İyi okumalar dilerim 🫶🏼💚🌸🍀 ... 2026/03/12 #kahve 1 2026/02/23 #kurdele 1 2026/03/07 #para 5 2026/03/19 #Okul 12

Karşı evdeki komşunuzun, sizi balkonundan izlediğini anlasaydınız ne yapardınız? Özellikle de siz mast yaparken? Normal birisi utanabilir bir daha o kişinin suratına bakamayabilirdi, fakat benim amacım zaten onun görmesi onun beni fark etmesiydi. Polat. Rüyalarımı süsleyen, mahallemizin ağır abisi, karsi komşumuz. Delici bakışları ile gözlerimin icine baktığında sıktığım göğüslerimi daha sert yoğurdum, başımı daha cok geriye atıp onun adını haykırarak bosalmaya basladigimda, sesimi duymasa dahi onun adını sayikladigimi fark etti ve bu onun icin son noktaymışçasına oturduğu sandalyesini gürültüyle itip balkondan çıktı. Bundan sonra ne olurdu bilmiyordum, tek bildigim artik hiçbir seyin eskisi gibi olmayacağıydı.

Abimin arkadaşıyla evde yalnızken oyun oynarsak ne olur? "Tehlikeli sularda yüzüyorsun Ela" "Ben yüzme biliyorum Sarp Abi. Dikkat et de sen boğulma" Sırıttı. "Bende yüzme biliyorum güzelim onu ne yapacağız?" Gözlerim gözlerine değdi. En tehlikeli tonuyla. "Ya boğulacağız ya da" "Ya da?" "Yanacağız." "Suyun içinde mi Ela?" "O su seni yakar Sarp Abi farkına bile varamazsın. Bir bakmışsın kül olmuşsun, izlerin kalmış" Kendimden geçmiş bir halde konuşurken sözlerim kaşlarının kalkmasına sebep olmuştu ancak tek kalkan şey kaşları olmayacaktı sanırım çünkü bu buradan dönmezdi. Sözlerim dudaklarında anlam bulmuştu.

Hayattan kaçanların yolu, adı bile fısıltıyla anılan bir otele düşer. Alt katındaki gizli kütüphanede kitaplar okunmaz; geçmişler saklanır. Burada kalan herkes, sessizlikle yüzleşir. Yalnızlık Kütüphanesinin Oteli, insanın kendinden kaçamayacağını hatırlatan bir hikâye. Fısıltı dolu bir gizem'e hazır olun sevgili Şanslarım☘️🍀 SEHER VAKTİ🩵🩷