Bazı çiçekler toprağa değil, karanlığa kök salar. Bazı isimler doğumla değil, esaretle verilir. Ona *Manolya* dediler. Beyaz bir çiçek. Narin. Lekesiz sanılan. Ama kimse sormadı: Bir çiçek, zincirle sulanırsa ne olur? Bu, bir kızın susarak attığı çığlığın hikayesi. Bir evin, kapısı aralık cehennem oluşunun. Ve bir gecenin, bir ömrü nasıl durduğunun. *Korkma Hazan.* Çünkü en karanlık gecenin bile bir şahidi vardır. Ve bazı esaretler... ancak kanla bozulur. *MANOLYA: Esaret* _Haziran. Yedi. Asla unutma._ --

Su akar yolunu bulur derler ya, meğersem Kan akıp yolunu bulurmuş... Erik'in su'yuna karşı, Electus'un ateş'i... Ancak yenilen taraf su oldu. Wiesloow ateşin boyunduruğu altında yaşamaya devam etti, hükümdar erik öldü ve diyar üzerinde gerçekleşen ikinci büyük günah gerçekleşmiş oldu. Electus masumları katletti. Hükümdar Erik'in soyunu kurutmaya yemin etmiş gibi. Dedilerki masumlar, günahkârlar gibi görünün ki sizin de kanınız akıtılmasın. Masumlar köleleştirildi ve kan'ları bozuk muamelesi görülerek ötekileştirildi. Wiesloow halkı sınıflara ayrıldı. Hükümdar başta olmak üzere beş grup oluştu; Hükümdar , yöneten kişi'ydi ve yenilmezdi. Vârisler, hükümdarın soyunun devamı ve veliaht'ı olanlardı. Asiller, hükümdar ve vâris' lerle irtibata geçerek halka gereken hizmetin kontrolünü ve düzenini yerine getiren kimselerdi. Günahkârlar, viesloow'da sadece hükümdar'a ve varis'lere sonsuz saygı ve itaat'lik edenlerdi Son olarakta, Çürükler, kanı bozuk olanlar. yani su'yu taşıyan'lardı ve Erik'in geride bıraktığı masum halkından oluştuğu topluluklardı. Bu yönetim sistemi masumlar'ı köleleştirmekten başka hiçbir işe yaramadı.

"Silinmiş bir geçmişin külleriyle yaşayabilir mi insan..." Külün izleri, geçmişin gölgesinden kaçarken kendisine ulaşmaya çalışan bir genç kızın hikayesi, bazen unuttuklarımız bizi korur... Ama bazen, kim olduğumuzu hatırlamak için o külleri yeninden üflememiz gerekir.