"Telefonumun ekranı karanlığı deldiğinde saat tam 03:17'ydi. Yine o gelmişti. Kim olduğunu bilmediğim, yüzünü görmediğim ama beni benden daha iyi tanıyan o yabancı." Geceleri uykunun uğramadığı odasında, Felix'in tek sığınağı her gece tam aynı dakikada telefonuna düşen anonim mesajlardı. Bu gizemli yabancı onun yaralarını, korkularını ve ruhunu sanki yıllardır yanındaymış gibi ezbere biliyordu. Felix bu gizemi çözmek için adımlar atarken hayatına aniden Lee Minho girdi. Gündüzleri mükemmel bir arkadaş, geceleri ise şüphelerin başrolü olan bu adam, Felix'in kalbini hızlandırırken arkasında büyük soru işaretleri bırakıyordu. Felix, kendisine geceleri yazan kişinin Minho olduğunu kanıtlamaya çalışırken, ikisi de kendilerini geri dönüşü olmayan bir aşkın içinde bulacaktılar. Ancak her gece 03:17'de atılan o mesajların arkasında, henüz hiç kimsenin bilmediği, geçmişin karanlığına gömülmüş çok daha büyük bir sır saklıydı. "Beni gündüzleri gözlerinde, geceleri ise tam 03:17'de telefonunun ekranında arama Felix. Ben hep senin bıraktığın yerdeyim."

mutfağa gidip sıcak bir bitki çayı doldurdu. Bardağı masaya bıraktı. "İç." dedi Felix. "Zehirli mi?" dedi Minho, hafifçe gülümseyerek masaya otururken. "Keşke." dedi Felix. Karşısındaki sandalyeye oturdu.

"Üzgünüm ama ucuz ruhlar sadece masalların kahramanıdır. Tabii, kime sorsan dünyanın geri kalanı figürandır. Ucuz ruh işte..." Tanrısı vardır hayatların Kalemi, şahit olanların. "Bence kötülerin acınası öyküleri olmalı." Yine de mutlu sonlar kahramanlar içindir. Peki ya tanrıların cezası? Mily'nin bakış açısından ve yaşamından minik bir pencere~

Felix lise son sınıfa giden bir öğrencidir okulunda yaşadığı zorbalıklara katlanamayarak okul değiştirir ve bu okul onun kaderi olur

sorunlu bir şekilde ayrılan minlix, yıllar sonra birbirlerini anmak için yazışmaya başlar. "umudun kanatları var mı bilmem ama, dikenleri olduğu kesin" 170923

"Sanat, gerçeği saklayan en estetik yalandır. Ve ben, hayatım boyunca hep en güzel yalanları çaldım."Lee Minho, Seul'ün gölgelerinde yaşayan, arkasında asla iz bırakmayan paha biçilemez bir sanat eseri hırsızıydı. Son hedefi ise şehir müzesinin kalbinde korunan, milyon dolarlık "Mavi Kanat" tablosuydu. Planı kusursuzdu, ta ki o sergi salonunda müzenin yeni, her detayda kusursuzluğu arayan tutkulu küratörü Lee Felix ile göz göze gelene kadar. Minho, o gece müzeye tabloyu çalmak için girmişti; ancak çıkarken elinde tuttuğu tek şey, Felix'in hırsla tuttuğu not defteri ve kalbine sızan tehlikeli bir meraktı. Karanlık bir hırsız, ışığıyla göz kamaştıran bir küratörün güvenini çalabilir miydi? Ya da daha önemlisi; bir hırsız, yakalanacağını bile bile kendi kurduğu tuzağa aşık olabilir miydi? "Ben en büyük soygunumu onun gözlerinde yaptım. Çünkü oradan çalabileceğim hiçbir şey, geride bıraktığım kalbim kadar değerli değildi."

felix, aşık olduğu adamla evlenmek için bir fırsat yakalamıştı. | omegaverse

Aynı arkadaş grubunda olan ikilinin hikayesi Felix'in Hyunjin'i kıskandırmak istemesiyle başlamıştı...

felix sıra arkadaşına aşık olur

"Yedi yıllık bir dostluk, tek bir gecede kaç parçaya bölünebilirdi?" Her şey aynı çatı katında, aynı gökyüzünün altında başladı. Minho ve Felix, birbirlerinin gölgesi gibiydi. Aynı nefesi paylaşıyor, aynı hayallere yürüyorlardı. Seul'ün kalabalık sokaklarında birbirlerinin sığınağı olmuşlardı. Ama aşk, en güvendiğin limana çarpan sessiz bir fırtınaydı.Minho, Felix'in çillerine vuran ay ışığına her baktığında, içindeki o görünmez çizgiyi çoktan geçtiğini biliyordu. Kaybetme korkusu bir yanda, göğsünü sıkıştıran o yoğun his diğer yanda... Duvarlar her geçen gün biraz daha daralıyordu. Bir prova odasındaki ani bir dokunuş, yağmurlu bir gecede dökülen itiraflar ve geri dönüşü olmayan o keskin viraj.Dost kalıp acı çekmek mi, yoksa her şeyi riske atıp o dudaklara teslim olmak mı? "Söz veriyorum," diye fısıldadı Minho, parmakları Felix'in yanağındaki çilleri turlarken. "Hiçbir şey bozulmayacak. Sadece... daha güzel olacağız." Gençliğin, korkunun ve her şeyden güçlü bir aşkın hikayesi.Çünkü bazen en büyük fırtına, en yakın arkadaşının gözlerinde saklıdır. (Kısa Hikaye)