"Sen küçük kızın tekisin, asker karısı olmanın ne demek olduğunu bile anlamıyorsun." "Bahane üretme!" diye çıkıştım ona. Sesimin yükselmesini ilk defa önemsemedi çünkü felaket derecede kızgındı. "İki gün sonra babamın evine gitmek istiyorum dersen-" Lafını kestim. "Demem!" Soğukça gülümsedi. "İyi. Göndermem zaten." ~ Zeliha, mezuniyet partisinden dönüşte, sarhoş olan kafasıyla mahalledeki parklarına gidip gördüğü ilk yabancı adama dert yanmaya başlayan hafif çatlak bir kızdır. Dıştan parlak görünen hayatının aslında ne kadar zor olduğundan bahsederken kendisini dinleyen adamı bir daha hiç görmeyeceği için içi oldukça rahattı. Ancak ertesi sabah, yabancı adamın görevi yüzünden mahallelerine taşınan bir asker olduğunu öğrendiğinde ondan köşe bucak kaçmaya başladı. Kaçtıkça ağına yakalandı, yakalanınca da bir daha kurtulamadı.

Dağlarda "Yeşil Cellat" olarak nam salan Özge Yıldız'ın yolu, Kuzgun Timi ve onun sert komutanı Cihan Demir ile kesişir. Aynı rütbede iki yüzbaşı, tek bir tim ve birbirine tahammül edemeyen iki zıt kutup... Silahların gölgesinde başlayan bu çekişmede, ilk kim pes edecek? "Asıl sen kimsin yüzbaşı neden geldin bilmiyorum ama bir an önce git" "ben yüzbaşı Özge Yıldız geldiğim yerden kolay kolay gitmem yüzbaşı ister alış ister alışma ağlayarak günlüğüne yazabilirsin bunları."

"Bütün çatılar tepemize yıkılabilir, hiç sorun değil. Sen; kendi başına benim dayalı döşeli evimsin."

Bedenini öne doğru büktü ve koyu kahvelerini kısarak dudaklarını büyük bir yavaşlıkla alnıma dokundurdu. Tam da o anda midemin aniden kasıldığını hissettim. "Eğer benden istediğin gerçekten buysa, abin olurum." Sarfettiği sözler ile kulaklarımda bir uğultu ve hemen ardından boğazımda bir yanma meydana geldi. Onu göğüsünden tutup kendimden uzaklaştırmak ve bu yakınlığın gereksiz olduğunu savunmak istedim ancak dudakları temasını kesmeden ve onu itmemden gram etkilenmeden sürtünerek burnumun ucuna kadar indi. "İhtiyaç duyduğunda, baban olurum." Dudakları burnuma küçük bir baskı uygulayarak kısa süreliğine tenimden ayrılırken çok geçmeden sıcak dudaklarının varlığını yanan yanaklarımda hissettim. Göğüsümde binbir çabayla canlı tutmak için çabaladığım, özenle sakladığım o minik kuşun kanatlarını delicesine çırptığına şahit oldum. Yutkunuşlarım arttı. Nefes alış verişlerim hızlandı. Dudaklarını aralayıp kısa bir nefes aldığı esnada burnunu bir kedi misali usulca yanağıma sürttü. "Sığınmak isteğinde, liman olurum." Ilık nefesini sertçe dışarı bırakarak aralık dudaklarımın arasından içeri sızmasını sağlarken kollarının arasında titredim. "Korktuğunda, kalkan olurum." Dudakları temasını kesmeden bir yol izlercesine dudaklarımı es geçip çeneme ilerledi ve bir sonraki durağında yumuşak bir baskıyla çeneme yaslandı. "Ne olmamı, neyin olmamı istiyorsan o olurum." Başını aşağıya eğmeden hemen önce bakışlarını gözlerime çevirerek yüz ifademi dikkatle inceledi. Rahatsız olup olmadığımı kontrol ediyor olmalıydı. Değildim. Biraz garip hisler içindeydim ancak bu senelerdir hissettiğim huzursuzluk, rahatsızlık ya da korku hislerine hiçte benzemiyordu. "İhtiyacına, isteğine göre şekillenirim ama bu durum kocan olduğum gerçeğini değiştirmez."

"Tarihin zaten iyiydi senin ama, anlatayım yine de..." Gözlerime baktı, karşımızda uçsuz bucaksız, can verdiğim ve can aldığım dağlar vardı ama o bana öyle bir bakıyordu ki yaşam da ölüm de onun gözlerindeydi. "Yani demem o ki; Pirus Zaferi, yıkıcı büyüklükte kayıplar pahasına kazanılan bir zafer demek. Yani sen ne kadar bir zafer elde etsen de, öyle kayıplar vermişsindir ki o zafer bir hiçtir aslında. Tanıdık geldi mi?" Üsteğmen Burçin Elvi; gözü kara, hırslı ve en çok da başarılı bir subay olmasının yanında bir köy karakolundaki Lodos Timi'nin gözbebeği komutanıdır. Sıkışıp kaldıkları bir çatışmanın son demliklerinde, gecenin sabaha varan karanlığında karşısına çıkacak olan Üsteğmen Göktuğ Tunay onun "pirus zaferi" olur. Geçmişse onların peşinden koşmayı hiç bırakmaz.

Vatan. Beş harf. Canım. Beş harf. İkisini de birbirinden ayırt etmememin sebebi, beş harf olmasından kaynaklı değildi. Vatan, canımdı. Canım, vatandı. Birbirinden ayırt edilemez, birbirinden ayrı düşemezdi. Canım var oldukça vatana hizmet edecektim, bu on yaşındaki kız çocuğunun babasının tabutunun üzerindeki bayrağı okşarken ettiği yemindi. ••• 'Afitap ne demek?' 'Aylin, ayın ışığı demekmiş. İsmini ilk duyduğumda anlamını merak etmiştim. Sen isminin anlamını taşıyan bir kadınsın Aylin. Sen ay ışığısın, sen benim karanlık gecelerime düşen ışıksın, önümü aydınlatırsın. İsminin anlamına ters düşen diğer yanın, gündümüzü de aydınlatıyor olman. Bu yüzden afitapsın, bu yüzden Aylin'imsin. Hem gündümüzü, hem gecemi aydınlatan o görkemli ışıksın...'

Koruyucu, muhafız demek 'ahras'. Kaybetmemek için korumak gerekir tabi, belki bir vatanı, belki sevdiğini, belki bir kalpteki yerini... "Çünkü hep korumak istedim seni. Nefes alabilmek için, sensiz ne yapacağımı düşünemediğim için, gözlerine bakmadan ömür nasıl geçer bilmediğim için... Seni korumak ve seninle olmak istedim. Mavilerini kara bulutlar kaplamasın, bana hüzünle bakmasın, gülüşün hep kalbimde çiçekler açtırsın istedim." "Ya sana bir şey olsaydı?" Elinin tersiyle yanağımı hafifçe okşayıp gülümseyerek gözlerime baktı. Tüy gibi dokunuşu bana tatlı bir bahar esintisi yüzümü okşuyormuş gibi hissettirirken daima böyle bakmasını istediğim gözlerinden alamıyordum gözlerimi. "Sen iyisin ya... nefesim kesilmedi Gökçe. Sen iyi olduğun sürece ben hep iyiyim."

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

"Çocukken yanağıma kondurduğun öpücük sayesinde tüm acılarım geçmişti. Şimdi ben senin kalbinden öpsem geçer mi? Tüm acıların diner mi?" İlk görüşte değil, her görüşte aşkı yaşadım ben. "Kendini sev çünkü ben seni seviyorum." (17.04.2021 📝)

Askeri kurgudur. +18 şiddet ve küfür içerir...🔥 İlk yazılma tarihi: 12.04.2023 İlk yayınlanma tarihi: 22.01.2026🕊️ 🐢⚜️🥀💌 Bir çiçek vardır. Adı Vadi Zambağı. Ormanın en kuytu, en karanlık köşelerinde açar. Herkes onu narin sanır bembeyaz boynunu büktüğü için güçsüz zanneder. Ama o zambağın köklerinden yapraklarına kadar her hücresi Zehirle doludur. O zehir onun hayatta kalma gücüdür. Kimse... Kimse ona dokunamaz. Kimse onu ezemez. Çünkü o... Güzelliğinin altında bir savaşçı gizler. İşte o çiçek Vadi Zambağıdır. 🐢⚜️🥀💌 "Sen de benim Vadi zambağımsın... Aslan kızım. Göründüğün kadar narin ama canını yakmak isteyene... Ölümcül olacaksın." Babasının ona miras bıraktığı o "Zehir" adını ve vadi zambağının zehrini ruhuna mühürleyerek hücreden fırladı. Şırnak'ın dondurucu karanlığına, bembeyaz karların üzerine doğru, elinde yeşil kaplumbağası ve üzerinde kanlı badisiyle bir ok gibi koşmaya başladı. O gece karların üzerine düşen her damla gözyaşı, bir çiçeğin uyanışıydı. Çünkü Süveyda artık bir vadi zambağı gibiydi; beyazlığı masum, özü zehirdi. Kokusu huzur verse de dokunuşu kalp durdururdu; zira masumiyetin bu kadar öldürücü olabileceğini dünyaya sadece vadi zambağı öğretirdi. 🐢⚜️🥀💌 Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, malmı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mı olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı? VICTOR HUGO