17 yaşındaki Lara konuşma engellidir ve gerçek sandığı ailesi ile birlikte Amerika'da yaşamaktadır, fakat bir gün gelen telefon ile doğum sırasında karıştırıldığını öğrenir ve DNA testi için Türkiyeye gelirler. 4 abi ve üçüzü olduğunu nereden bilebilirdi?

Klasik bir abi kitabı bence bana da bir şans vermelisiniz teşekkür ederim:))

*Tamamlandı* Duru İstanbul'da bir devlet hastanesinde görev yapan bir doktordur. Yıllar sonra bir ailesi olduğunu öğrenir. Ailesiyle mutlu olacağını düşünen Duru için işler hiç de öyle olmaz. Onun hiçbir aile tablosunda yeri yoktur. Çünkü bazı insanların tek yeri mezardır. Duru Soykan ya da Duru Akay değil, sadece Duru. Kısa bir hikaye olacak, okumanızı isterim.

18 yaşında ailesini bulan bir kızın hayatına tekrardan hoşgeldinizz... Kitap kapağı değişmiştir. Spoiler silinen sahneler, yeni kitap alıntıları, karakter analizleri ve yazım sürecim örneğin. Çelik Prenses'te silinen sahneler, Laura Ahsen'in kimseye göstermediği günlüğü ve bölüm sızıntıları WhatsApp kanalımda. Link profilde sabit 👆

17 yıl sonra karıştırıldığını öğrenen Alya ne yapacak? Yeni ailesine alışabilecek mi? Sorun bu da değildi. Tüm yaşadıklarının aslında planlanmış olduğunu öğrenince ne yapacak? Kalp defalarca kırılırdı. Fakat hayatla oynamak, ateşle oynamak kadar tehlikeliydi.

Babasını bulmak için Vira Mahallesi'ne gelen Sare Asilsoy, daha ilk günden buranın karanlık bir mahalle olduğunu anlar. Mahallenin altına kazılan tünellerde verilen kararlar, İstanbul'un kaderini değiştirmektedir. Yıllardır ayakta duran ricacılık sistemi, Vira'yı kimsenin kolay kolay çıkamadığı bir dünyaya dönüştürmüştür. Sare, babasını komada bulduğunda başka bir gerçekle daha yüzleşir: Hiç tanımadığı bir abisi vardır. Geçmişin sırları peşpeşe ortaya çıkarken annesinin öldürülmesiyle Sare'nin hayatı tepetaklak olur. Annesini toprağa verdiği gün, abisi onu Vira'nın yeni sahibine emanet eder ve ortadan kaybolur. Sare'nin yapması gereken üç şey vardır. Birincisi, annesinin katillerinin bulunduğunu ve hak ettikleri cezayı aldığını görmeden hiçbir yere gitmemek. İkincisi, babasının komadan uyanmasını ve abisinin geri dönmesini sabırla beklemek. Üçüncüsü ve en önemlisi, abisinin en yakın arkadaşına kesinlikle ama kesinlikle âşık olmamak. 25.05.2026 🌀🗝️

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden'in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. 05/05/25 Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

Doğdukları gün hayatları değişti. Ama bunu kimse fark etmedi. İki bebek... İki farklı aile... Tek bir hata. Aradan geçen 15 yılın ardından ortaya çıkan gerçek, sadece isimleri değil; sevgiyi, güveni ve aile kavramını da paramparça edecekti. Şimdi herkes aynı sorunun cevabını arıyordu: Kan bağı mı daha güçlüydü, yoksa yıllarca kurulan bağlar mı?

Adım İz. Adım gibi iz bırakmaya gelmiştim. Peki ya kime bırakacaktım? Kendime mi? Yoksa hiç görmediğim aileme mi? Yaşamak bu kadar zor olmamalı değil mi? Peki neden bu kadar zor? Kızların en büyük yarası ailesidir derler. Doğru. Benimde. Omzuma astığım çanta ile sessizce koridorda ilerliyordum. Siyah, kısa saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırıp, etrafa baktım. Kimse yoktu. Merdivenlerden sessizce inip kapıya ulaştım. Yurdun kapısı geceleri kilitli olurdu ama neyse ki bende anahtar vardı. Kapıyı açıp sessizce kapattım. O sırada merdivenlerin bitiminde ki, bankta gözüm takılı kaldı. Yurdun bahçesinde ki bu banka, küçükken ne kadar oturup annemi beklemiştim hatırlamıyorum. Saatlerce beklemiştim annemin, babamın gelip beni almasını, evimize gitmeyi ama hiçbir zaman gelmediler. Küçük kız çocuğu hiç pes etmeden beklemeye devam etti. Ama ben artık o küçük kız çocuğu değildim. Büyüyünce gelmeyeceklerini anlayınca artık bir daha asla bu banka oturmamıştım. Beklememiştim. Şimdi ise yıllar sonra oturdum bu banka. Zihnim de ise, yıllar önce bu banka oturup annemin gelmesini beklerken söylenenler yankılandı. "Annen ve baban seni hiç sevmedi." "Salak mısın kızım? Annen seni sevseydi çöpe atmazdı." Ben ise sadece sustum. Sadece sustum. Beni isteselerdi, sevselerdi bir çöp gibi, çöpe atmazlardı. Kışın buz gibi havada yeni doğmuş bir bebeği çöpe atmazlardı. Küçükken itiraz ederdim. Artık etmiyordum çünkü hepsi haklıydı. Peki ya bunca yıl sonra ortaya çıkan ailemi ben kabul eder miydim? Hayır. Koca bir hayır.

Ben Burcu Güneş kimse tam olarak kim olduğumu bilmiyordu. Sahte bir ailem ve sadece bir tane kardeşim vardı annemin emaneti. Onu korumak tek görevim ve bu aile geldiğinden beri bunda zorlanıyordum. Bu ailenin eski kızı benimle değil kardeşimle uğraşıyordu. Karşılık verecektim. Hem de en acı şekilde. ARGO KELİMELER BULUNMAKTADIR.