Arkasını dönüp gitmek üzereyken kolunu tutmaya yeltendim. Zincir uzanmayınca parmaklarım tişörtü üzerinden kaydı. Arkasını dönüp solup mavi gözlerini gözlerime dikti. "Lütfen...beni yeniden o bodruma kapatma. Beni öldür ama kapatma. Tek başıma kafayı yemek üzereyim orada. Duvarlar üzerime üzerime geliyor. Beyaz duvarlara bakmaktan hayaller görmeye başladım." Maskesinin ardındaki gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Göz yaşlarımı tutamadım. Dizlerimin üzerine çöktüm. "Lütfen...ne istersen yaparım. Yalvarırım." Titreyrek ağlamaya devam ettim. "Beni oraya kapatma. Daha fazla dayanamıyorum. Nolur...içinde biraz insanlık varsa canımı al daha iyi..." Kısa bir süre başımda bekledikten sonra arkasını dönüp kapıya ulaştı. "Giyin." İlay ve Rüya uyandıklarında biraz şehirden uzaklaşmak ve kamp yapmak için gittikleri ormandan farklı bir yerde olduklarını fark ederler. Kör karanlığa gözlerini açan kızlar bir kaç dakika sonra hayatlarını tamamen değiştirecek o kişi ile tanışırlar. Ve o dakikadan sonra kaçmak için mücadele etmeleri gerekmektedir. ❗Dikkat; bu kitap travmatik ögeler içermektedir. Eğer kan, cinayet ve benzeri konular sizi rahatsiz ediyorsa okumamanızı ya da o sahneleri atlamanızı tavsiye ederim.

"Yedi yıl önce bir lise koridorunda takılan o çelme, sadece dizlerimi değil, hayallerimi de kanatmıştı. Ben o gün o beton zeminde bıraktım ürkek Aden'i. Şimdi ellerimde bir neşter, üzerimde beyaz önlüğümle geri döndüm. Ama kaderin en büyük şakası, beni o gün ayağa kaldırmayan elin sahibini, bugün ameliyat masama yatırmasıydı. ​Barış Holding'in veliahtı Barış ve hayatını neşteriyle yeniden yazan Doktor Aden. ​Bazı bağlar kopmaz, sadece görünmez olur." Bu hikâyenin şarkısı : Deniz Seki/Aşk olsun Destekleyen herkese şimdiden teşekkür ederim:)

"Siz söylemiştiniz Hocam, hatırladınız mı? İnsanlar değişir, ama nerede hata yaptılarsa hep orayı ararlar." Buse'nin mükemmel bir hayatı yoktu belki ama mükemmel bir erkek arkadaşı vardı. Bu, kendisine söylediği ilk yalandı. Bir elin parmağını geçmeyecek defa şiddet görmüş olması Buse'yi bir kurban yapmazdı. Bu, kendisine söylediği ikinci yalandı. Yeni edebiyat öğretmeni bir şeylerin ters gittiğini anlamak üzereydi ve Buse kendini sürekli onun yanında buluyordu. Bu bir yalan değildi. *** Bu hikayenin bir kısmı lisede geçmektedir ama hikaye yetişkinlere yönelik. Şiddet, cinsellik ve küfür içerir. Ana teması çoğunlukla yanlış ve uygunsuz olarak görülen öğretmen/öğrenci ilişkisi, bu yüzden rahatsız olacaksanız okumayın. Fakat bu, bomboş cinsellik içeren kitaplardan biri de değil.

"Şimdi sırası değil," dedim, şu an konuşulacak en son konu evlilikti. "Önce iyileşmen gerek." "Hiç bu kadar iyi olmamıştım, Ada." Halsizlikten eğilen başı boynuma gömüldüğünde ne yapacağımı bilemedim. "Birlikte kahvaltı yapalım mı?" "Sen pes etmek nedir bilmez misin?" Sıcak nefesi ıslak boynumu okşarken parmakları belime yavaşça tutundu. Ne çok sertti ne çok masum tam olarak Atlas'tı, insanı tek dokunuşuyla dağıtacak kadar etkileyici. "Limon çiçeği gibi kokuyorsun," dedi burnunu boynuma sürterken. "İnsan kokunu bir kere alınca bırakmak istemiyor." "Havale geçiriyorsun," dedim, aklımı karıştırmasına izin vermeyecektim. "Kendine geldiğinde bambaşka bir adam olacaksın." Başını hafifçe kaldırıp ıslak kirpikleri arasından minik bir kedi yavrusu gibi baktı. Öyle savunmasızdı ki... "Biliyorum," dedi eli dudaklarıma temas ederken. "Bu yüzden yaptığım hiçbir şeyden pişman olmayacağım." "Neyden?" demeye fırsatım olmadı. O kadar olmadı ki, parmaklarının boynuma yürüdüğünü anlayamadım. "Atlas?" "Beni şimdi, şu anda durdur Ada." Boynumda duran eliyle beni kendine çektiğinde karşı koyamadım. "Yoksa ben kendimi durduramayacağım." Bu hikâye tamamen hayal ürünüdür. İçerisinde sık sık romantik yakınlaşmalar ve +18 sahneler yer alacaktır. Bunu göz önünde bulundurarak okumanızı öneririm🧡

Demir: bi tane kız geldi kaş bıyık alıyor musun diyor berber burası diyorum eline mi yapışır diyo napıcam • Uyarı: Küfür ve argo içerir! 04042026

Bizler anne babalarımızın günah keçisi idik. Her şeye rağmen dik durmak bizim elimizdeydi. Defalarca toplamaya çalıştığım o ev asla toparlanmadı. O ev, dağınık kalmaya mahkûmdu. Her şey bitti sanarsınız fakat her şey yeni başlıyordu. Ve biz bundan bı haberdik. Ben Eylül Deniz, bu dağınık ev benim evim.

"Sen Yüzbaşı," derken kollarıma yığıldı. "Beni sırtımdan vurdun." Elimi yarasına bastırdığımda sıcak kan avuçlarımın arasından kaydı. "Bunu sen istedin." "Yakıştı mı?" dedi inatla konuşmaya çalışırken. "Yiğit bir Türk askerine?" Hâlâ gülümsüyordu, bu hâliyle bile meydan okuyordu. "Bunlar," dedim sesimi düz tutarak. "İnterpol'ün peşinde olduğu bir kadın için fazla iddialı sözler." "Dua et," dedi sesi kendinden önce kırılırken. "Tam burada, kollarında biteyim. Çünkü kalkarsam eğer, seni dizlerinin dibine ben indiririm." Her sözü içimde ayrı bir yere saplanırken onun gibi arsızca gülümsedim. "Ayakta olsaydın belki ciddiye alırdım. Ama şu hâlinle gürültüden başka bir şey ifade etmiyorsun." Benzer askeri kurgulardan sıkıldın mı? Cevap evetse doğru adrestesin. Özellikle, 17. Bölümden itibaren hikayemizin farklı bir boyuta taşınacağını belirtmek isterim. Keyifli okumalar olsun bebeklerim😻 Bu hikaye tamamen hayal ürünüdür. #+18 #karanlikromantizm #askerkurgusu #yasakaşk #travmalikarakter #tim #dram #gizem

Turan Ata Korkmaz: O siktiğimin puştu neden sürekli senin etrafında? Siz: Patronum çünkü? Turan Ata Korkmaz: Ben senin ablanın omuzuna elimi atıyor muyum? Gereksiz samimiyet. Siz: Sen neden benim ablamın omuzuna elini atıyorsun ki? Ayrıca her şeyi geçtim sen beni mi izliyorsun? Neredesin? Turan Ata Korkmaz: Yanıma mı gelmek istiyorsun? Siz: Hayır? Turan Ata Korkmaz: O zaman bilmene gerek yok. Turan Ata Korkmaz: Samimiyetini siktiğime bak ulan iki yıldır tanışıyoruz bir kere bile elimi omuzuna atamadım, adamla bir aydır tanışıyorsun her gördüğümde eli olmayacak yerlerde. Siz: Ablamın patronusun elin neden omuzumda olsun? Turan Ata Korkmaz: O da senin patronun eli neden omuzunda? Siz: Çünkü seninle gerekli bir samimiyetimiz yok. Turan Ata Korkmaz: İki yıldır peşinden koşuyorum insaf *Bölümler kısa olacaktı, yazım hataları olabilir.*

Gecenin yarısı bir İtalyan mafya, kendisini dolandıran Türk muhasebeciye tehdit mesajları attığını sanırken, Türk mimar Arden Aras'a mesaj atarsa neler olur? - İsmin Aras değil mi?! - Evet, soyadım Aras. - Ebenin amına koyayım Aras! Madem sensin, neyin tatavasını yapıyorsun o zaman?!