Στα δεκαοχτώ της, η Άλκηστις Βελλή έχει μάθει να ζει σαν σκιά. Να μην μιλάει, να μην δείχνεται, να μην προκαλεί την οργή του αλκοολικού πατέρα της. Μοναδικός της σκοπός στον κόσμο; Να προστατεύσει τη μικρή της αδερφή από την κόλαση του σπιτιού τους. Η αθωότητά της έχει πληγωθεί, τα φτερά της έχουν σπάσει προτού καν προλάβει να πετάξει. Όμως, η μοίρα έχει τα δικά της σχέδια και στον δρόμο της θα βρεθεί ο Ίωνας Στεργίου. Ο Ίωνας είναι είκοσι τεσσάρων χρονών, ένας άντρας σοβαρός, ανεξάρτητος και εντελώς ξένος προς εκείνη. Είναι ένας άντρας που δεν θα έπρεπε να κοιτάζει ένα κορίτσι σαν κι εκείνη. Όμως, ο Ίωνας βλέπει πίσω από τη σιωπή της. Και είναι έτοιμος να γίνει η ασπίδα της. Μια δραματική ιστορία για τα σημάδια που δεν φαίνονται, τη δύναμη της προστασίας και έναν έρωτα που γεννιέται σιωπηλά ανάμεσα σε δύο ξένους, ανατρέποντας τα πάντα.

Εκείνη θα τον ερωτευτεί παράφορα. Εκείνος δεν επιτρέπεται να την αγγίξει. Μια ιστορία στην οποία όλοι θα διαπράξουν μια ύβρις στο όνομα της αγάπης.

Ο Νέαρχος πίστευε πως είχε αφήσει πίσω του τη ζωή ως αστυνομικός. Μια ανεξιχνίαστη δολοφονία που τον στοίχειωσε, μια υπόθεση που δεν κατάφερε ποτέ να λύσει και οι ενοχές της αποτυχίας τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει το Σώμα. Δύο χρόνια αργότερα, ένα μήνυμα από το παρελθόν επιστρέφει. Ένας γρίφος. Ένα στοιχείο. Ένα παιχνίδι που κάποιος έχει σχεδιάσει με απόλυτη ακρίβεια. Καθώς ο Νέαρχος προσπαθεί να ξετυλίξει το μυστήριο που τον κατέστρεψε, η Άρτεμις μπαίνει στη ζωή του κουβαλώντας τις δικές της πληγές και ένα παρελθόν που προσπαθεί απεγνωσμένα να αφήσει πίσω. Όμως κάποια μυστικά δεν θάβονται εύκολα. Κάποιος παρακολουθεί. Κάποιος περιμένει. Και κάθε γρίφος οδηγεί τον Νέαρχο πιο κοντά σε μια αλήθεια που θα αλλάξει τα πάντα. Όταν το παρελθόν της Άρτεμις συναντήσει την εμμονή ενός ανθρώπου που δεν έμαθε ποτέ να αφήνει ελεύθερους όσους θεωρεί δικούς του, η ζωή τους θα μετατραπεί σε ένα παιχνίδι επιβίωσης. Γιατί μερικές σκιές δεν εξαφανίζονται ποτέ. Απλώς περιμένουν τη στιγμή που θα επιστρέψουν.

Το μακρινό πια 2010, ο Φίλιππος, ένας εικοσιτετράχρονος άνεργος γραφίστας, παραλαμβάνει ένα λάθος δέμα που αντί για τα εργαλεία της δουλειάς περιέχει τα παλιά, σκονισμένα σημειωματάρια μιας άγνωστης που, σύμφωνα με την διεύθυνση, μένει στην άλλη άκρη της χώρας και πολύ πιθανόν τα δικά του πράγματα να βρίσκονται στα χέρια της. Οι ταχυδρομικές έχουν ήδη κλείσει λόγω καλοκαιρινής άδειας, κι ένα τηλεφώνημα από την μητέρα του τον κάνει να θέλει να εξαφανιστεί από προσώπου γης. Γι'αυτό αποφασίζει να πάρει το επόμενο λεωφορείο προκειμένου να λύσει ο ίδιος το μπέρδεμα. Με το ταξίδι να διαρκεί μια ολόκληρη μέρα, η περιέργεια και η βαρεμάρα τον οδηγούν στην ανάγνωση των δύο ημερολογίων από το ακόμη πιο μακρινό 1997, της Λυδίας Βυρώνη. Έτσι γίνεται μάρτυρας σε έναν ανεκπλήρωτο έρωτα κι όσων δεν έμαθε ποτέ κανείς για αυτόν, καθώς ανακαλύπτει πράγματα για το παρελθόν του που δεν γνώριζε. « Μέχρι να πάψουν να υπάρχουν καλοκαίρια...» - Ένα πάντρεμα Βόρειου και Νότιου Αιγαίου, δύο κόσμων τόσο ίδιων μα συνάμα τόσο διαφορετικών.

Τι συμβαινει αληθεια μετα τον γαμο; Οταν τα φωτα σβηνουν, τα γελια των καλεσμενων χανονται και τα λουλουδια αρχιζουν σιγα σιγα να μαραινονται. Οταν η τελετη τελειωνει και μενουν δυο ανθρωποι μονοι μεσα στην πραγματικη ζωη. Τι απομενει τοτε; Ειναι ο γαμος μια αρχη η απλως μια υποσχεση που αρχιζει να δοκιμαζεται απο την πρωτη κι ολας μερα; Και μετα το τελος; Οταν κατι που καποτε εμοιαζε αιωνιο παυει να υπαρχει οπως το γνωριζαμε. Οταν οι λεξεις που λεχθηκαν με βεβαιοτητα αρχιζουν να ακουγονται ξενα στα ιδια αυτια που τις ειπαν. Τι απομενει μετα το για παντα; Ειναι το για παντα μια αιωνιοτητα η απλως ενα διαστημα που δεν ειχαμε ακομα μετρησει σωστα; Και οταν φτανει εκεινη η στιγμη που η καρδια αρχιζει να ψιθυριζει μια διαφορετικη λεξη; Αξ;ζει Τι σημαινει πραγματικα αυτη η λεξη; Αξιζει να μεινεις; Αξιζει να φυγεις; Αξιζει να παλεψεις για κατι που πονα; Η μηπως αξιζει να το αφησεις να τελειωσει; Και αν ολες αυτες οι ερωτησεις ειναι εκεινες που γεννιουν τις πιο σημαντικες στιγμες μιας ζωης... Μηπως ηρθε τελικα η ωρα να μαθουμε τις απαντησεις;

Αθήνα στα χρόνια του πολέμου και της Κατοχής.Ένα γράμμα με διαφορετικό προορισμό, φτάνει σε χέρια που διψούν να καταπολεμήσουν την μοναξιά. Η Αφροδίτη έχει μάθει να εκφράζεται γραπτώς στην καλύτερή της φίλη, με την οποία ανταλλάζουν συχνά επιστολές ήδη από πριν να ξεσπάσει ο πόλεμος στην Ελλάδα. Ένα κορίτσι που θα γνωρίσει το σκληρό πρόσωπο της ζωής και θα κληθεί να μάθει να ζει ξανά, αν ποτέ της βρει το δρόμο. Από πού θα έρθει η σωτηρία; Ποιος είναι ο κακός και ποιος ο ήρωας; Υπάρχει γκρίζο ανάμεσα στο λευκό και το μαύρο;

Ο θαυμασμός για την ιστορία και η θέληση να δώσει απαντήσεις στα «γιατί», οδηγούν μία Γερμανίδα φοιτήτρια ιστορίας, σε μία συνταρακτική συνέντευξη με ένα μυστηριώδες πρόσωπο. Η αφήγηση, θα την μεταφέρει στην ταραγμένη εποχή της ασθενικής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, όταν όλα ξεκίνησαν, όπου θα έρθει αντιμέτωπη με φιλίες δυνατές, ανείπωτους έρωτες, μα και τη σκιά του Β' Παγκόσμιου Πολέμου που βρυχάτω, έτοιμος να ξεσπάσει. Μία δολοφονία όμως θα λυγίσει ώς και την πιο ατσάλινη καρδιά... Θα καταφέρει στο τέλος η αγάπη να σταθεί ανώτερη από το μίσος και τον ρατσισμό;

Οχτώ άγνωστοι. Οχτώ διαδρομές με το τρένο στην Ευρώπη. Οχτώ εβδομάδες μακριά από όλους και όλα όσα γνωρίζουν. Παρέα μόνο με οχτώ...συνταγές. Φτιαγμένοι διαφορετικά ο ένας από τον άλλον, σύντομα θα μάθουν πως αποτελούν τα βασικά υλικά μιας μοναδικής συνταγής, που μόνο εκείνοι μπορούν να εκτελέσουν. Οχτώ υλικά με έναν προορισμό. Τη δυστυχία και τη γεύση που σου αφήνει μετά το φιλί. Τολμάς να τη δοκιμάσεις; Προσοχή: ερωτικές σκηνές ή/και ψυχολογικές All Rights Reserved ® Copyright © 2021 Despw, DL

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.