21. yüzyıldan 13. yüzyıla bir İsFad hikayesi.

Furtuna'nın en serserisi, Karadeniz'in en dizginlenemez adamı; İso... Geceleri siyah bir BMW'nin gölgesinde, sabahları ise bir kan davasının ağırlığında nefes alan bir adam için tek bir kural vardı: Asla geriye bakma. Ama o taş köprünün üzerinde yolu kestiğinde, sadece bir düşman kızını değil, lise yıllarında bıraktığını sandığı o sönmez yangını da bagaja hapsettiğini bilmiyordu. İki aile, tek bir arazi ve bir örgü saçla perçinlenen bu savaşta; serserilik bir maske, tutku ise en büyük esarettir. ⚠️ 18+ | Dark romance. Kan davası, zorla evlilik, güç dengesizliği ve açık cinsel içerik barındırır. Ayrıntılı içerik uyarısı için 1. bölüme bakınız. 🖤

Affetmek Bir Lüks, Unutmak İse İhantetti. Trabzon'da bazı soyadları yüksek sesle söylenmezdi. Çünkü bazı isimler dua değil, tehditti. Koçari. Fırtına. Yüz yılı aşkın bir düşmanlığın iki tarafı. Eskiden topraktı mesele. Sonra liman oldu. Sonra siyaset. Sonra para. Ama en sonunda mesele artık hiçbir şey değildi. Sadece nefret kalmıştı. Çocuklara ise daha yürümeyi öğrenmeden iki şey öğretilmişti: Silah tutmak. Ve karşı tarafın soyadını tükürerek söylemeK Ama asıl mesele NİSYAN'dı. Yani; unutmamak.

Satrançta kural ezelden beri belliydi. Şahların ihtişamı yara almasın diye ilk ateşe atılanlar daima piyonlar olurdu. Yıllanmış günahların bütün bedeli bu karanlık oyuna zorla itilen İsmail'e kesildiğinde, herkes Fadime'nin sessizce bu kurala uymasını bekledi. Ailesinin yıkıcı öfkesini kuşanacak ve kocasını feda edip o masum taşı tek bir hamlede tahtadan silecekti. Peki ya Fadime, kendisine dayatılan bu bitmek bilmez düşmanlığa sarılmak yerine tahtayı tamamen devirip İsmail'i seçerse?

Bir gecelik hata yüzünden evlenmek zorunda kalan düşman köyün çocukları...

koçari kızına hayatı zindan etmek için evliliği kabul eden ismail furtuna, fadime koçari'nin hiç konuşmadığını bilmiyordu.

İlkokuldan beri İso'ya platonik olan Fadime'nin onunla aynı sınıfa düşebilme hayali onuncu sınıfta gerçek olur. Fadime, İso için her şeyi yapmaya hazırdır fakat İso'nun yaptığı bir hareket Fadime için her şeyin sonu olur. İki yıl sonra hiç beklenmedik bir şekilde yolları tekrar kesişen ikili, geçmişin izlerinden arınabilecek midir yoksa bu izlerin ağırlığı altında ezilecek midir? "Keşke sana yeni bir geçmiş alabilseydim, o zaman beni tüm zamanlarda güzel hatırlardın."

Yan yana ama fersah fersah uzak iki kalp... Bir yanda mecburiyetlerin zincirlediği öfkeli bir yürek, diğer yanda onun başkasını sevdiğini bile bile aşkını içine gömen buruk bir ruh. Gözlerinin içine baka baka seni istemediğini söyleyen soğuk bir kalbe, aşkı yavaş yavaş öğretmek mümkün müydü? Yoksa bu hikaye, nefretin küllerinden doğmaya çalışan imkansız bir sevdanın sessiz vedası mıydı? Taşacak Bu Deniz İsmail Furtuna & Fadime Koçari

Yaşamak; çürümeyi, vadesi gelmiş bir borcu ötelemekten farksızdır. Kalbin atıyor; ama bu yaşam değil, kaçamadığın o prangayı diri tutan bir işkence ritmi. Damarlarında dolaşan artık kan değil; zihnine kazınmış, pıhtılaşmış bir hatıranın zehri. Sessizliğe gömdüğün o isim, her nefes alışında gırtlağına düğümlenen o bakış... Adını koymuyorsun, çünkü biliyorsun; o isim dile geldiği an, gerçek boğazına sarılacak. Bazı bağlar sevgiyle değil, intikamla dokunur. Yarası kapanmaz, kanı akmaz ama ruhunu çürütür. Sen kaçtığını sanırken o, her köşede seni bekler; sırtını dayadığın duvarda, gözlerini kapattığında göğüs kafesinde. Ve o an, tüm kaçışların beyhudeliğiyle yüzleşirsin. Bu bir karşılaşma değil. Bu, habis bir kaderin tahsilatıdır; ve bedeli, bizzat senin varlığındır.