Kısa deneyimiyle, kendine hokey dünyasında bir yer edinmeye çalışan defans oyuncusu İsmail Furtuna ve oynadığı takımın Medya ve Basın Sorumlusu Fadime Koparan'ın yolları, bir yanlış anlaşılma sonucu kesişir.

İso, sanki az önce karnına dayanan o ölümcül metal parçası basit bir oyuncakmış gibi, emniyeti tek hamlede "çıt" sesiyle kapattı. O karanlık ve tehlikeli oyundan galip çıkmanın verdiği soğukkanlılıkla silahı ön koltuğa fırlattı. Silahın döşemeye düşme sesi,Fadime için geri dönüşü olmayan yolun sonuydu. "Son şansındı beni vurmak," dedi İso, sesi şimdi o kadar derinden ve karanlık geliyordu ki, arabanın içindeki hava bir anda on derece birden ısınmış gibiydi.Fadime'nin üzerine doğru, her santimetrekaresiyle hükmetmeye hazır bir gölge gibi eğildi. "Son şansındı...Şimdi o laf kalabalıklarını, o dik başlılıklarını bir kenara bırakacaksın. Çünkü bu gece o çok güvendiğin götünün üzerine oturamayacaksın Fadime." ‼️‼️‼️ Bu eser bir fanfiction'dır. Karakterler ilgili dizinin yaratıcılarına aittir. Ticari amaç güdülmemektedir! ‼️‼️‼️

insan bazen düşmanına değil, uğruna her şeyini feda ettiği insanlara yenilir.. ismail furtuna sevdiği kadının gözlerinde bir yabancıya dönüşürken aşkıyla birlikte, yıllarca inandığı adalet duygusunu da kaybeder. geçmişin yüküyle yüzleşirken, kendisine tek bir soru sorar: bazı fedakârlıklar gerçekten değerini bulur mu? sezon finalinden sonra ismail'in hayatına nasıl devam ettiğinin hikâyesi.

Mafya dünyasının ünlü isimleri olan İsmail Furtuna ve Şerif Yanaç'ın arasında bir husumet vardı. İş mevzusu gibi görünsede aslında İsmailin kanına dayanan bir mevzuydu. Şerif Yanaç'ın kızı=Fadime Yanaç ;)

Fadime Koçari Furtuna lisesine geldiğinde ona hayatı zindan etmeye yemin eden İso Furtuna,bu sırada Fadimenin hastalıkla mücadele etdiğini bilmiyordu.

Aşk her şehirde aynı mı yaşanır, yoksa bazı kalpler yalnızca bir şehre mi aittir? Peki ya bir kez kırılan bir hikaye başka bir zamanda, başka bir hayatta yeniden yazılabilir mi? Prag'ın sisli sokaklarında başlayan bir aşk, ani bir kayıpla parçalanır. Yıllar sonra İstanbul'da, yolları sessiz bir bakışla kesişir. Konuşamadıkları kelimeler, unutamadıkları anılar ve geçmişin gölgesi, yeniden kalplerini sarsar. Acı, aşk ve sırlar... hepsi bir anda gün yüzüne çıkmaya hazırdır.

Zaman yarayı iyileştirmez, sadece üzerini örter. Ta ki ruhlar eski bir borcu ödemek için yeniden karşılaşana kadar...

İsfad oneshotlarım

Bir düşmanlığı diri tutmak, ateşini her zaman harlamak kolay değildi. İnsanlar sürekli çatışmaktan yorulabiliyor, o noktada da kendilerine kaçacak bir şey buluyorlardı. Belki bir dost, bir sevdalık... ya da sadece kendilerini mutlu edebilecek, kısa bir süre için bile olsa dökülen kanların içinde yüzdüklerini onlara unutturabilecek küçük bir şey. Evet, herkes bir yere kaçıyordu. Ama Fadime Koçari düşmanına kaçıyordu. ⊹ ࣪ ﹏𓊝﹏𓂁﹏⊹ ࣪ ˖