Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?

Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

Fadime Koçari, abisinin isteği ile Furtuna şirketinde çalışmaya başlar. İsmail Furtuna ise bir ofisi bu hırçın Koçari kızı ile paylaşmayı hiç istememektedir.

Aşk her şehirde aynı mı yaşanır, yoksa bazı kalpler yalnızca bir şehre mi aittir? Peki ya bir kez kırılan bir hikaye başka bir zamanda, başka bir hayatta yeniden yazılabilir mi? Prag'ın sisli sokaklarında başlayan bir aşk, ani bir kayıpla parçalanır. Yıllar sonra İstanbul'da, yolları sessiz bir bakışla kesişir. Konuşamadıkları kelimeler, unutamadıkları anılar ve geçmişin gölgesi, yeniden kalplerini sarsar. Acı, aşk ve sırlar... hepsi bir anda gün yüzüne çıkmaya hazırdır.

Herkesin mutlu yaşadığı, hayatını sakince sürdürdüğü bir site. Ama ya sanıldığı kadar sakin değilse ve arka planda dönen oyunlardan kimsenin haberi yoksa? Hain kim; en yakınımızdaki mi, en uzağımızdaki mi?