Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Elfida İlkin, geçmişin ağır travmalarıyla İstanbul'un kalabalığında yapayalnız ayakta kalmaya çalışan bir kadındır. Hayatta tutunduğu, ailesi bildiği yegane insan vahşi bir cinayete kurban gittiğinde, Elfida için adalet arama devri kapanır. Katilin geride bıraktığı o kanlı imza, onu yeraltı dünyasının en karanlık, en dokunulmaz ismiyle karşı karşıya getirecektir: Vedran Vetryakov. Vedran; geçmişin intikamıyla kavrulan acımasız bir mafya lideridir. Ailesinin yok oluşunun hesabını sormak için yemin etmişken, aradığı kan kendi ayaklarıyla onun malikanesine, cehennemin tam ortasına yürür. Elfida, intikam almak için girdiğini düşündüğü bu inin aslında kendisi için kurulmuş psikolojik bir tuzak olduğunu anladığında artık çok geçtir. Duvarların arkasında sadık bir sağ kol olan Atlas'ın zekası ve Arel'in tekinsiz gölgesi pusuda beklerken; Vedran ve Elfida arasındaki nefret, zamanla kontrolü imkansız, hırslı bir tutkunun ateşini fitiller. Geçmişin kirli sırları İstanbul'un puslu sokaklarında bir bir açığa çıkarken, iki yaralı ruhun savaşı ya bu şehri yakıp kül edecek ya da onları intikamın tutkulu ateşinde eritecektir. Celladının inine kendi rızasıyla giren bir kadın, o kafesten bir kraliçe olarak çıkabilir miydi?

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️