Tanrı beni korumalıydı. Beni onun ateşinde yanmaktan korumalı ve rüzgârında savrulmama izin vermemeliydi. Ne faydası oldu bana Tanrı'nın? İnancımın bir anlamı kalmadı. İnancımın bir anlamı kalmadı, benim. Bozguna uğrattı beni sevdam. Kaybettim aşkta yanmaktan. Uğrunda ne canlar yandı benimle birlikte. Sesim çıkmadı sevdim diye.

alpayavccci0: Uykun gelmiştir senin. Hadi yat, uyu. Ilgımyazgıı: Ne zamandan beri uyuma saatimle ilgileniyorsun? alpayavccci0: 2 yıldır. Ilgımyazgıı: Ha... Ilgımyazgıı: Pardon, iyi geceler.

Bir meleğin düşüşüyle başlayan bu hikâye; ihanet, sadakat ve özgür irade üzerine kurulu derin bir yolculuğa dönüşür. Okuyucu, iyi ile kötünün kesin sınırlarının olmadığını, bazen "ceza"nın ardında saklı bir gerçek bulunduğunu keşfeder. Peki gerçekten suçlu olan kim? Emirlere karşı gelenler mi, yoksa sorgulamayı yasaklayanlar mı?

"Düşeceksin," dedim, sesimdeki o sahte umursamazlığı korumaya çalışarak. Ama içimden geçen tek şey, onun bu kadar kendinden emin olmasının, o gamzeli gülüşünün beni nasıl bir boşluğa sürüklediğiydi. "Geriye yürürken bir taşa takılırsın,düzgün yürüsene Asaf." Asaf hafifçe omuz silkti, attığı adımlar o kadar dengeliydi ki sanki dünya onun etrafında dönüyordu.Ama,arkasında gözü yoksa düşebilirdi.O bunu umursamadan geriye dogru yürümeye devam ediyordu. "Düşersem beni tutmaz mısın?"diye sordu gözlerini gözlerime dikerek. Ben onu nasıl tutayım allah aşkına,onu tutayım derken onunla bende düşerdim.Bedeni benim iki katımdı neredeyse.Ama yinede tutardım tabikide,bakacak degildim.Ona bunu soylemeden ,yalan söylemeyı tercih etdım. "Hayır." "Tutmaz mısın?"diye sordu tekrar. "Tutmam."dedim sesimdeki kararlılığı korumaya çalışarak. Ama o, gözlerini kısıp bana bakıyordu.Kafasını sağ omzuna yatırdı. "Düşersem beni tutmazsın yani?" "Tutmam, dedim ya!" dedim bu sefer biraz daha vurgulayarak. Asaf tam o an,geri geri yürürken dengesini kaybedecek gibi oldu.Ellerimi refleksle,beyaz gömleginin yakasını tutarak kendi tarafıma dogru var gücümle çektim. Kalbimin o ana kadar attığı hızın, şu anki ritmi yanında hiçbir şey olduğunu fark ettim. Göğsüm hızla inip kalkarken, gözlerim irileşmiş bir şekilde ona bakıyordum. Boyu benden uzun oldugu için üstten üstten bakıyordu.Düşmemiş olmanın getirdiği o şaşkınlıkla değil, tam tersine, sanki bu anı bekliyormuş gibi bir ifadeyle gülümsedi. Sol yanağındaki o meşhur gamzesi, tam karşımda parlıyordu.Yüzünü eğilmiş bakıyordu bana. "Hani tutmazdın?" diye fısıldadı. ***** Bu kitaptaki olaylar, karakterler ve tüm kurgu bana aittir.İzinsiz (ç)alınamaz.Böyle bir durumla karşılaşılması hâlinde gerekli işlemler başlatılacaktır.🌿

Bilinenin aksine geçmişi değil geleceği çeken bir kamera geleceğin karanlık günlerini hatırlatan fotoğraflar, yaşam da gelebilir ölüm de. Peki ya sana gelecek olan ne olacak? Mert eski eşya koleksiyonu için aldığı kameranın onu ölüme sürüklediğini bilseydi yine de onu alır mıydı?

"Byun Baekhyun, iş yerindeki katı patronu Park Chanyeol'den kurtulmanın yolunu bir arkadaşlık sitesinde arıyordu. Orada tanıştığı gizemli 'Loey' ona aradığı aşkı ve huzuru vermişti. ​Ama bilmediği bir şey vardı: Her gece aşk şiirleri okuduğu o adam, her sabah kendisine dosyaları fırlatan adamın ta kendisiydi. ​'Asansör durduğunda, oyun biter ve gerçek başlar.' ​ChanBaek kurgusudur." #ChanBaek #ExoFanfiction #OfficeRomance #SlowBurn #IdentityReveal #Chanyeol #Baekhyun #BoyxBoy

​"Bir banyo kazası, hayatımı değiştirecek bir felaketin başlangıcı olacağını nereden bilebilirdim? ​O, Namhae'nin o küçük otelinde, elinde temizlik kovasıyla dünyayı omuzlarında taşıyormuş gibi duran ukala bir çalışandı. Ben ise sadece Seul'ün boğucu havasından kaçıp ruhunu dinlendirmek isteyen bir ressamdım. Gözlerindeki karanlığı çizmeye başladığımda, aslında kendi sonumu çizdiğimi fark etmemiştim. ​O bir temizlikçi değildi. O, Kore'nin en büyük holdinginin, kural tanımaz veliahtıydı. Ve ben, onun dünyasına ait olmayan tek şeydim. ​Şimdi Seul'de, ışıkların altında bir savaş veriyoruz. Ya onun dünyasının kurallarına boyun eğip silinip gideceğim, ya da o benim için kuralları yıkıp küllerimizden yeniden doğacak. ​'Bazı kazalar, insanı ömrü boyunca kalacağı en doğru yere düşürür.'"

minik bir tavşanın hikâyesi 🐰