Ülkenin en büyük siyasi rakipleri... Aynı masaya oturduklarında tartışma çıkaran iki adam... Ve kimsenin bilmediği bir sır... Bir yanlışlıkla gönderilen mektup, gizli buluşmalar ve bütün ülkeyi karıştırabilecek bir aşk. Siyaset meydanında düşman, kalplerinde başka bir şey... Bu hikâye tamamen kurgu ve mizah amaçlıdır. Erdoğan gözlüğünü takıp uzaklara baktı. "Kemal..." Kılıçdaroğlu kalbini temsil eden eliyle yaptığı şekli bozmadı. "Recep..." Meclisin koridorlarında yankılanan bu iki isim, o gün tarihin akışını değiştirecekti. Çünkü bütçe görüşmelerinden daha karmaşık tek bir şey vardı: Aşk.

Kimi hikâyeler bir tesadüfle başlar, kimi kaderin ince ince ördüğü bir ağla... İşte bu kitap, geçmişin acı izleriyle yaşayan genç bir kadının, karanlık ve tehlikeli bir dünyanın tam ortasında nasıl yeniden doğduğunun hikâyesi. Ailesini kaybettikten sonra hayata tutunmaya çalışan kahramanımız, bir mezarlık ziyaretinde hayatının en büyük tehlikesiyle karşı karşıya kalır ve bir mafya tarafından kaçırılır fakat tam o esnada başka bir adam tarafından kurtarılır. Ancak onu kurtaran kişi, aslında sıradan bir kahraman değildir ona 4 yıla aşkındır aşık olan başka bir mafyadır. Onun varlığı, sadece bir kurtuluş değil, aynı zamanda büyük bir sır ve tutkulu bir aşkın da başlangıcıdır. Bu hikâyede güç ve zaaf, karanlık ve aydınlık, nefret ve aşk iç içe geçiyor. Okurken heyecanlanacak, şaşıracak ve belki de kalbinizin en derinlerinde hissettiklerinizi sorgulayacaksınız. Şimdi, sırlar ve duygularla dolu bu yolculuğa hazır olun...

Abimin arkadaşı, yaşı büyük, yıllardır abi diyorum Cemre! Oluru var mı bu işin söylesene? #Ağırabi'de 1 numara 15.03.2025

Peri, abisiyle yaşadığı tartışma sonrasında evi terk ederek eğlence kulübüne gider. Gittiği kulüpte abisinin hem yakın arkadaşı hem de iş arkadaşı Utku ile karşılaşır. Aralarındaki normal başlayan sohbet gecenin sonlarına doğru değişir ve fiziksel yakınlaşmanın en çarpıcı halini yaşarlar. Birbirlerine normal bakamayacakları olay sonrasında gizli saklı, yalnızca ikisinin bildiği ilişki yaşamaya başlarlar. *** 30.03.2026

Yaşadığı travmalar sonrası hayata tutunmaya çalışan bir kız, bir gün hiç beklemediği bir anda aldığı haber ile tekrar umutlarının yeşerdiği bir kız. Ya daha mutlu olacaktı, ya da daha beter... 'Gerçek aile' klasiği <3 ( DÜZENLENECEK )

☆"Kayla ne biçim isim Rus musun sen?" "Hatırlatma travması var" 𝙺𝚊𝚙𝚊𝚔 𝚝𝚊𝚜𝚊𝚛ı𝚖ı𝚗ı 𝚢𝚊𝚙𝚊𝚗 𝚞̈𝚜𝚝𝚊𝚍 : @Nehirleradamolmaz__ Eveet dadaşlar, bu kitabımızda önyargı yok. E ne var reis? Dediğinizi duyar gibiyim Gülmekten YARILACAĞINIZ anlar Ve bol bol duygusal sahneler, ENTRİKA FİTNE FESAT herşey var şans verirsiniz gari😝❤‍🔥🧨

İstanbul'da bulunan ve bir türlü yakalanamayan çok gizemli bir çete vardır. Sırf büyümek adına birçok çocuğun hayatını mahveden Ebull Çetesi, ailelerini elinden aldıkları 7 çocuğun birgün birbirleriyle karşılaşacak güçlü bir çete kuracaklarından habersizdir. Kaderleriyle oynadığı çocukların bir araya geldiğini öğrenen çete lideri onları ayırmak için elinden geleni yapar. Fakat bu o kadar da kolay değildir. Çünkü birbirlerinden nefret ederek tanışan gençlerin arasında kuvvetli bir bağ oluşmuştur. Oğuzer ve Feyza çocukluklarından beri arkadaştır. Hırsızlık yaparak geçimlerini sağlayan iki çocuk muhteşem taktıklerle birbirlerinden eşya çalmaya çalışırken tanışmışlardır. Grubun sinsi ve şımarık kızı olan Ilgın, Ebull çetesi yüzünden zengin ailesini kaybettikten sonra yetimhaneye yerleşen bir kızdır. Her ne kadar sevilmese de grubun beyni olarak bilinir. Araz Server; Feyza ve Oğuzerden nefret eden zengin bir çocuktur. Sürekli kendisinin eşyalarını çalan Feyza ve Oğuzerin hırsız olduğunu iddia etse de kimse ona inanmaz. Babası ile kavga ettiğinden, bu gereksizlere bulunduğu okula gelmiştir. Arz'ın babasının malına göz diken Ebull çetesi çok yakında onlar için de harekete geçecektir. Başka bir şehirden teyzesinin yanına gelen Afet Balaç, teyzesinin fakir oluşu nedeniyle o okula gelir. Şehre gelir gelmez tanıştığı ilk kişi onu parası nedeniyle kovalayan grubun lideri olan Bora Açar olur. Serseri grubun lideri olan, Afet'e ilk görüşte aşık olsa da ona sert ve kırıcı davranır.

Alnını, alnıma yasladı. "Burdayım güzelim. Seni asla bırakmam. Sana bir daha zarar gelmesine de izin vermem " Dedi. Yanaklarımdan dökülen gözyaşımı öptü. Titrek bir nefes aldım. Göz yaşlarımı öperken bir damla yaş dudağımın çok yakınına süzüldü. Ürkekçe orayı da öptü. Göz göze geldiğimizde kollarımı boynuna sardım. Dik duracak gücü kendimede bulamıyordum. Bir anda dudaklarıma gömüldü. Korkarak öpüyor gibi dudaklarını bastırmıyordu. Karşılık vermiyor, öylece duruyordum. Gözümden bir yaş daha aktığında dudaklarımdan ayrılıp o yaş yere düşmeden dudaklarını göz yaşlarıma bastırdı. O, her göz yaşımı öptüğünde içimde kabaran farklı bir his oluşuyordu. Gözlerimi yumdum ve saçından tutarak onu kendimden uzaklaştırdım. Bana öylece bakarken yutkundum. Hâlâ kucağında oturuyor, varlığını bacak aramda hissediyordum. Kollarını belime doladı ve başını göğüsüne yaslayıp, bana sarıldı. Çektiğim saçını yavaşça bıraktım ve yavaşça saçını okşadım. Öylece dakikalarca bekledik. O benim kalp atışımı dinliyor, ben işte omzuna çenemi yaslamış, saçlarını okşuyordum. "Uyumak ister misin?" Dediğinde vücuduma çöken yorgunluğu hissettim. Başımı salladığımda bir bebeği yatırır gibi dikkatle beni yatağa yatırdı. Yorganı üzerime çektiğinde ona baktım. Sırtını dönecekti ki korkuyla bileğini tuttum. "Arkanı dönme. Bana sarılır mısın? En azından ben uykuya dalana kadar." Dedim titrek bir sesle. Hiçbir şey söylemeden yanıma uzandı ve dikişlerime dikkat edecek şekilde bana sarıldı. Bana sarıldığı koluna sarıldım ve başımı göğsüne yasladım. "Seni seviyorum." Diye mırıldandığında cevap vermedim. Kokusu eşliğinde uyuyakaldım.

Siyah deri koltuğa oturdum, ellerimi dizlerimin üstüne koyup ona baktım. Dövme yaptırıyordu. Omzuna Rusça bir yazı kazdırıyordu. Yazının anlamını bilmiyordum. Deli gibi merak ediyordum ne yazdırdığını. Dövmeci - yani Yüsra - dövmeyi yaparken "Sence aşk nedir?" diye sordu, ona. "Yaşam," diye yanıt verdi uzandığı yerden. İkisi arasındaki konuşmayı dinlemeye başladım. Yüsra "Âşıkken yaşadığını mı hissediyorsun?" diye sordu. Yüsra'ya bakıp bir şey söylemedi. Umursamaz bir tavırla Yüsra'ya bakmaya devam etti. "Aşkın hayatın olduğunu mu söylüyorsun?" diye sordu bu kez. Dövme canını acıtmış olacak ki gözlerini yumdu. "Hayatımda büyük bir yeri olduğunu söylüyorum," diye kaçamak bir cevap verdi. Yüsra sırıtarak "Bunu zaten biliyorum," dedi. "Hislerini belli etmekten mi korkuyorsun?" Yüsra'nın imalı tavrını anlayamasam da ikisini dinlemeye devam etti. "Ben hiçbir şeyden korkmam." "Bu iddialı olmadı mı?" "Bence olmadı." "Neden bu konuyu konuşuyorsunuz? Hiçbir şey anlamadım," dedim bakışlarını ikisinde gezdirerek. "Boş ver," dedi gözlerini açarak. "Yüsra'nın saçma sapan soruları işte." Yüsra "Kesin öyledir," diye mırıldanıp aleti onun omzundan çekti. "Dövmen bitti. Hayırlı olsun." Ayağa kalkıp ona yaklaştım. Önünde durup omzuna yazdırdığı dövmeye baktım. "Ne yazıyor orada?" Anlamını söylemekte kararsızmış gibi bana baktı. İlk önce yüzümü inceledi, sonra Yüsra'ya kaçamak bir bakış attı. Ardından tekrardan gözlerimizi buluşturdu. Bakışlarında farklı bir ifade oluştu. Dudakları aralandı. "Kavin." Dudaklarım aralandı. Şaşırarak ona baktım. Kavin, benim adımdı. ~

Gerçek ailem klasiği ama Derin farkıyla;))