"Sevgiyle büyütülmemiş çocukların kalpleri yumrukları kadar değil, hayalleri kadar olurdu." Bazı çocuklar unutmayı öğrenir. Bazıları ise hatırlamak zorunda bırakılır. Derin Özer, unutturulmuş bir hayatın hayatta kalan yansımasıydı. Geçmiş, onun için hatırlayamadığı kesik bir sayfaydı. Çocukluğu ise başkalarının anlattığı, kendisine ait olmayan bir hikâye. Ve bazıları, başkalarının unuttuğu her şeyi hatırlamak zorunda kalanlardandı. Ares Alaca... Unutmanın mümkün olmadığı bir hafızayla, Derin'in hatırlamadığı her yansımanın zıttında kalan güçtü. Hatırlamayı lanet olarak bilse de unutmamayı güç olarak kullanandı. Kayıp Ruhlar, insan zihninin susturulan yerlerinde dolaşan, hatırlamanın bir lütuf mu yoksa ceza mı olduğunu sorgulatan bir gerçek. ❗️İçerik Uyarısı❗️ Bu kitap; • Küfür ve argo dil • Şiddet ve karanlık sahneler • Yetişkin temaları içermektedir. 18+ okuyucu kitlesi için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okuyucuların bunu dikkate alması önerilir. Tüm hakları saklıdır❗️ Çalınma, kopyalanma vb. durumlarda yasal işlem başlatılacaktır!

Bazen adalet, sevdiğin herkesi kaybetmenin bedelidir. Ve bazen en ağır imza, bir insanın kalbine nefretle atılan Siyah İmza'dır." "Hikayemin kopyasının çıkarılması başka platformlerde paylaşılması yasaktır! Böyle durum aşikâr olduğu gibi yasal süreç başlatılacaktır.."

Boş boş sosyal medyada dolanan Züleyha, bir anda eski sevgilisinin yayını ile karşılaşır. Kendisini aldatarak ayrıldığı eski sevgilisine karşı çok öfke doludur. Ve chatte saydırmaya başlar. Ve ayrılarak bitirdikleri sandığı hikayeleri, hayatın tatlı tesadüfleri sayesinde yeniden başlar.

Bazı isimler vardır; fısıltıyla anılır, gecenin en karanlık saatlerinde bile yüksek sesle söylenmeye cesaret edilemez. Alpay Vidar Karadağlı o isimlerden biridir. Yeraltı dünyasının görünmeyen tahtında oturan, ülkenin doğusunu ve sınır ötesini yöneten; Karadeniz'in sertliğini kanında, kararlılığı bakışlarında taşıyan bir mafya lideri... Öfkesiyle yıkar, sessizliğiyle korkutur. Ama tüm bu karanlığın içinde yalnızca bir zayıf noktası vardır: ailesi. Kız kardeşinin tek bir isteği, onu Mardin'in tozlu sokaklarına sürükler. Kurtarılması gereken biri vardır. Töreden kaçmaya çalışan, kaderi başkaları tarafından çoktan yazılmış genç bir kadın: Aledâ Sıpahi. Ürkek... Ama boyun eğmeyen. Korkmuş... Ama içinde susmak bilmeyen bir savaş taşıyan bir kız. Aledâ, kaçışın ortasında Alpay Vidar'a sığınırken yalnızca bir adamın kollarına değil, hiç tanımadığı bir yazgıya da tutunur. Onun sertliğinin ardındaki sessiz merhameti, karanlığının içindeki sınır tanımaz sadakati fark ettiğinde artık geri dönüş yoktur. Peki ya kalbi buz tutmuş bir adam, sesini bile yükseltmeye kıyamadığı bir kadına âşık olursa? Ve töreyle, kanla, güçle örülmüş bir dünyada aşk filizlenirse... Bu hikâye; korkunun cesaretle, öfkenin şefkatle, kaderin aşkla sınandığı bir yolculuk. Ve bazı aşklar vardır; kurtarmaz... Ya birlikte yanarsın, ya da sonsuza dek değişirsin.

O gece bir silah ateşlendi, Ama ölen ben değildim. Kurşun bedenimi değil, geçmişimi delip geçti, Ve ben küllerimden doğdum. Kaçtım, Kurtuldum, Ya da ben öyle sandım. Hayat acımasızdı, Kemiklerime sapladığı hançeri her nefesimde daha derine batırırken çürüdüm, Lanetli bedenimdeki nefeslerim tükendiğinde tabutumun kapağı gıcırdadı, Sırtıma kazınan ölüm saatime baktım, Vakit dolmadan almam gereken bir intikam vardı. "Sen avcı, benim ruhumda kayıplar bıraktın. Ben onların her birini günlüğüme yazdım. Kork benden, ölüm bizi ayırana dek." Gölgelerin arasında, çakan şimşeğin, esen rüzgarın, yağan yağmurunun ardından yeryüzünü paramparça etmek isteyen gök gürültüsünün sesi duyulmuş. "Emin misin cadı!" 🎲 NOT: Yetişkin içerik, kan, şiddet, kendine zarar verme, cinayet barındırır. Fantastik kurgu değildir.

Tüm dünyaya hüküm ede bilecek zekaya sahip bir seri katil ve hacker olan Arel Çerkezov . Dünyası bir anda başına yıkılan ve babasının borçlarına karşılık genel eve verilen Amara Gül Ferimahın hikayesi . Aşk entrika intikam fazlaca kan ve iki yaralı ruhun birbirine merhem oluşunu okuyacaksınız bu hikayede ikisi de yaralı ikisinin de sorunları , var ama bir şekilde birbirine iyi gelip o yaraları nasıl sardıklarını okuyacağız . Yaralar kapanmaz ama kabuk tutar. Kabuk kurur ve düşer ,ama izi hep orada kendini hatırlatır.