පසුවදනක් සොයා.....

එදා රෑ අනෝරා වැහි සෙංකඩගල පුරවරයම යට කරන් නොනැවතී ඇද හැලුනේ පොඩි එකාගෙ වේදනාව අහසටත් දැනිලා වෙන්න බැරිද🥀🖤

"මන් තමුසෙව ගෙනාවේ රීප්ලේස්මන්ට් එකකට විතමයි....හොදට පැහැදිලිව කිව්වොත් මාව දාලා ගිය ගෑණිගේ තැනට උඹව ගෙනාවා .....නැතුව මන් ආදරේ කරන්න උඹව එක්කන් ආවෙ නෑ.....ඇරත් කොල්ලෙක්ට ආදරේ කරන්න උඹ හිතුවද මටත් මානසික ලෙඩක් කියලා......." "මටත් උඹට ආදරේ කරන්න ඕනෙ නෑ එක තප්පරයක්වත් .....ඩැඩීගේ කීමට මම මේ කසාදෙට කැමති උනේ.......ඒත් උඹ මොන තහංචිය දැම්මත් හිත ඇතුලේ ඇති වෙන හැගීම් වලට වැට කඩුලු දාගන්න මට බෑ......උඹ ආදරේ කරා නොකරා මම ආදරෙයි .ඒක මන් උඹට කිව්වා.......එහෙමයි කියලා උඹෙන් මන් වැදලා ඉල්ලුවෙ නෑනේ මට ආදරේ කරපන් කියලා......"

දෙයකට ඇබ්බැහි වෙන එක වගේ නෙමෙයි, කෙනෙකුට ඇබ්බැහි වෙන එක..!

මුහුදට සීමාවක් තිබුණා. ගොඩබිමටත් තිබුණා. ඒ සීමාව පැනපු අය ජීවත් වුණේ නෑ. නමුත්... ලූසියන් රෝවන් මැරුණෙත් නෑ. ඔමේගා වෙයාර්වුල්ෆ් කෙනෙක් වුණු ලූසියන්ව, තමන්ගේම පැක් එක "ශාප ලත් ලේ" කියලා මුහුදට පූජා කරන දවසේ, එයා බලාපොරොත්තු වුණේ එක දෙයයි-අවසානය. ඒත් මුහුද එයාව ගිල්වා දැම්මෙ නෑ.. ඒ වෙනුවට... මුහුදේ අගාධයෙන් යමෙක් එයාව තෝරාගත්තා. ඩ්‍රේවන් විරෙල්. කළු රැළි පාලනය කරන, මුහුද පවා බය වෙන මර්මේඩ් රජු.. නමුත්.. හැකිවේවිද ඔවුන්ට එක්ව දිවි ගෙවීමට.. අදුරු අතීතය නැවතත් මතු වේවිද.. ඔවුන් විසින්ම විනාස හර ගත් ඔවුන්වම ඔවුන්ට හදුනාගත හැකි වේවිද..