Bitmişti işte... bu kadar çaba boşunaydı, bundan sonra kaderimi kabullenmek zorundaydım. Belki bir gün bu kabustan uyanırım. arkamı dönüp baktığımda duyduğum ses oydu.. Benden kurtulabilecek kadar akıllı bir kız mısın sen? Bu hikâye Demir karahan ve Feride Aslan'ın hikayesi. Bu İki yaralı ruh birbirine iyi mi gelecek yoksa daha mı fazla yara alacaklar ya da kötü bir sonla mı sona erecek?

""Her şeyden habersiz 17 yaşında bir kız. Suçsuz ve çok masum. Sadist bir Mafyanın ellerinde. Ona neden böyle davrandıklarını bilmiyor... Mafya ona yaptıkları yüzünden pişman olursa, Damla onu affedecek mi??

Bitmişti son bir gayretle verdiğim mücadelemden ağır hasarlar almıştım. Bedenimde ki hasarın boyutunu bilmem ama ruhum kan revan içinde. Nefes alamıyorum. Bir ölüden farkım yok. Kaçtığım canavarın kollarındayım. Canavar geldi kendine ait kıldığı benliğimi kan dökerek o adamlardan çekip aldı. Gözlerim açık onun yüzüne bakıyorum öylesine... Boşluğa bakar gibiyim. Çekmiyorum gözlerimi onun kanlanmış irislerinden. Fırtına kopuyor o gözlerde benliğim o fırtınaya yakalanmış savruluyorum. Elini uzatıyor yüzüme dokunmaktan korkar gibi usulca yanağımda yol alıyor. Yüzümün her zerresini gezerken bakışlarında kıyamet kopuyor. Ölüm var o gözlerde azrailin soğuk kılıcını andırıyor keskin ve soğuk. Kanıyorum! Dudağımın kenarından çeneme doğru akan ılık kan ruhumu kırmızıya boyuyor. Ruhum kayıp,ruhum o ormanda ağır yara almış kuytuya çekilmiş ağlıyor. Ben ise tepkisiz, yorgun bakışlarla ruhumun katilinin kollarındayım. Ne gözlerimi çekebiliyorum onun gözlerinden ne de kapatabiliyorum. Kapatmaya korkuyorum. Zihnim çığlık çığlığa bağırıyor! Kafamı iki yana sallıyorum! Sussun istiyorum! Hatırlamak istemiyorum! Olmuyor susmuyor kafamda tek tek o görüntüler canlanıyor. Ağır çekimde gibi tekrar yaşıyorum o anı. İstemiyorum o anı tekrar yaşamak istemiyorum! Bedenim titriyor nefes alamıyorum! Çırpınmaya başladım. İki güçlü kol beni daha da sarmaladı. Onun göğsündeyim, saçlarımı okşuyor, sessizce fısıldıyor "Geçti." Sesinde ki öfkeyi gizlemeye çalışıyor farkındayım. Küçüldüm o canavarın kolları arasında küçülüp ona sığındım. Ben beni parçalara dağıtan canavara sığındım! Zihnim avaz avaz bağırıyor. "Yapma!" diye ama geri çekilemiyorum. Gözlerim doluyor ama ağlayamıyorum! Çığlık atmak istiyorum ama sesim kayıplara karışmış bulamıyorum! Titremekten başka bir şey yapamıyorum....

PEŞİMDEKİ İNTİKAM Bir çığlık daha özgürlüğüne kavuşmuştu o gece. Duvarlara çarpıp yankılanan haykırışlar, karanlığın içinde ikisini de esir almıştı. Bugün geri dönüş yoktu. Acı iliklerine kadar işlerken, pişmanlık gün yüzüne çıkacaktı. Acı, ikisini de yok etmek için emir almış gibiydi. Toprak ise gökyüzünden iki can daha istiyordu... ... "Ben istersem nefes alır, ben istersem yaşayabilirsin güzelim. Sen diye bir şey yok, İlya. Sen ve sana ait olan her şey bana ait, küçüğüm." Acı oydu. Acı, adamın duygusuzluğuydu. Acı, daha o doğmadan ellerine emanet edilmişti. "En acı ölüm, ruhunun öldürülmesidir." Onun da ruhu ölmüştü. Ardından bedeni esir düşmüş, gücünü yavaş yavaş kaybetmişti. İLYA SOYKIR Ateşin küçük kurbanı... Üç ay içerisinde tüm ailesini kaybetmişti. Bu koca dünyada, onu acılar içinde ölüme sürükleyen duygusuz bir adamın ellerinde esir kalmıştı. Ölümü tatabilmek için çırpınıyordu İlya. Her gece gözlerini yakan damlalar akmak için emir alırken, ölüm çoktan kara kalemle kalın bir kitaba not edilmişti. Şimdi ise yalnızca gerçekleşeceği günü bekliyordu. ATEŞ KARAHANLI Acının, duygusuzluğun ve ölümün beden bulmuş hâliydi. O, acıdan yaratılmıştı. İntikam ateşiyle büyümüş, içindeki acımasızlığa tutunarak bu yaşına kadar gelebilmişti. İçindeki intikam ateşini bu küçük bedenden çıkarmaya çalışırcasına üzerine acımasızca yüklenirken, güçsüz çığlıklar duvarlara çarpıp yankılanıyor, isyan edercesine kaçacak bir yer arıyordu. Fakat küçük bedeni artık daha fazla direnememişti. Kaderle iş birliği yapan ölüm emri, küçük kızı bu hayattan silmek için adamın emirlerine itaat ediyor, onun gölgesine boyun eğiyordu. Tam anlamıyla... ⚠ +18 bölümler bulunmaktadır. Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyunuz.

Acımasız hayatın ürkek Ceylan'ı ile dünyayı yakacak kadar ateşi olan Alparslan'ın Hikayesi +18 içerik ve şiddet barındırıyor. Ona göre başlayın lütfen.

Yaş farkı, ağır cinsellik bulunmaktadır! O kadına sadece sahip olmak isteyen bir adam değildi Harun. Onu saran, saklayan, kimseye göstermeyen bir gölge olmak istiyordu. Tutkusu ateş gibiydi; dokununca yakıyor, uzak kalınca delirtiyordu. Ama aşkın karanlık bir yüzü vardı. Kimi zaman bir öpücükten önce bir tetik çekilirdi. Ve bazen en büyük düşmanın, seni en çok seven kişi olabilirdi.

Kardeşini tedavi ettirebilmek için her yolu deneyen genç kız. Kardeşi için her şeyi yapabilecek olan genç kız. Kardeşi için evlenebilecek mi? Üstelik evleniceği adam takıntılı bir psikopat. Genç adam bu güzel kızı elde edebilmek için her yolu dener. Peki genç adam, güzel kızı elde edebilecek mi? Alin Vera AKSEL🔗Korhan ARSLAN Vera; kötüden uzak demek. Alin Vera kötünün tam içerisinde kötülüğü temsil eden Korhan'la nasıl başa çıkacak? . . . . . Ben ne olduğunu anlamadan masada karşılıklı oturuyorduk. "Lafı fazla uzatmayacağım. Zaten başka şansın da yok ama ben yinede soracağım. Kardeşini tedavi ettirebilirim." Gözlerimin parladığına eminim. Konuşacakken beni susturdu. "Tek şartım benimle evlenmen." "N..ne?" "Duydun. Yemeğini ye. Yemeğin sonunda cevabını verirsin." Ben ne yapacağım şimdi? . . . . . ~•~ ŞİDDET İÇERİKLİDİR. SAYGISIZLIK YAPICAKSANIZ HİÇ OKUMAYIN. ~•~KADIN, KENDİSİNE ŞİDDET UYGULAYAN KİŞİYE AŞIK OLMAYACAKTIR!!! •Kitabın sonunu okumadan da eleştiri de bulunmayın lütfen. •Bazı yerlerde +18 olabilir. •Kapak tasarımı 'kayipgalaksin6'. . . . . .