Siedemnastoletnia Marcotte Cranberry od najmłodszych lat wiedziała, że coś jest nie tak. Wychowywana wraz ze swoim bratem Bramem w surowym sierocińcu, gdzie każdy dzień był walką o przetrwanie, nauczyła się ignorować strach. A przynajmniej próbowała. Bo niezależnie od wszystkiego - to coś nigdy nie znikało. Obecność, będąca zawsze za nią Czuła ją, gdy odrabiała lekcje. Gdy przemierzała ciemne korytarze. Gdy odwracała się nagle, mając pewność, że tym razem kogoś zobaczy... Nigdy nikogo tam nie było. Marcotte wiedziała jedno - to nie był człowiek. Dlatego, kiedy nadchodzi dzień, na który czekali z Bramem od dawna, nie waha się ani chwili. Ucieczka z sierocińca ma być ich nowym początkiem, a dla Marcotte ucieczką od prześladującej ją istoty. Nie wiedzą jednak, że to dopiero początek czegoś znacznie gorszego. Bo wraz z przekroczeniem jego murów budzi się w Marcotte coś, co drzemało w niej od chwili narodzin. Spotkanie z tajemniczym nieznajomym wciąga rodzeństwo w świat pełen sekretów, dziwnych istot i ludzi, którzy mają własne powody, by się do nich zbliżyć. W świecie, gdzie zaufanie może kosztować życie, Marcotte będzie musiała zdecydować - komu wierzyć... a przed kim uciekać.

W obozie nikt nie zaśnie dziś. Grupka przyjaciół przyjeżdża na letni obóz marzeń - ogniska, nocne kąpiele, przygody i zero dorosłych. Kiedy nudzi im się oficjalny program, postanawiają odłączyć się od reszty i spędzić noc głęboko w lesie. Tylko oni, namioty i butelka wódki. Wszystko zmienia się, gdy o trzeciej nad ranem budzi ich pierwszy krzyk. Teraz drzewa wydają się bliższe. Cienie - dłuższe. A coś między nimi obserwuje ich z ciemności. Z każdą godziną czują, że nie są już sami. Że coś wie o nich więcej, niż powinno. Do świtu zostało jeszcze wiele godzin... Tylko czy ktokolwiek z nich naprawdę je zobaczy?

Na zajęciach z kryminalistyki pojawia się nowy wykładowca. Niby nic nadzwyczajnego... dopóki nie podnosi wzroku, a ja nie widzę w nim mojego sąsiada. Tego samego, którego nie znoszę. Bezczelnego, aroganckiego drania. A jednak stoi tu, przed całą grupą i udaje kogoś, kim zdecydowanie nie jest. To nie przypadek. Tylko dlaczego to robi? Powinnam trzymać się od niego z daleka. Naprawdę. Ale im bardziej próbuję... tym bardziej wpadam w jego grę. I chyba największym problemem nie jest on, tylko to, że zaczynam czuć coś, czego absolutnie nie powinnam.

Przez całe życie wierzyłam, że ktoś mnie ochroni. Że gdzieś tam na tym świecie istnieją dłonie silniejsze niż moje i głos, który będzie odważniejszy niż mój. Że istnieje ktoś, kto stanie pomiędzy mną, a mrokiem. Myliłam się. Ciemność przyszła po mnie bez żadnego ostrzeżenia z twarzami tych, którym niegdyś ufałam. W miejscu, które kiedyś mogłam nazwać domem. Zabrano mi wszystko, rodzinę, nadzieję, moje własne imię. Dopiero gdy zostałam całkiem sama, zrozumiałam prawdę, której tak bardzo nie chciałam zaakceptować. Nikt nie przyjdzie mnie ocalić. Nie ma bohaterów. Nie ma wybawców. Jest tylko ciemność. I może właśnie to wystarczyło, bo właśnie w tej ciemności pojawiło się jedno niepewne światełko, jakim był impuls, szept mojej własnej krwi, który nakazał mi walczyć o samą siebie. To był pierwszy raz, kiedy nie czekałam, aż ktoś mnie uratuje. Pierwszy raz, gdy wybrałam siebie. Pierwszy raz, gdy zrozumiałam, że światło, którego szukałam, od początku paliło się we mnie.

Rosalie Sinclair i Axel Laurent pochodzą z dwóch wpływowych rodzin, które zawsze utrzymywały pozory idealnego porządku. Wszystko zmienia się, gdy przypadkowe spotkanie w szkole przeradza się w nieustanny konflikt, którego żadne z nich nie potrafi zatrzymać. Gdy Rosalie odkrywa, że ich rodziny łączą tajemnice, o których nikt nie mówi głośno, zaczyna dostrzegać, że świat, w którym dorastała, nie jest tak bezpieczny, jak jej wmawiano. Axel wydaje się wiedzieć więcej, niż powinien, ale nie zamierza mówić jej wszystkiego. W świecie pełnym milczenia, układów i niedopowiedzeń, każde słowo ma swoją cenę - a cisza między nimi nigdy nie była pusta.

Co byście zrobili, gdyby osoba, za którą niedawno wyszliście za mąż, okazała się być nie tym, za kogo się podała? Briana ucieka. Na Południe, najdalej od Północy, od ich wspólnego domu, od niego. Tam zaczyna pomagać w prowizorycznym szpitalu, gdzie trafiają istoty będące ofiarą trwającej wojny. Briana ma nadzieję zacząć nowy rozdział w swoim życiu, ale czy da się to zrobić, nie zamknąwszy poprzedniego? Gdy wojna dociera również na Południe, a cały szpital zostaje zajęty przez żołnierzy, Briana staje oko w oko z tym, od którego uciekła bez słowa.