"Sanki beni hep tanıyor gibi..." "Bazen yanlış kişiye yazdığını sanırsın... ama belki de en doğru kişiye yazmışsındır." Gece 02:47'de atılan tek bir mesaj... Ve her şeyin değiştiği o an. Onu tanımıyordu. Hatta mesajı bile yanlışlıkla göndermişti. Ama o çocuk... Onu, kendisinden bile daha iyi tanıyordu. Görmeden bilen, Tanımadan anlayan, Ve en korkuncu... Hiç anlatmadığı şeyleri söyleyen biri. Bu sadece bir tesadüf müydü? Yoksa çoktan başlamış bir hikâyenin devamı mı? Bazı mesajlar silinmez. Bazı insanlar ise... hiç yabancı değildir.