- Dlaczego uciekasz? - wyszeptała. Uśmiechnął się miękko, a jego twarz rozświetliła się jak świt nad Wisłą. - Bo jeśli mnie dogonisz - odpowiedział - to przestanę być Muzą. A ty przestaniesz pisać.

Co ja sobie wyobrażałam? Trzeba było zostać w tym Rajchu. Po pięciu latach mogłabym się pochwalić dyplomem zdobytym za granicą. Wszystko przez moje starsze rodzeństwo, ktoś musiał się dla nich poświęcić. Głupia siostrzana miłość. Ciągnie nas na powrót do miejsca, które przed laty, tak wiele nam zabrało, ale za to teraz oddaje z nawiązką. Mam na imię Nadzieja (Chmielewska) Tywler i kiedy zginął mój tata osobiście przekonałam się co to jest śmerć, która daje życie. Bo tu mieszka ktoś, z sercem mojego taty (a mój ojczym własnoręcznie je przeszczepił. Ok, nie sam, mama Gabriela też w tym brała udział. ). Okładkę wykonała _anee_