"Bir kapı açıldı... ve bütün hayatı değişti." Tarih gezisine gitmekten başka hiçbir şey istemeyen genç bir kız, Topkapı Sarayı'nın gizemli bir odasında bulduğu eski bir yüzüğe dokunduğu anda kendini yüzyıllar öncesinde bulur. Artık ne telefonu çalışmaktadır ne de geri dönebileceği bir yolu vardır. Osmanlı Sarayı'nın ihtişamı, entrikaları ve sırları arasında hayatta kalmaya çalışan genç kız, zamanla buraya gelişinin bir tesadüf olmadığını öğrenir. Onu bekleyen kişiler... Yüzyıllardır saklanan bir sır... Ve geçmişi değiştirebilecek tek kişi... Acaba kader, onu neden Osmanlı'ya çağırdı? Yoksa bu yolculuk, sandığından çok daha büyük bir kaderin başlangıcı mıydı?

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️

❝bu düşmanlık ebedi fadime koçari, sevda gibi❞ ! isfad kurgusudur.

koçari kızına hayatı zindan etmek için evliliği kabul eden ismail furtuna, fadime koçari'nin hiç konuşmadığını bilmiyordu.

yazdığım one shotlar... keyifli okumalar.

18+sahneler içermektedir

Kayra, gerçek ailesine alışabilecek miydi? Daha doğrusu abileri ve kardeşi Kayra'ya ısınabilecek miydi? 17 yıl boyunca bir yalanla büyüyen Kayra, 17 yaşında gerçek ailesinin başkası olduğunu öğrenirse ne olur? • 17 Ocak 2021 •

Toprak hafızayı asla silmez; üzerine düşen kanı da, edilen yeminleri de, nesiller boyu süren o sessiz kini de unutmaz. Fadime ve İsmail, işte o toprağın birbirine düşman kıldığı iki ayrı dünyanın çocuklarıydı. Biri, geçtiği her dalı kıran, hırçın ve boyun eğmez bir sert rüzgâr. Diğeri, derininde neleri sakladığı bilinmeyen, duru ama kararlı bir sakin nehir. Onlar, kaderin yanlış zamana ve yanlış nefretlerin arasına gizlediği iki eksik yapboz parçasıydı. Bir araya gelmek, sadece iki kalbi birleştirmek değil; yılların ördüğü duvarları yıkmak, suskunluğu bozmak ve geçmişin hayaletleriyle yüzleşmek demekti. Birbirlerinin yaralarına dokunurken, düşmanlığın zehriyle beslenen bir dünyada aşkla şifa bulmaya çalıştılar. Ancak bazen en büyük savaş, dışarıdaki düşmana karşı değil, insanın kendi kanına işlenmiş o kadim nefretlere karşı verilir. Peki, bir aşkın gücü, yüzyıllık bir öfkeyi dindirmeye yeter mi? Yoksa fırtına dindiğinde, geriye sadece nehrin yuttuğu yıkıntılar mı kalacak?

Otoritenin bittiği yerde arzu başlar. Doktor-hemşire hiyerarşisinin gölgesinde büyüyen, yasaklarla beslenen ve her dokunuşta daha da imkansızlaşan bir çekim...Kapılar kilitlendiğinde maskeler düşer ve geriye sadece tutku dolu bir gerilim kalır.