"Dudaklarınla her bir kelime melodiye dönüşüyor"dedi. Saçımın bir tutamını kulağımın arkasına koydu. "Seninle evrenin her yerinde sevişmeden senden ayrılmayacağım"dedi. Poyraz ve Anka, rüzgarla dans eden ve gökyüzünde özgürce süzülen iki güçtür. Poyraz, sert rüzgarıyla dünyayı sarar. Anka ise her yangında yeniden doğar. Birinin gücü, diğerinin direncine güç verir; birlikte cehennemi cennete çevirirler.

"​Bazı aşklar masallarla değil, kurşun sesleriyle başlar. ​Susuyorduk, direniyorduk, kanıyorduk ama en çok da seviyorduk. Ölümün soğuk nefesi ensemizdeyken bile birbirimizin sıcaklığına sığındık. ​İki seçenek sunuldu bize: Ya emire boyun eğip yok olacaktık ya da kendi kıyametimizi koparıp efsaneleşecektik. Biz, cehennemin ortasında kendi cennetimizi inşa etmeyi seçtik. ​Bu hikaye, bir erkeğin koruma içgüdüsünün, bir kadının ise içindeki gücü keşfetmesinin destanıdır. Karanlığın en koyu olduğu yerde bile parlayan yıldızlar vardır. Biz o yıldızların gölgesinde sevdik."

Gözlerimin önünde devasa bir çınar devriliyordu ve ben, elimde tuttuğum o keskin neşterle kaderi dikemiyordum. Baran'ın göğsündeki sızı, benim ruhuma sirayet etmişti. Beyaz önlüğümün üzerine sıçrayan her damla kan, onun hayatından çalınan bir saniyeydi. ​"Zehram..." dedi. ​Sesi, bir namludan sızan son duman gibi yorgun ve pusluydu. Ciğerlerine dolan hava değil, ölümdü. Nefes alışverişleri, aramızdaki o uçurumu biraz daha derinleştiriyordu. ​"İnci çiçeğim..." ​Nefes alışverişleri gittikçe azalıyordu. Gözlerindeki o sert fırtına dinmiş, yerini uçsuz bucaksız bir durgunluğa bırakmıştı. Benim kurtarmaya yemin ettiğim o hayat, parmaklarımın arasından kayıp giden kum taneleri gibiydi. Bir doktorun en büyük mağlubiyeti, kendi kalbini iyileştirememesiymiş.. ​Bu bir fısıltı değildi. Bu, bir adamın ölüme giderken bıraktığı son vasiyetti. "Nefes... al," diye inledi son kez. "Benim yerime de... oku o kitapları." Ve sonra o korkunç sessizlik çöktü. Neşter yere düştü, namlu soğudu. Ben ise o gece, acıyı iliklerime kadar hiss ettim.

Üniversitesini bitirip yeni mezun olmuş Feyza, arkadaşları ile bunu kutlamak ister.Bütün arkadaş grubu yeni açılan bara gitmeyi planlamıştır.Feyza mutlu olduğu için çok fazla içmiştir.O gece kendisini birinin kollarında bulur ve gece ne yaşandığını hatırlamıyordur. Bu kişi çalışacağı şirketin patronudur. Feyza onun kim olduğunu hatırlıyordur.Bir ayın geçmesi ile mide bulantısıdan doktora gider ve hayatının şokunu yaşar. Feyza hamiledir. Patronu uygar bey'e bunu nasıl açıklayacağını bilmez.Oysa uygarın hayatın da başka bir kadın vardır.Feyza,Korman ailesinin içine girmesi ile onu başka bir hayatının şoku beklemektedir.

+18 "Ona Kızıl Afet derler" "Yakmadığı Baca Takmadığı Kanca Yoktur" Afet Mahallenin en açık saçık, dili uzun kendine yeten adı çıkmış kızıdır. İçten içe iyi bir insan olsada, görünüşünden dolayı pek çok insan onun kötü biri olduğuna kötü işler yaptığına inanır. Bir gün Afet'in başı büyük bir belaya girer, abileri onu evden atar. Mahalleye yeni taşınmış olan yeni komşuları da güç bir durumdadır yıllarını verdiği şirketini kurtarmak için evlenmek zorundadır... Hikayemiz böylece başlar!!!!

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

••Kitap oldu. Yakında final olacak ve seri altı kitaptan oluşacaktır. ❝El bebek, gül bebek değil; el bebek, öl bebek.❞ Karanlık örgütün kurduğu düzen için doğmuş bir kız çocuğuyken ona verilen en büyük ceza sevgisizlikti. Kaderini kabullendi ve kartını oynadı. O kim miydi? Hisar Alatav. Hayır, sil. His Alatav. Karanlık düzenin kıyameti olmak üzere. O ise Bronz. Karanlık örgüte başkaldırıp kartları yeniden dağıtan adam. Ona Bronz derler. Onların tohumları el bebek gül bebek değildi; el bebek öl bebekti.

••Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Kusursuz gördüğümüz her şey gerçekten de kusursuz mudur? Yaşadığımız bu hayatın bütün gerçeklerinden haberdar mıyız? Çağla Ceren Aydın kusursuz bir hayat sürmektedir. Fakat bilmediği bir şey vardır. Kusursuz diye yaşadığı bu hayat aslında hiç de kusursuz değildir. Bir sürü gerçekleri öğrenecek, bir sürü hatalar yapacaktır. Keyifli okumalarrrrr

Boş kalan son sayfa dolmadan, kibritler yere saçılmadan, yanan son mum sönmeden, bu yabancı duman her yanımızı sarmadan ve onlar beni bulmadan bul beni...