Bazı insanlar hayatına konuşarak değil, adını söyleyerek girer. Esme için Adil tam da böyleydi: konservatuvarın taş duvarları arasında adını anons eden, sonra aylarca aklında yankılanan bir ses. Yeniden karşılaştıklarında onları birbirine bağlayan şey yalnızca müzik değildir; söylenemeyen arzular, yarım kalan ilişkiler ve yalan söylemeyen şarkılar da aralarındadır.

Derinine inilmesi yerine değinilip geçilmeyecek bile olan nüansları içeren sahnelerden bir demet... twitter | marsinbirkosesi

Kuralsız Kalp 18 yıl önce yarım kalan bir aşk... Esme, sevdiği adamı ve en büyük sırrını geride bıraktı. Adil ise karanlığın en tepesine çıktı. Şimdi kader onları yeniden karşı karşıya getiriyor.

Esme, çocukluğunu annesinin hırsları ve sevgisizliği arasında kaybetmiş genç bir kadındır. Geçmişinin yaraları hâlâ tazeyken hayatına giren Adil, onun yıllardır ördüğü duvarları yavaş yavaş yıkmaya başlar. Bir doktor ve bir hasta olarak başlayan hikâyeleri, zamanla iki yaralı insanın birbirine tutunma mücadelesine dönüşür. Fakat bazı travmalar yalnızca sevilerek iyileşmez. Esme geçmişiyle, ailesiyle ve zihninin en karanlık köşeleriyle savaşırken; Adil onu hayatta tutabilmek için elinden gelen her şeyi yapar. Ancak aşk bazen insanı kurtarmaya yetmez. Çünkü bazı yaralar tenin altında değil, ruhun en derin yerindedir. İhanetlerin, sırların, saplantıların ve affedilemeyen geçmişlerin gölgesinde ilerleyen bu hikâye; sevmenin her zaman kurtarmak anlamına gelmediğini, bazen en büyük aşkların bile trajedilerle son bulabileceğini anlatıyor. Bir aşk hikâyesi. Bir hayatta kalma hikâyesi. Ve en çok da, kırık bir ruhun sessiz çığlığının hikâyesi.

Bazen hayat, yanlış isimleri doğru adreslerde buluştururdu. Tıpkı Adil ve Esme'de olduğu gibi. Esme ailesi dışında herkese soğuk olan ve zekâsıyla, mantığıyla ayakta duran bir kadındı. Adil ise sorumlulukları erken yaşta sırtlamış, duygularını mesafeyle koruyan bir adamdı. İkisinin de planında bu buluşma yoktu. İkisinin de karşısında başka birini görmesi gerekiyordu. Ama kader, küçük yanlış denk getirmeleri severdi.

"Bazı insanlar hayatına aşk gibi girer. Bazılarıysa felaket gibi. Adil Aksoy'un henüz bilmediği şey şuydu: Esme ikisiydi

Esme, kırık bir kalple geldiği Yunanistan'da bir yabancıyla tanışır. Ve bazen bir yabancı, kalbinin en tanıdık yerine dokunur. Birlikte keşfettikleri dar kasaba sokakları, tuz kokan rüzgar ve gün batımına karışan o upuzun sohbetleri... Ona fark ettirmeden kalbinin yeniden attığını hissettirir. Çünkü bazı insanlar hayatımıza yalnızca girmek için değil, bize yeniden hissetmeyi hatırlatmak için de gelir. Ve bazen en güzel hikayeler, hiç planlamadığımız bir yazda başlar.

"Her son, yepyeni ve bembeyaz bir başlangıca gebedir... Ama ya o başlangıç, hazır olmadığınız bir sınavsa?" Yaşanan tüm zorluklardan sonra nihayet "biz" olmayı başaran Esme ve Adil, evliliklerinin en huzurlu döneminde hiç beklemedikleri bir gerçekle yüz yüze gelirler. Aralarındaki aşka şahitlik edecek minik bir can yoldadır.

❝ dağla denizin çarpıştığı yerde, karadeniz'de düşmanımla sevdalık ettim... bin yıllık savaşın yirmi yılı boyunca koçari'ye düşman; furtunanın gelini esme furtuna'ydım! ​yirmi yılda esme koçari olabilecek miyim? bilmiyorum... tek bildiğim; gözlerim yaşlı, duvağım kanlı! hayatımızı bizden çalan düşmanı yendik biz bugün. ama zaferin acı tadını galipler bilmez, onu mağluplara soracaksın. o mağlup da diyecek sana ki: ​savaşın kazananı olmaz... ❞ • alternatif evren, esdil fic, yetişkin içerik. © 𝐁𝐀𝐁𝐘𝐌𝐎𝐂𝐇𝐈𝐒𝐌𝐈𝐋𝐄, ₀₉₀₆₂₆.