ဒိုင်ယာရီထဲမှာ အညိုရောင် ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်ရှိတယ်။ ခရေပန်းခြောက်လေးတွေကို ချစ်ခြင်းတရားနဲ့အတူ သိမ်းထားတယ်။ အချစ်ဦးအကြောင်း ရေးထားတဲ့ ဒိုင်ယာရီစာရွက်တစ်ရွက်ကို ဖြဲယူမယ်။ အလွမ်းတွေကို ထည့်လို့ စက္ကူလေယာဥ်ကလေး ခေါက်မယ်။ မေတ္တာတရားကို တိုင်တည်လို့ ကောင်းကင်ယံဆီ လွှတ်တင်မယ်။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ လွတ်မြောက်ပါစေကွယ်။ ။ ~~~~~ (ဤFictionသည် မန္တလေးမြို့ရှိ နေရာဒေသအချို့တွင် ဇာတ်အိမ်တည်လျက် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတို့ဖြင့်သာ ဖန်တီးရေးသားထားခြင်းပါသဖြင့် တူညီမှုများရှိခဲ့လျှင် တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်ပါကြောင်းနှင့် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ ထိခိုက်လိုစေခြင်းမရှိကြောင်း အားလုံးကို အသိပေးအပ်ပါသည်။)

စွန့်ပစ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုက ပစ္စည်းကို ယူလာရင် အဲ့ဒီပစ္စည်းရဲ့ ပိုင်ရှင်က လိုက်လာတတ်တယ်ဆိုပြီး လူတွေပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ ယူဆောင်လာခဲ့မိတာက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ယုန်ခေါင်းပုံစံ သကြားလုံးတွေပါတဲ့ ဖန်ဘူးလေးတစ်ခုပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဘူးလေးထဲမှာ သကြားလုံးတွေချည်းပဲ ရှိနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။

တစ်လတည်းသော အချိန်၊ မြို့ပြနှစ်ခု၊ ပြီးတော့ ကြွေကျလာတဲ့ သစ်ရွက်တစ်ရွက်နဲ့အတူ စတင်ခဲ့တဲ့ အချစ်။ အောက်တိုဘာရဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ဆုံတွေ့မှုတစ်ခုက ကျွန်မဘဝရဲ့ အလှပဆုံး အခန်းကဏ္ဍ ဘယ်လိုဖြစ်လာခဲ့လဲဆိုတာ... Ka Thit Loon × Yoon Yati Khun Paing