Daha bir kaç günlükken yetimhanenin kapısında bulunan Umay'ın hayatı başarı ve zorluklarla ilerlemektedir. 17 yaşında dahi zekasına sahip ve müzik dehası olarak yaşamını sürdürürken ailesinin hayatına dahil olmasıyla hersey tepetaklak olmuştur. Güçlü bir mafya ailesi, dört abi ve bunlar yetmezmiş gibi aynı zamanda aşkı öğrenen Umay'ın hayatı pek kolay olmayacaktır. İki veya üç günde bir bölüm eklenecektir..

(İblis Kral Daima Ona Gizlice Aşık Olduğumu Düşünüyor) (BL) Bai Yang, büyük kötü adam İblis Kral'ın şehvetli uşağı olarak fantastik bir romana göç etti. Göç ettiği ilk gün yanlışlıkla İblis Kral'ın poposuna dokundu. Bai Yang çığlık attı: "Majesteleri, bu bir kazaydı!" İblis Kral, gözlerini kıstı: "Soyun ve dağdan aşağıya çıplak koş." Bai Yang, kendi dünyasına geri dönebilmek için romanın kahramanının yükselmesine yardım etmeli ve İnsan Alemi'ne gitmelidir. Bai Yang, onurlu bir tavırla: "Majesteleri, o kişi İblis Diyarı'nı tehdit edebilir. Sizin için onu öldürmeye İnsan Diyarı'na gittim! " (Aslında kahramanla tanışmak için oraya gittim.) Bai Yang, sadakatini ilan ederek: "Majesteleri, orada kalın. Sizin için iksiri bulmaya İnsan Diyarı'na gideceğim! " (Aslında, kahramanı kurtarmak için oraya gittim.) Bai Yang, özverili bir adanmış tavırla: "Majesteleri, sadece büyük amacınızı ilerletmek için İnsan Diyarı'na gitmek istiyorum!" (Aslında, kahramanı görmeye gittim.) İblis Kral'ın yüzü ifadesiz kaldı ama kulaklarının uçları kırmızıydı. 'Onun beni bu kadar derinden sevdiğine inanamıyorum...' diye düşündü ve konuştu, "Hah! Ne kadar yapışkan olduğunu görünce, aşkını kabul edeceğim. Bana söyle! Neye ihtiyacın varsa, onu sana vereceğim! " Bai Yang: "Ne! Majesteleri, sizi sevmiyorum. " İblis Kral: "Hayır, beni seviyorsun. Neden yalan söylüyorsun ~ Neden hep yalan söylüyorsun ~? " İblis Kral, Bai Yang'ın "vahşi bir insan" ile "ilişki" yaşadığını öğrenene kadar Bai Yang ile derin ve karşılıklı bir sevgi paylaştıklarına inanıyordu. Bölüm Sayısı: 103+1 İngilizce Kaynak: Chrysanthemum Garden Yazar: Dong Fang Huang Gua

Çin BL noveli Thrive in Catastrophe (Felaketin Gelişi) çevirisidir. Sakin hayatları bir virüs ile değişen, çeşitli katiller ve zombilerle yüzleşmeye zorlanan, her zaman ölüm eşiğinde olup, hayatını riske atan ve sonunda herkes tarafından alkışlanan bir araştırmacı ve zombileri avlayan bir ölüm makinesi... Bir kaza sonucu öpüştükten sonra bu maceraya daha da farklı bir duygu giriş yapar. Yazar: Jiao Tang Dong Gua Eng çeviri: Elpis Creation & dealeigh Türkçe çeviri: OceanWind

Her bölüm 2000 kelimedir. Light Novel türünde yazdığım üçüncü hikayemdir. Bilinen bütün evrenlerin yöneticisi olan Ko Hanedanı'nın genç prensi Haru on sekizinci yaş gününde Kutsal Güç Testi'ne girer. Test sonucuna göre Ko Hanedanı'nda uygun bir göreve getirilecektir. Fakat test sonucu bütün Ko Hanedanı'nı hüsrana uğratır. Çünkü ilk kez bir Ko'nun üstelik safkan ve soylu bir Ko'nun hiç gücü yoktur. Buna sinirlenen ve büyük bir utanç kaynağı olarak kabul eden babası Haru'yu bilinci olan en aşağılık yaratıkların arasına sürgüne göndermeye karar verir. Haru babası tarafından ruhu bedeninden ayrılarak evrende sürgüne gönderilir. Böylece Haru'nun destansı macerası başlamış olur. Bakalım Haru tekrar güçlenip Ko Hanedanı'na geri dönebilecek mi? Ya da intikam almak isteyip babasına karşı savaş mı açacak? Evrende acımasızca sürgün edilmiş bir ruhun hikayesi... Herkese iyi okumalar dilerim.

"Benim şu hayatta en çok korktuğum kişi karım." Hayranlıkla ekledi "Çok güçlü bir kadındır." "Ha böyle deyince ikide bir kavga eden, ters huylu, asabi, saldırgan, şirret bir şey aklına gelmesin." " Onun gücü karar verme yeteneğine sahip olmasıdır." "Bir çok insan kararsızlıkla ya da yanlış kararlarla harcar hayatını" "Ya da doğru karar verse bile onu planlayıp hayata geçirme cesaretinden ve potansiyelinden yoksundur." "O düşünür, aklına yatar da karar verirse... yapar." "Gökyüzünden güneşi, ayı bile alır gibi mucizevi demek istemiyorum." Dalga geçer gibi kafasını hafifçe yana eğdi adam "Allahtan ona karar vermedi" diye kıkırdadı. "Neyse ben kalkayım da eve gideyim, malum beni bekler. Kızmasın. Kal sağlıcakla" Ancak bunu söylerken korkar gibi değil koşar gibiydi ne hikmetse. *** +18 Hikayedir ***

"Adam tam istediğimiz gibi valla amcam! Suratsııııız aksiii nemruuut... Ayı Kazım diyorlar ardından. Sen düşün gerisini." "Oh oh, çok iyi. Başka başka?" "Çam yarması gibi de bir herif, bastımı yerler titriyor haa! Karşısında durmak için önce bir şehadet getireceksin yani." "Pek bir gözüm tuttu sen böyle anlatınca, kabul eder mi ki? Yok derse?" "Karısı doğumda ölmüş, ikiz oğulları var. Konakla, çocuklarla ilgilenecek birini arıyormuş evlenmek için. Lakin gönüllü yok anlaşılan." "Onca paraya pula rağmen istemiyorlar mı?" "Para pulda bir yere kadar sonuçta. Gerçi ben anlamıyorum, tamam iri yarı huysuz ve sert ama aynı zamanda adam gibi adamdır." Yan gözle bir köşede burnundan soluyarak oturan kadına bakıp imayla "Zamane kızları adam değil artist peşinde bilmez misin?" Kıs kıs güldü yaşlı adam, "Bilirim bilirim." "Nasıl kızım beğendin mi damadı? Senin beğendiğini denediydik, şimdi söz verdiğin gibi benim beğendiğime bakacağız." Hışımla yerinden kalkarak odadan kapıyı çarpıp çıkan kızın ardından yüzündeki alaycı ifade değişip yorgun ve düşünceli bir hale büründü. "Hayırlı olur mu dersin Metin oğlum?" "Valla amca hayırlı mı değil mi onu Allah bilir ben bilmem, ama dinsizin hakkından imansız gelir derler onu bilirim." *** +18 Hikayedir ***

Hamza Mahir GÜMÜŞPALA Tanıdığınızı söyleyemem, henüz.

Şehri istila edilen Kahire Prensesi Latoya, Tanrı Kral'ın sadık komutanı Alber, Alber ganimeti el değmeden Kral'a götürebilecek mi? İnatçı ve güzel Latoya, Alber'in derinlerinde yatan arzularını uyandırıyordu. Alber Kralına sadık kalıp onu bırakabilecek miydi?

İntikam uğruna kaçırılmış genç bir İngiliz Leydisi, kalbi buzla kaplanmış İskoç bir adam...Sonsuz nefretten aşk doğacak mıydı peki?

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."