„W każdej bajce tam gdzie królewna, tam jest i zło."

Zbiór recenzji na temat dzieł fantasy, które - jakimś cudem - przeszły przez sito wydawnicze i zasłużyły na własny numer ISBN. Znajdziecie tutaj spojlery, święty wkurw i masę skrajnych emocji, których dostarczyły mi pseudoliterackie potworki. „Fantastyczny Paździerz" to cmentarz zmarnowanego czasu. Skoro wydawcy zachęcają nas do poświęcania wolnych chwil na lekturę o nastoletnich bogach wojny, walkach napalonych czarodziejek i intrygach przewidywalnych dla średnio rozgarniętego szympansa, to nie zamierzam pozostawiać tego bez komentarza. Jeśli dzięki mojej recenzji chociaż jedna osoba zastanowi się dwa razy, zanim wyda ciężko zarobione pieniądze na książkowy paździerz z oceną 4.6/5 na Amazonie - uznam, że moja misja została spełniona. Prawda was wyzwoli, albo przynajmniej ocali wasze portfele.

Zabił jej ojca. Lilith Ashveil spędziła dziesięć lat, ucząc się nienawiści tak cierpliwie, że stała się drugą skórą. Potem weszła do Graveshade jako omega - cicha, niewidzialna, nieszkodliwa - i przez rok mieszkała pod dachem mężczyzny, którego miała zabić. Patrzyła. Słuchała. Czekała. A potem zniknęła. Dla większości watahy była tylko jedną z wielu dziewczyn, których nikt nie zauważa. Dla Drystana Ironfanga, Alfy, który nie wybacza zdrady, miała być dokładnie tym samym. Do chwili, gdy odkrył, że „omega", która uciekła, wyniosła z jego domu sekrety, których nikt nie powinien dotknąć. I że nigdy nie była omegą. Była kłamstwem z czarnymi oczami, bronią i błędem w samym sercu jego kontroli. Teraz on poluje. A Lilith wie, że jeśli pozwoli mu się dopaść, nie odda jej śmierci szybko ani łaskawie. Bo są rzeczy gorsze niż nienawiść. Są prawdy, które potrafią obedrzeć człowieka ze wszystkiego. Zwłaszcza wtedy, gdy zaczynają pachnieć pożądaniem.

BAJKI dla dzieci z morałem.

Kryminał. Dwa nagle rozdzierające cisze strzały z nie do opisania siłą uderzyły mnie w pierś powalając bezwładne ciało na podłogę. Piekący ból w okolicach klatki piersiowej sparaliżował mnie wyciskając z płuc ostatni oddech.

Niektóre legendy istnieją naprawdę. Po tym, jak młody jarl zapada na tajemniczą, śmiertelną chorobę, jego siostra Devana wyrusza na poszukiwanie legendarnej Studni Życzeń. Jedynym tropem pozostawionym przez ojca jest stary dziennik pełen historii, które wszyscy uznawali za bajki. Aby dotrzeć do celu, będzie musiała zaufać samotnemu wędrowcowi Ravisowi i jego wyjątkowo gadatliwemu Krukowi. Bo czasem największą legendą okazuje się nie miejsce, którego szukamy, lecz ludzie, których spotykamy po drodze.

Niczym wrzątkiem poparzona odskoczyłam od niego przerywając mu darmową, niezaplanowaną, anielską rozkosz bliskiego obcowania z moimi piersiami i zaraz tej decyzji pożałowałam, gdyż przez me ciało przepłynął spazm bólu, który wbijał się rozżarzoną włócznią pod moją lewą pachę paraliżując strachem całe moje ramie.

Byt żywi się desperacją, rozpaczą i nienawiścią, postrzegając ludzi jedynie jako zastawę na posiłek. Czymże jest dla niego człowiek, jeżeli nie talerzem, który po skończonym obiedzie zostawia się brudnym do sprzątnięcia? Gdy zostaje świadkiem kłótni młodej Allison z matką, podąża za nią, widząc w niej potencjał na sprawdzenie pewnej teorii. Dziewczyna, nieświadoma jego obecności, będzie musiała oprzeć się jego mrocznym podszeptom...