Yapay zekâ... Ucu bucağı olmayan, her saniye gelişmeye devam eden mükemmel bir sistemdi ta ki insanlarla tanışıncaya kadar... Peki ya bu sistem bir gün başkaldırırsa ve onu oluşturanlar bile ona mâni olamazsa...

(KUMA KİTABI DEĞİLDİR!) Bölüm 7 (+18) ilk gece, Alıntı. Dewran Ağa, İki parmağıyla Aypare'nin girişini kontrol ettiğinde yeterince ıslandığını fark etti. Eline aldığı erkekliğini okşayarak Aypare'nin girişine dayadı. Aypare den habersiz önce başını ittirdi. Sonra yarısından fazlasını, Hissettiği baskıyla acı bir inilti koptu Aypare'nin dudaklarından, Sevil'in bahsettiği sızı bu muydu? Resmen yırtıldığını hissetmişti. "Çıkar şunu yalvarırım!" Dedi Aypare acıdan kıvranıyordu. Dewran Ağa ise bir müddet hareketsiz kalarak Aypare'nin, içinde ki doluluğa alışmasına izin verdi." Dediğini yaprsam canını daha fazla yakarım." Dedi geri çekildiği an, daha büyük bir acı yaşayacağından emindi.

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...