Bu hekayə bir insanın yaşadığı travmaları canlandırmaq üçün deyil onları herkəsə nümaiş ettdirmək üçündür ki hər kəs bir insanın yaşadığı travmanın, zorbalığın nə qədər ağır olduğunu oxuyarkən bilsin bu hekayə yazarın ( mənim ) həyat travmalarımın qəhrəmana çevrildiyi bir kitabdır

İnsanlar yürüyemediğimi gördüler, ama içimde koşan hayalleri hiç görmediler. Tekerleklerimin sesini duydular, ama geceleri sessizce ağlayan kalbimi duymadılar. Herkes eksik olduğumu düşündü. Oysa ben eksik değildim; sadece yollarım başkalarınınkinden biraz daha farklıydı. Bazen bir merdivenin başında kaldım, bazen insanların acıyan bakışlarında. Ama en çok da "yapamazsın" dedikleri yerde yoruldum. Çünkü kimse benim her sabah yeniden ayağa kalkmak için verdiğim savaşı bilmiyordu. Küçükken gökyüzüne bakıp koşmayı hayal ederdim. Rüzgârın saçlarımı savurmasını, yorulana kadar koşup sonra çimenlerin üzerine uzanmayı... Sonra büyüdüm. Koşamayacağımı öğrendim. Ama bir şeyi daha öğrendim: İnsan bazen ayaklarıyla değil, kalbiyle yürürmüş. Ve benim kalbim, beni hiç bırakmadan yıllardır taşıyordu. En zor olan engelim değildi. En zor olan, insanların beni anlamadan yargılamasıydı. Güldüğümde güçlü olduğumu sandılar. Sustuğumda iyi olduğumu... Oysa bazı geceler yastığıma sessizce sarılıp "Neden ben?" diye sordum. Cevap alamadım. Ama her sabah gözlerimi açtığımda kendime aynı şeyi söyledim: "Bir adım daha..."

Tüm insanlardan farklı olduğunuzu hayal edin ya da KARMA olduğunuzu... Daha doğduğunuz anda yalnız kaldığınız, sizi dünyaya getiren annenizin bile istemediği bir yerde hayatta kalma savaşı. Bu savaşı veren 6 bebek ve bebeklerden biri hepsinin ortak noktası ise... Ben Alaca Çevik. Yaşam ve ölüm arasında bir arafım. Ben bir KARMA'yım.

Neva ve Giray birbirini severek evlenen 2 çifti.İkiside yetimhanede büyümüş insanlardı.Birgün başka bir yere taşınırlar ve orada hayatları mahfolur.Çünkü onlar KARDEŞ.

"Geçmiş, üzerine ne kadar toprak atarsan at, doğru zamanı bekleyen bir cesettir." Sıradan bir hayatın konforunda, her şeyden habersiz büyüyen bir ruh... Ta ki o tekinsiz ormanın derinliklerinde, sislerin arasından sızan bir fısıltı tüm doğrularını yerle bir edene kadar. Güvendiğiniz insanların yüzündeki maskeler birer birer düşerken, yabancıların gölgesinde saklanan gerçeklerle yüzleşmeye hazır mısınız? Kaçtığınızı sandığınız her adım sizi celladınıza biraz daha yaklaştırırken; dostla düşmanın, aşkla ihanetin birbirine karıştığı o yağmurlu gecede silahlar kime dönecek? Bu bir hayatta kalma mücadelesi değil; koca bir yalanın küllerinden doğma hikayesidir. Kendinizi ait sandığınız hayatı unutun. Çünkü bazen en büyük tehlike, en yakınınızda durandır. "Bazen tanımak, güvenmek anlamına gelmez..." Soluksuz okuyacağınız, her sayfasında zihninizi bir labirente hapsedecek o büyük yüzleşme başlıyor. Sığınağınızı terk edin, çünkü artık saklanacak hiçbir yer yok