„Znowu piszę tekst o niej, kiedy zaczynam nie umiem skończyć" Czy wznowiona przyjaźń zmieni życie Wiktorii? Czy wakacyjny wyjazd do domków letniskowych odmieni całą jej przyszłość? UWAGA, to tylko opowieść, więc życiorys Filipa może być inny, tak samo jego cechy.

Wścibskość pewnej barmanki i urażona dumna pewnego nie spełnionego rapera doprowadzają do wieloletniej współpracy, przyjaźni... i czegoś więcej.

Było już ciemno, pusty parking owiany delikatną mgłą, na którym była jedynie niewielka smuga żółtego światła rzucanego przez latarnię nieopodal. Było nienaturalnie cicho, słychać było jedynie nasze oddechy. Spojrzałam na bruneta i wydał mi się niemożliwie piękny. Kiedy moja chłodna ręka spotkała się z jego skórą przeszły mnie dreszcze. Nagle poczułam coś mokrego na policzku. Rozejrzałam się dookoła i zauważyłam, że zaczęła padać delikatna letnia mżawka. Kiedy nasze spojrzenia ponownie się spotkały nie potrafiłam znaleźć słów opisujących co w tym momencie czułam. ... tak wiem źle napisane, cring etc wrzuciłam z sentymentu, jestem samoświadoma to jest okropnie napisane

Warszawa nocą nie śpi. Ona tylko czeka, aż ktoś odbierze. Julita pracuje w nocnym radiu. Odbiera telefony od ludzi, którzy nie potrafią zasnąć i nie zawsze wiedzą, co chcą powiedzieć. Cisza w eterze bywa głośniejsza niż słowa, a miasto po północy wydaje się jedynym miejscem, w którym wszystko brzmi szczerze. Pewnej nocy dzwoni ten sam głos. Anonimowy. Zmęczony. Zbyt znajomy. Rozmowy zaczynają się powtarzać, a granica między audycją a czymś bardziej osobistym powoli się zaciera. To historia o nocnych połączeniach, mieście, które nigdy nie zasypia, i o tym, że czasem największe oświecenie przychodzi wtedy, gdy ktoś po prostu słucha. Linia jest otwarta.

Perypetie radomskiej graficzki, która przez swój niewyparzony język zostaje wciągnięta do projektu najpopularniejszego, polskiego rapera. Jest spora szansa, że pożałujesz przeczytania tego. Jest też mniejsza szansa, że nie uznasz tego za gniota i ci się spodoba. Akcja zaczyna nabierać tempa gdzieś około piątego rozdziału. Zapraszam.

Mówią, że pierwsza miłość nigdy nie odchodzi - ona tylko cierpliwie czeka, by po latach stać się echem, dobijającym się do serc byłych kochanków. On od dawna czuje się martwy we własnym ciele, egzystując jako pusta skorupa pośród blasku miasta, który go drażni. Ona wraca do jego rzeczywistości po dwunastu latach milczenia, niosąc ze sobą zapach ich ostatniego lata i ciężar nowych zobowiązań. Jedno gwałtowne zderzenie na rogu ulicy rozbija ich kruchą teraźniejszość. W rzeczywistości pełnej toksycznych oczekiwań i narzuconych ról, Filip i Marcelina muszą zapytać samych siebie, czy można uciec przed kimś, kto zna naszą najprawdziwszą wersję.