ᅟ ᅟ İSFAD +18˚. ᵎᵎ Onun karısı olmak, ateşle oynamaktı.... Benim kocam bir gangster.... ᅟ ᅟ

FADİME, EĞER SAÇLARIN UZAR DA BEN GÖREMEZSEM... BİR BONCUK DA BENİM İÇİN TAKAR MISIN ÖRÜKLERİNE? *İSFAD ONE SHOT, BÖLÜMLER BAĞIMSIZDIR.

Affetmek Bir Lüks, Unutmak İse İhantetti. Trabzon'da bazı soyadları yüksek sesle söylenmezdi. Çünkü bazı isimler dua değil, tehditti. Koçari. Fırtına. Yüz yılı aşkın bir düşmanlığın iki tarafı. Eskiden topraktı mesele. Sonra liman oldu. Sonra siyaset. Sonra para. Ama en sonunda mesele artık hiçbir şey değildi. Sadece nefret kalmıştı. Çocuklara ise daha yürümeyi öğrenmeden iki şey öğretilmişti: Silah tutmak. Ve karşı tarafın soyadını tükürerek söylemeK Ama asıl mesele NİSYAN'dı. Yani; unutmamak.

Trabzon'un sis kokan yaylalarında başlayan bir hikâye... İso Furtuna ve Fadime Koçari, geçmişte aileleri arasında iş hayatından süregelen sert düşmanlıkların gölgesinde büyümüş iki isimdi. Yıllar sonra ikisi de o sisli dağları, eski hesapları geride bırakıp kendilerine bambaşka hayatlar kurmak için farklı yollara savruldu. Her biri kendi dünyasında geçmişlerini unutmadan yeni bir başlangıç yapmıştı. İso Furtuna zamanla Türkiye'nin devlet ortaklı en büyük savunma sanayi şirketlerinden biri olan Persouro'nun kurucu iştiraklerinden biri hâline gelirken, Fadime Koçari hukuk dünyasında saygın bir kariyer inşa etmişti. Fakat hayatın en beklenmedik oyunlarından biri onları yeniden karşı karşıya getirecekti. Savunma Bakanlığı tarafından Persouro'ya kurum avukatı olarak atanan kişinin baş düşmanlarının kızı olan Fadime Koçari olması, İso'nun aklının ucundan bile geçmeyecek bir ihtimaldi. Geçmişin sisleri henüz tamamen dağılmamışken, yıllar önce birbirinden uzaklaşan iki hayat bu kez iş dünyasının keskin ve stratejik koridorlarında yeniden şekilleniyordu. Artık karşılarında sadece eski bir düşman değil; güç, sorumluluk ve geçmişin gölgeleriyle örülü karmaşık bir ortak kader vardı. İsmail Furtuna ile Fadime Koçari, geçmişten kaçıp yeni hayatlar kurduklarını sanarken, hayat onları aynı masanın iki ucuna getirmişti. Belki de zaman, düşmanları karmaşık bir düğüme dönüştürmek için bekliyordu. Şimdi önlerinde tek bir soru vardı: Bu karşılaşma bir başlangıç mıydı, yoksa hayatın ustaca attığı yeni bir kördüğüm mü? Bu eserde anlatılan olaylar, kişiler ve kurumlar tamamen kurgusal olup hayal gücünün ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya kuruluşlarla herhangi bir benzerlik bulunması tamamen tesadüfidir.

"Beni ilk kez öpüp, kendini öldürmeye mi gittin... Bizim katilimiz olmaya mı gittin...?"