En yakın arkadaşım Simay ile girdiğim iddia sonucunda kaybettiğim için iki gün boyunca ne isterse yapmak zorunda kalmıştım. Ve benden istediği ilk şeyin ise rastgele salladığı bir numarayla bir hafta boyunca konuşmam olacağını nereden bilebilirdim ki? "Bak, sadece bir hafta tamam mı?" ✶ Siz: N'aber? Bukim: Vazgeçmeyecek misin? Siz: Sözümü tutmam gerekiyor... Bukim: Devletin askeri rahatsız etmeye hakkın var mı peki? Bukim: Hatta direkt herhangi birini rahatsız etme hakkın var mı İnci? ༄𓆉 argo, küfür, yetişkin içerik ve yazım hataları bulunabilir <3 ilk bölüm tarihi: 15 Mart 2026, Pazar

Efsun eski timinde yaşadığı bazı sorunlardan dolayı babasının olduğu şehre tahinini ister. Fakat bilmediği şey ise: orada çocukluktan beri anlaşamadığı, babasının himayesine alıp yetiştirdiği Altay'ın katılacağı timin komutanı olmasıydı... Altay ve Efsun çocukken birbirleri ile hiç anlaşamayan, sürekli kavga edip didişen iki çocuktu. Ve kader onları yıllar sonra tekrar bir araya getirmişti... +18 Unsurları içermektedir.

26 yıl sonra ortaya çıkan gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalan bir kadın. O düşmanlarının korkulu rüyası nam-ı diğer Kızıl o Kıdemli Yüzbaşı Umay Arslan Parçalanmış bir aile kız kardeşleri bildikleri kızdan eziyyet gören abiler. Peki bu ailenin sonu nasıl olucak? Gelin birlikde öğrenelim.

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.

Bazı terk edilmiş hayatlar, yeni canlar ile yeniden hayat bulurdu. Güneş terk edilmiş bir bebekti. Büyüdü. Bir can değil bir çok canlar geldi: Bensu ve Selim. Güneş ardından yeniden kendisine bir hayat buldu. Hikayenin en başından beri mutlu olan bazı hayatlar ise, bulduğu yeni can ile fazla vakit geçiremeden göçer giderdi bu hayattan. Bensu... Güneş'i bulmuş, Karsu'yu dünyaya getirmiş. Artık siz babanıza emanetsiniz, demiş. Göçmüş bu hayattan. Şimdi söyleyin. Bensu sayesinde hayat bulan Güneş, Bensu olmayan hayatta neler yaşayabilir... Teröristler tarafından kaçırılan Güneş Öğretmen, kendisini tam kurtarıldım dediği an bir adamın kollarında bulur orada yaralanır Bu adam ise, öğrencisinin velisi olan hem de kendisini kurtaran Ateş timinin Komutanı Yüzbaşı Pars Erdinç'ti. Her şey iyi tamam ama Ya her şey tam bitti denildiği an Güneş Öğretmen kendisini öğrencisi için öğrencisinin velisi olan Yüzbaşı Pars ile evli bulursa... Bir anlaşmalı evlilik, bir öğretmen-veli ilişkiden ziyade daha derinlere gidilecek bir hikayeydi bu...

Kitapta orantısız bir çok şey var . Okumak zorunda değilsiniz. Her şey olması gereken gibi olmak zorunda değil . Ben böyle yazmak istedim . Böyle yazdım . Sıradan her şeyin olması gibi bir şey istiyorsanız okumayın Küçük yaşta başlamıştı onun hikayesi . Hayat herkese bir oynarken ona on oynamıştı . Dışlanmış , sevilmemiş , dövülmüş bir kız çocuğuydu . Evet belki oda herkes gibi gerçek ailesini bulmuştu fakat her zaman ki gibi istenmiyor dışlanıyordu . Öldüğünde bile umursanmamıştı o küçücük kız çocuğu . Ömründe yediği ihanetler boyunu asıyordu. Beklenmedik en şey ihanettir aslında . Birden çıkar ve seni bulur . Bu kız çocuğu büyüdü ve güçlü bir Türk kadını oldu . Herkes gibi oda eğitimden geçti . Sonsuz vatanını korumak için . Şimdi hayatta tek gayesi şehit kanıyla boyanan türk bayrağını yere indirmemek .

Ailesinin canice katledilişine küçük bir çocukken şahit olan, yetimhane köşelerinde büyüyen ve devletin adeta çelikten bir silah gibi yetiştirdiği efsanevi bir istihbaratçı: Üsteğmen Asena Göktürk. ​Hayatı gizli görevlerde, yalnızlıkla ve ruhuna ördüğü o buzdan duvarların arkasında geçmiştir. Vücudu en ölümcül ilaçlara ve narkoza bile bağışıklık kazanacak kadar dayanıklıdır ancak kalbi, köksüzlük ve güvensizlik duygusuyla tamamen uyuşmuştur. Ta ki o güne kadar... ​Yüzbaşı Atalay Karahan... Hayatını tamamen askeriyeye adamış, kalbini aşka kapatmış ve tek bir fobisi olan sarsılmaz bir lider: Bir askerini bile şehit vermemek. Onun için komuta ettiği Alfa Timi, hayatta kalan tek ailesidir. ​Asena'nın yolu, Ankara'daki harekat merkezinden Albay Oğuzhan Sarsılmaz ve dahi MİT Analisti Kaan Akay'ın yönettiği büyük bir operasyonla Alfa Timi ile kesişir. Sivaslı bir duvar olan Savaş, keskin nişancı Timur, Karadenizli sıhhiyeci Turan, çılgın bombacı Yavuz ve genç teğmenler Alp ile Süleyman'ın oluşturduğu bu tim, Asena için sadece askeri bir birlik değil; hayatında ilk kez tadacağı "gerçek bir aile" olacaktır. ​Dağların kuralı sert, düşman acımasızdır. Ancak sarp kayalıklarda telsiz frekanslarına fısıldanan gizli bir ninni, buz tutmuş iki kalbi birbirine siper edecektir. Asena, Atalay'ın sarsılmaz korumacılığında ilk kez güveni ve aşkı tadarken; Atalay, timine katılan bu dişi kurdu canı pahasına korumak zorundadır. ​"Acıyı canlı canlı göğüsleyenlerin, birbirine siper olanların ve buz tutmuş dağlarda sessizce büyüyen bir aşkın epik mücadelesi başlıyor." ​Gölgede kalanlar, aile olmayı en iyi bilenlerdir.

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş'in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.