Kitapta orantısız bir çok şey var . Okumak zorunda değilsiniz. Her şey olması gereken gibi olmak zorunda değil . Ben böyle yazmak istedim . Böyle yazdım . Sıradan her şeyin olması gibi bir şey istiyorsanız okumayın Küçük yaşta başlamıştı onun hikayesi . Hayat herkese bir oynarken ona on oynamıştı . Dışlanmış , sevilmemiş , dövülmüş bir kız çocuğuydu . Evet belki oda herkes gibi gerçek ailesini bulmuştu fakat her zaman ki gibi istenmiyor dışlanıyordu . Öldüğünde bile umursanmamıştı o küçücük kız çocuğu . Ömründe yediği ihanetler boyunu asıyordu. Beklenmedik en şey ihanettir aslında . Birden çıkar ve seni bulur . Bu kız çocuğu büyüdü ve güçlü bir Türk kadını oldu . Herkes gibi oda eğitimden geçti . Sonsuz vatanını korumak için . Şimdi hayatta tek gayesi şehit kanıyla boyanan türk bayrağını yere indirmemek .

Ailesinin canice katledilişine küçük bir çocukken şahit olan, yetimhane köşelerinde büyüyen ve devletin adeta çelikten bir silah gibi yetiştirdiği efsanevi bir istihbaratçı: Üsteğmen Asena Göktürk. ​Hayatı gizli görevlerde, yalnızlıkla ve ruhuna ördüğü o buzdan duvarların arkasında geçmiştir. Vücudu en ölümcül ilaçlara ve narkoza bile bağışıklık kazanacak kadar dayanıklıdır ancak kalbi, köksüzlük ve güvensizlik duygusuyla tamamen uyuşmuştur. Ta ki o güne kadar... ​Yüzbaşı Atalay Karahan... Hayatını tamamen askeriyeye adamış, kalbini aşka kapatmış ve tek bir fobisi olan sarsılmaz bir lider: Bir askerini bile şehit vermemek. Onun için komuta ettiği Alfa Timi, hayatta kalan tek ailesidir. ​Asena'nın yolu, Ankara'daki harekat merkezinden Albay Oğuzhan Sarsılmaz ve dahi MİT Analisti Kaan Akay'ın yönettiği büyük bir operasyonla Alfa Timi ile kesişir. Sivaslı bir duvar olan Savaş, keskin nişancı Timur, Karadenizli sıhhiyeci Turan, çılgın bombacı Yavuz ve genç teğmenler Alp ile Süleyman'ın oluşturduğu bu tim, Asena için sadece askeri bir birlik değil; hayatında ilk kez tadacağı "gerçek bir aile" olacaktır. ​Dağların kuralı sert, düşman acımasızdır. Ancak sarp kayalıklarda telsiz frekanslarına fısıldanan gizli bir ninni, buz tutmuş iki kalbi birbirine siper edecektir. Asena, Atalay'ın sarsılmaz korumacılığında ilk kez güveni ve aşkı tadarken; Atalay, timine katılan bu dişi kurdu canı pahasına korumak zorundadır. ​"Acıyı canlı canlı göğüsleyenlerin, birbirine siper olanların ve buz tutmuş dağlarda sessizce büyüyen bir aşkın epik mücadelesi başlıyor." ​Gölgede kalanlar, aile olmayı en iyi bilenlerdir.

Benim adım Güneş Alkan. Bazılarının "anasız babasız yetim" dediği, fakat düşmanının bile saygı duyduğu Kıdemli Üsteğmen Güneş Alkan. Hayatım, yağmurlu bir 12 Ekim sabahı, yetimhane kapısına bırakıldığım o gün başladı. Doğduğum an tereddüt etmeden terk edilmiştim. O günden sonra kimseyi kaybetme lüksüm olmadı, çünkü kaybedecek kimsem yoktu. Ta ki hayatımın temelinin bir yalan üzerine kurulduğunu öğrenene kadar. Yirmi dokuz yıl önce, masumiyetim bir teröristin intikam oyununa kurban gitti. Bir babanın kararlılığı, bir annenin sevgisi ve bir ailenin hayatı o oyunun enkazında kaldı. Benim gerçek ailem de o enkazın içindeydi. Ama o enkazda bir şey daha kaybolmuştu: Güneş'in kalbindeki o küçücük neşe kırıntısı ve yumuşacık gerçek benlik. Yıllardır görmezden geldiği, sert kabuğunun altında sakladığı o kırılgan Güneş. Bu yol, onu yeniden tamamlayacak, sert duvarlarını kıracak ve hayatında eksik olan o tek parçayı, o küçücük neşe kırıntısını bulmakla ilgili. Güneş, ailesinin sevgisinde kaybolan benliğini bulmak ve o kırık güneşi yeniden yakacak olan ışığa ulaşmak zorundadır.

•Abilerim ve gerçek ailem kurgusudur iyi okumalarrr ................................. Minicik bir yürek, koca bir adamın bedenini doldurmaya yeter miydi? ................................... Floressloraa'nın kaleminden

Karşısında gerçek ailesi vardı.Ama nefretle bakan dört erkek vardı.Sadece bir tanesi nefretle bakmıyordu sanki beni inceliyor beni tanımak istiyor gibi bakıyordu ama sorun şu ki umarım benim ailem değilsinizdir çünkü ben aile istemiyordum.

28 yıl önce yapılan bir hata nelere sebep olabilirki? İlk yayın tarihi 31 Mayıs 2024

"Kalbini savaş meydanında bırakmış bir asker, o intikamı elbet bir gün alır." Kurter Alacakan... Lakabı Alakurt olan; adı askerî raporlarda kahraman, düşmanların hafızasına ise cehennem olarak kazınan genç ve acımasız bir komutandı. Ama kalbini savaş meydanında bıraktığı o gecenin şafağında, karşısına hayatının en büyük imkansızı olan General'in kızı çıktığında, oyunun bütün kuralları bozulacaktı. Laren Karalev... Asil bir ailenin gölgesinde büyümüş, geçmişi sırlarla dolu genç bir cerrah adayıydı. Ancak neşter tutan ellerini, silah tutan bir adamın yarasına bastırdığında, hayatındaki tüm doğrular kana bulandı. Karanlıkta parlayan bir kolye. Savaş meydanında bırakılmış bir künye. Ve kanla yazılmış bir kader. Alaca ve Alacakan. Biri öldürmek için yaşar, diğeri yaşatmak için savaşır. Fakat ikisi birlikte intikam için bir yola çıktığında, hiçbir şey aynı kalmayacaktır. "Neredeyim?" "Alacakan'dasın." ALACAKAN.

Aklında sessiz bir şekilde korkutmadan onu bulmak vardı ama başına yediği darbe ile hayalleri sekteye uğramış ağzından da beklenmedik darbe ile bir inilti kaçmıştı. "Siktir!" Diyerek sesini yükseltti başının arka tarafını tutarak. Elindeki telefon yere düşüp etrafı hafif bir açı ile aydınlatınca arkasını döndü. Tam yüzüne okkalı bir yumruk yiyecekti ki ona gelen darbeyden ince bileği tutarak kurtulmuştu. Ve yerde çarpan cam sesleri. Elinde sımsıkı tuttuğu yarısı kırılmış vazo düşmüştü. "İMDAT,EVİME HIRSIZ BİR SAPIK GİRDİ!" Diye bağıran Alarcın ile neye uğradığını şaşırdı. Ensesine değen sıcaklık ile kafasının yarıldığını anlamış bulunmaktaydı. Bakışlarını ona korku ile bakan kızıl saçlı ve yeşil gözlü kadından ayırmadı. Saçları ve yeşil büyük gözleri ufacık ışıkta bile parlıyordu. Bileğini tutan kadın'ın korku ile çırpındığını görünce ona doğru bir adım atıp, "hayır hırsız değilim sakinl-"diyecekti ki bacak arasına gelen tekme ile "KES ŞUNU HIRSIZ DEĞİLİM" diyerek bağırdı. Canı acımıştı, sonuçta vurmulmayacak bir yerdi. Alarcın korku ile gözlerini yumduğunda, sakinleşmek için sabır diledi ve öyle konuşmaya başladı. "YÜZBAŞI KUTAY KURT" diyerek kendini tanıttı.

MARŞ İLERİ- Karanlığın en derin yerinde, gökyüzünde parlayan tek bir ışık vardır: Kuzey Yıldızı. O, yol gösterir; düşene umut, yürüyene hedef olur. Bir yanda gölgelerin ardında saklanan asker yüzleri... Kendi içlerinde bir savaş, dışarıda görünmeyen bir düşman. Diğer yanda ise al bayrağın altında birleşen umut, gökyüzüne doğru yükselen bir marş. Ama bu yol kolay değildir. İhanetle sınanmış kalpler, sırlarla örülü kaderler ve düşmanların karanlık gölgeleri her adımda onları kuşatır. Onlar yalnızca cephede değil, kendi içlerinde de savaşır. Kimi sevgiyi ihanetle yoğurur, kimi gözyaşını yüreğine saklar. Ama her şeye rağmen ilerlemek zorundadırlar. Çünkü geri dönüş yoktur; onların tek pusulası kuzeyde parlayan yıldızdır. Ve işte orada, gece ile gündüzün, asker yüzüyle bayrağın birleştiği yerde başlar bu hikâye. Bir marş gibi yükselir: sert, kararlı ve susmayan. Bu sadece bir savaş değil... Bu, kalplerin, ruhların ve gölgelerin mücadelesi. Ve adımlar tek bir sesle yankılanır: Marş İleri.

Bazı yaralar tende değil, kalpte açılır. Bazen bir kurşun değil, bir bakış vurur insanı. Alatlı Timi'nin Komutanı, Yüzbaşı Karven Yaman Savran. Nam-ı diğer: Kıyamet Çünkü Karven, dokunduğu her hayatın sonunu yazan adamdı. Düşmanları ülkenin dört bir yanında timini ve Karven'in izini sürüyor, onları tamamen yok etmek istiyordu. Büyük bir operasyon gecesi vurulur ve ölümle yaşam arasında gözlerini kapattığında geride bıraktığı tek şey yarım kalmış bir görevdi. Bilinci yerine geldiğindeyse kendini karanlık bir odada, bir kadının bakışları altında buldu. O an fark etmedi; fakat kaderlerinin yönü çoktan değişmişti. Pusulanın iki ucu artık onları gösteriyordu, bir daha değişmemek üzere. Liva, doktorluk yeminine sadık kalmaya çalışan, yeni mezun bir doktordu. Hayatı sakin bir yolda ilerliyordu; ta ki Karven'e kadar. Yıllar sonra komutanı olacak adamı defalarca ölümden çekip aldı ve kaderlerini birbirine bağladı. Bilmeden, ülkenin en tehlikeli timinin kaderine adını yazdı. Bilmeden, Karven'in kalbindeki ilk çatlak oldu. Karven için Liva bir zaaf haline gelmişti. Ama bazı zaaflar insanı zayıflatmaz; güçlendirirdi. Düşmanları artık yalnızca Karven'i değil, Liva'yı da hedef alıyordu. Ve Karven ilk kez bir görevle değil, bir kadınla sınanıyordu. Liva, başına geleceklerden habersiz Alatlı Timi'ne katıldığında aslında bir birliğe değil, geri dönüşü olmayan bir savaşın içine adım attı. Karven ise onu korumak için gerçeği sakladı; çünkü bazen en büyük ihanet, sevdiğini korumak için susmaktır. Karven ilk defa bir kurşunla değil, bir bakışla vurulmuştu. O bakış, hiçbir zaman teninden ve aklından çıkamayacak kadar derine saplandı. Bu, kurşunların değil; kalplerin hedef alındığı bir savaşın adıydı. Ve bu hikâye, bir adamın en karanlık hâliyle bir kadına doğru yol alışının hikâyesiydi... O, SANA D