Çağla Bala. Milli voleybolcu olmak için babası tarafından ağır bir disiplinle büyütülmüş, lise son sınıf öğrencisi. Pamir, İshak ve Yağız. Üç arkadaş çektikleri kopyadan şikayet edildiklerinde bu kişinin daha önceden kavgalı oldukları kişi olduğundan gruplarına ekleyip hesap sormak istemişlerdir. Fakat aldıkları numarayı gruba eklediklerinde ise beklemendik bir olayla karşılaşırlar. Ekledikleri numara, okulun voleybol kaptanı Çağla Bala'ya aittir. Bu fırsat ise uzun zamandır Çağla'ya olan aşkını saklayan Pamir için her şeyi değişiktirecek noktadır. & AŞKA GİDEN ŞİKAYET

Süveyda: Sunum işinide sen yapsan olur mu? Süveyda: Ben, konuşamıyorum. (17.28) Araf, Çevrimiçi. (17.37) Araf, Görüldü. Araf, yazıyor.. Araf: Hiçbiri umrumda değil. Aynı zamanda madem konuşamıyorsun bu ödevi almasan daha iyi olurdu. Araf: Konuşamayan biri ile ödev yapmak, sıkıcı olur. (17.40)

tutunsenbana: Geceden kalma insanlara tutunsenbana: İçtikten sonra başı dönmüş başka yerde uyanmışlaraaa tutunsenbana: Günaydınnn ezber bozaannn Deren: Siktir lan oradan. Deren: Gün aymış gibi mi görünüyor yüzüme? 《D♥︎D》 ‼️TAMAMLANDI‼️ Final oluş tarihi: 01.05.2024 #ezberbozan etiketiyle 11.06.2024 tarihinde 1.sırada!

❝Dört hafta sadece.❞ ජ Lina, hayatında ilk kez bir stadyuma adım attığında kalabalığın çığlıklarından çok, kalbinin fısıltılarını duydu. Galatasaray-Fenerbahçe derbisinde tansiyon sahada yükselirken, tribünde genç bir kız kayboldu. Kalabalığın ortasında yalnız kalan Lina'yı bulan kişi, takımın genç yıldızı Koral oldu. O gece sadece skor tabelası değişmedi. Bir telefon, bir arabayla yapılan yardım, birkaç kelime ve sonra sessizlik... Ama o sessizlik, ikisinin kaderini değiştirdi. Koral'ın göz kamaştıran sahası, Lina'nın kaybolduğu tribünlerde hayat buldu. Lina'nın kalbi, Koral'ın dokunmaya çekindiği en derin yerlerde kendine bir yer buldu. Ve belki de bazı maçlar, sadece sahada kazanılmazdı. Aşk, bazen bir derbinin ortasında başlar. Ve bazen bir telefonun unutulması, tüm hayatı arama sebebine dönüşür. ජ SONSUZ İHTİMALLER EVRENİ, birinci kitaptır.

Yetişkin okurlar içindir!!! Karadeniz'de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Doğu'da ise sessiz yaşanır. "Bana dokunmamak için bu mücadelen," dedim yavaşça. Sesim sandığımdan daha sakindi. Gözleri gözlerimi bulduğunda bastırdığı duygular oradaydı. "Hayır," dedi ve birkaç saniye duraksadı. "Evet." İkilemi karşısında kaşlarım havalandı. Demirhan tuttuğu nefesini sertçe verdi. 
"Sikeyim! Evet," diye yükseldi aniden. "Çünkü dokunursam durmam. Sahte karıma dokunursam duramam, sikerler böyle işi."

Eğer zehri tatmış olsaydın, bulduğun ilk şansta beni tükürürdün.

Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

Birbirinden hiç hoşlanmayan iki insan, yakın arkadaşlarının düğününde yolları kesişince istemeden de olsa aralarında bir çekim yaşanır. Tek seferlik yaşanan bir ilişkinin sonunda hayat onları hiç beklemedikleri bir sürprizle karşılar. Bir bebek... Bu minik mucize, iki yabancının kaderini birbirine bağlayarak onları hem kendileriyle hem de duygularıyla yüzleşmeye zorlar. Beklenmedik hamilelik, yeni bir başlangıcın kapılarını sonuna kadar aralar...

Üzerindeki sırılsıklam kıyafetlerinden akan damlalar parkeyi ıslatırken, "Pes et artık!" dedi sinirle burun kemerini sıkarak. Forması üzerine yapışmıştı, sıkıca kenetlediği çenesinden üşüdüğünü gayet iyi anlayabiliyordum ama her zamanki gibi inat ederek, bunu belli etmemek için elinden geleni yapıyordu. Elindeki, giymek için aldığı ama bana laf yetiştirmekten giymeyi unuttuğu kot ceketi ıslak olmayan tek şeydi ve biraz daha burada böyle dikilmeye devam ederse hem onu da ıslatıp, hem de hasta olacaktı. Kollarımı göğsümde birleştirip "Pes etmek mi?" dedim alayla. "Ben bu oyun için tavuk kemiğine dokundum be!" Gözlerini devirdi. "Evet, iki yıl önce." Omuzlarımı silktim. "Yine de dokundum o iğrenç şeye," dedim geri adım atmadan. "Hem çok istiyorsan sen pes et." "Asla," dediğinde, başımı sallayıp "Ben de öyle düşünmüştüm," diye mırıldandım. Önümdeki titreyen bedenine bakarken daha fazla dayanamadım. Nefesimi dışarı bırakıp yenilmişlikle yanına yaklaşmaya başladığımda, kaşlarını çatmış, adımlarımı takip ederek ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Tam önünde durduğumda başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım ve kısık bir sesle "Aklımda," diye mırıldanarak ısrarla üzerine giymediği ceketini aşağıdaki parmaklarının arasından çekip aldım. İki yanındaki kollarından birini kavradığımda, soğuktan buz kesen bedeninin kasıldığını anbean hissetmiştim. Umursamadan, "Giy şunu," diye mırıldandım ve sağ kolunu kaldırarak ceketin aynı taraftaki kolundan geçirmeye çalıştım. Ne yapmak üzere olduğumu anladığında, tam dibimdeki bedeninin titrediğini tüm hücrelerimle hissettim. Soğuktan olmadığına yemin edebilirdim. | Kısa hikaye