Çerezlik bir texting kurgusu. Mercan, karıştığı kavgayı anlatmak için arkadaşına yazmak isterken, yanlış numaraya yazar. Ve bu yanlışlık belki de kendi hayatı için yaptığı en doğru şeydir... • • • 0574***: Ben burada cehennemin içinden gelmişim. Sen mesaja bakma. Oç seni. (23.55) 0574***: Akşam eve gelme amına koyarım. Sik kırığı seni. Çükün düşsün Ayaz. (23.57) 0574***: Umarım çıplak ayakla bastığın yerde erimiş şeker olurda, ayağında ki o his gitmez. (23.58) Siz: Bunlar nasıl beddualar, hakaretler ne saçmalıyorsunuz? (23.58) 0574***: Demek sonunda bakmayı akıl ettin, Ayaz. (23.59) Siz: Ben 'Ayaz' dediğiniz kişi değilim. Yanlış numara. (00.00) 0574***: Ne? (00.00) ° ° ° Afiyet, honey, sugar.

Dikkat: Bu kitapta geçen kurum ve kuruluşların gerçekle bir bağlantısı yoktur. Küfür, şiddet, taciz, kendine zarar verme ve benzeri tetikleyici unsurlar içerir. Bazı kalpler kırılır... Onunki silaha dönüştü. Kırılan sadece bir kalp değildi. Güven, şefkat ve diğer insani bütün duygular... Hepsi bir bir gömüldü o gece. Terk ettiği mahalleye, yıllar sonra geri döndü. Herkesin maskeyle yaşadığı o mahalleye... İpler gerilecek. Maskeler düşecek. Ve kimse kaçamayacak. Mesele kalp değil, bu bir tasfiye.

''Si vis amari, ama.'' Sevilmek istiyorsan, sev. Yaşayanlar ve ölenler. Yaşamak için ruhunu öldürenler. Yaşamdan vazgeçerek ölmeyi bekleyenler. Bir de yaşamayı arzulayan ama ruhu öldürülenler var. Ben ruhu öldürülenlerdenim. Kendimi bildim bileli ölmeyi bekliyorum. Artık amaçsızlığın getirdiği bir amaçtı ölmek. Benim için yolun sonu dediğim anlar, yeni bir sayfaya yol açtı. Ama kitabın sonu hiç değişmedi. Hep aynıydı. Akış değişmişti, ama yaşanacaklar ve son belliydi...

📍HİKAYE KAN, ARGO, ŞİDDET, CİNSELLİK VE BOL BOL SEKSUAL TENSİON İÇERİR! Asabiyeti ile tüm hastaneye kan kusturan, dünyanın en iyi cerrahlarının başında gelen Andre Reed. Ailesi 7 kuşaktır mafya doktoru olan, sivri dili ve kural tanımazlığı ile Andre'ye kök söktürecek yeni stajyer, Lenoir ailesinin en küçük varisi; Vivianne Lenoir. 🩺 "Tanrı'nın daha önce hiç neşter tuttuğuna şahit olmadım. Çünkü o, bizim aksimize bozuk olanı onaracak kadar yetenekli değil. Kırık olanı düzeltmek yerine, bizleri sırayla ölüme terk edip kendine yeni kuklalar yaratıyor. Ama sen Vivianne... Ne zaman eline sütür alsan, bana mucizelerin gerçek olabileceğini kanıtlıyorsun. Benim gibi bir günahkarı önünde secde etmeye zorluyorsun. Sana tapmak, beni inançlı bir adam haline getiriyor." ~Andre Reed.

"Sen ve ben... Cennete giden yolda cehennem gibi yanacağız." ••• Teni, tenime şafağın gölgesinde demir attı. Güneş, bekâretini kaybedince battı. Yaktığı onlarca insanın ölü izmariti gözlerinin derin halicindeki küllüğe bastırılmıştı. O küller, düşlerin esaretinde özgürlüğe yağdı. Yüzünü diken iğneler kalbimde büyük bir devrimin isyan ateşini yakarken ilahi elleri önce şakağını sonra göğsünün üzerini baskıladı. "Biliyor musun... Seninleyken burası ve burası birbirine giriyor." •••

Vahşi pençeleri sırtımda asılı kaldı. Yüzüm, tıpkı ellerim gibi duvarın soğuk yüzeyine tutundu. Güç, hırs, belki biraz da tutkunun karıştığı nefesi boynuma dökülürken sıcak göğsü içindeki vahşeti susturmak istercesine sırtıma yapıştı. Ellerini, duvara yaslanmış olan ellerime kenetledi, kendini bana bastırarak duvarla arasında bütün olmama neden oldu. Enseme sürttüğü ateşli dudaklarının arasına boynumu alıp emerken beni kasıp kavuran, dünyamın hortumu olan adamın kolları arasında boyun eğdim. Zira... Bir ateştim. Yakıp alevlendiğim günahımı kendim seçtim. "Kartlar, Solin... Sana ve bana karşılar."