Kalem mi doğru adaleti sağlar, yoksa silah mı? Adaleti yazarak mı bulursun, yoksa arayarak mı? Ben her zaman yazarak bulurdum. Hâkim olmak benim küçüklük hayalimdi. Ta ki karşıma adaleti silahla dağıtan askerlerimiz çıkana kadar... ya da daha doğrusu kahramanlarımız. "Daha önce hiç asker olmak isteyeceğimi düşünmezdim..." dedi yanımdaki Zeynep. Ben de... ama bunu söylemeyecektim. Hâkim olarak biz de havalıydık. Ama burada önemli olan havalılık değildi; önemli olan insanların huzurunu korumak ve adalet sağlamaktı. İlk Hâkim-Asker kurgusudur.⚖️🪖 Not: İslam'a uygundur. Tamamen kurgudan ibarettir.🙃

(Mizah,eğlence,banka,soygun,takım) Siren sesleri kulağımda,Adaletin sesi ayaklarımda yer alıyordu. Peki bu Adalet, ne zaman yerinde ve kulağımızda olacaktı? Nâmı geçen 'Şahin Gözlü' lakaplı kişi ve takım arkadaşları,ne zaman ortaya çıkacaktı? Karanlık bir gecede, ne kadar korkmanız gerektiğini işte o zaman öğreneceksiniz. Lâl olan sözler, Deli eden yürekler... Karşınızda,hiç yıkılmayan ve kimsenin onları bulamadığı o takım:"Kuzgunlar" Şahin Gözlü- "Adalet ne zaman yerini bulursa,belki... bizi bulursunuz!" Nâmıdeğer Şahin Gözlü lakaplı,ünlü Soyguncu,Ahsen Karabulut. Aynı zamanda,ünlü bir muhabir. Çocukluğundan beridir,kendi hayatını düzene sokmaya çalışıyordu. Onun ailesi,annesi ve babası değildi. Onun ailesi,'Kuzgunlar'dı. Adaletin sesini,tekrardan duyurabilmek için çalışıyorlardı. Ve tek inandıkları şey,Adaletin bir gün yerinde olacağı. Not: TELİF HAKLARI SAKLIDIR! ÇALINAMAZ. EĞER BU KİTAP HAKKINDA KOPYA,ÇALINTI GİBİ BAŞKA BİR KİTAP GÖRÜRSENİZ, BANA DÖNÜŞ YAPMANIZ ARZ EDİLİR.

(3 KİTAPLIK BİR SERİ OLACAKTIR. 1.kitap bitti, 2. kitap yazım aşamasında.) Meslek bazında babasını örnek alarak genç yaşında bir dağ tırmanıcısı olan Elowen Shepherd, babasını aşık olduğu dağlarda kaybedeceğini bilmiyordu. Bir akşam vakti babasının çıktığı son dağdan cesedinin geri döndüğünü öğrenen Shepherd, babasının yokluğu ile yıkılır. Henüz acısını yüreğinde yaşayamadan babasının yarım bıraktığı dağ serüvenini tamamlamaya karar verir ve son kez olmak şartı ile kendini dağlara teslim eder. Her bir taşını terle, telaşla ve buruk duygularla aşıp zirvesine çıktığı sarp dağın en tepesinde onu bekleyen yabancıdan haberi yoktu. Ayağının altındaki taşın kayması ile her şey sonlanmıştı. Vücudu paramparça olurken ölümün nefesini ensesinde hissetmişti, ardından gözlerini yumarak ölüme boyun eğmişti. Ancak gözlerini tekrar aralayabilmeyi ve aşina olmadığı Seledhor adlı doğaüstü varlıkların olduğu bir evrende gözlerini açacağını bilmiyordu. Daha da ilginç olanı, bazı kişilerin Elowen'ın aslında buraya ait olduğunu ve onun 400 önce bu evrende yaşayan yaşam dolu bir prensesin ruhunu barındırdığını söylemesiydi. Peki ya eski yaşamı ile ilgili en ufak bir anıya sahip olmayan Elowen, Seledhor'da nasıl yaşayacaktı? Kendisinin bile bilmediği anılara sahip olmayı başarıp yaşamını rahatça sürdürebilecek mi yoksa her geçen gün aklını biraz daha kaçırarak ölüme daha da mı yaklaşacak? Eski yaşamında tanıdığı birileri ona yardım edebilir miydi? Daha da iyisi, sevdiği adam onu bir kez daha sevebilir ve anılarına kavuşmasında yardımcı olabilir miydi? "Zaman beni unuttuysa ben de ona kim olduğumu hatırlatacağım." "Zaman seni unutmadı Elowen, zaman seni yeniden doğman için sakladı."

"Bu bir başlangıç değildi, sadece en başından beri yazılmış bir sona yakındık..." Henüz iki yaşındayken Mercan Gümüşçü, İzmir Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'ndan alınarak Demirsel ailesine verildi. Yıllarca kendisini ait olduğu bir yuvada büyüdüğünü sandı. Fakat on üç yaşına geldiğinde, ailenin öz çocuklarının dünyaya gelmesiyle yeniden aynı yurdun kapısına bırakıldı. Pusat Yılmaz ise hayata daha doğmadan kaybetmeye başlamıştı. Doğumu sırasında annesini kaybetmiş, babası da bu acıya dayanamayarak yaşamına son vermişti. Gözlerini açtığı günden beri Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu onun tek evi olmuştu. Mercan'ın yurda gelişi, ikisinin de hayatını değiştirdi. Kimsesizliğin ne demek olduğunu bilen iki çocuk, zamanla birbirlerine tutundu. Aynı yaraları taşıyan iki ruh, birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulmuş gibiydi. Ancak kaderin onlar için başka planları vardı. Pusat, on altı yaşında bilinmeyen bir sebeple yurttan kaçtı. Ardında Mercan'ı, yarım kalan anıları ve söylenememiş vedaları bırakarak... Aradan on bir yıl geçti. Mercan başarılı bir veteriner oldu. Fakat geçmişini geride bırakamadı; her ay düzenli olarak Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'nu ziyaret etmeye devam etti. Yine böyle bir günde, yurdun bahçesinde rahatsız edildiği sırada tanımadığı bir adam yardımına koştu. O adam, yıllar önce kaybettiği Pusat'tan başkası değildi. Pusat da Mercan da karşılarında duran kişinin kim olduğunu bilmiyordu. Ancak ilk bakışta içlerinde tarif edemedikleri bir his uyanmıştı. Çünkü zaman anıları silmiş olsa da, kader bazı bağları unutturmazdı.

"Bazı intikamlar insanın içine doğar... ve orada büyür.Kuzey Kurtoğlu, yirmi yıl önce annesini elinden alan adamın adını hiç unutmadı: Ama intikam, aceleyle alınmazdı.Önce beklemek gerekir... büyümek... güçlenmek... ve en önemlisi sabretmek.Babası Kalender Kurtoğlu, ölmeden önce oğluna tek bir şey söylemişti: "Elini kana bulama." Ama bazı sözler, acının yanında çok küçük kalır. Kalender'in ölümünden sonra Kuzey, babasının yerini aldı. Kurtoğlu düzeninin başına geçti.Ve artık tek bir amacı vardı: Sadık Atılgan'dan intikam almak.Bu planın en ince noktası ise Efnan'dı. Sadık Atılgan'ın kızı...Kuzey için o sadece bir hedefti. Bir araç.Bir başlangıç.Ama bazı insanlar planlara dahil edilmez... planları değiştirir.Efnan, bilmediği bir savaşın tam ortasında gözlerini açtığında, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bu hikâyede intikam kadar ağır bir şey daha vardı: kalbe sızan tehlikeli bir yakınlık. Ve Kuzey, ilk kez kendi planından korkacaktı. Bazı intikamlar biter... bazıları insanın kalbinde başlar... "Bu hikayede Mahlası Meftun olan Efnan'ı İntikam ateşiyle yanıp bir çift göze vurulan Kuzey'i okuyacağız. intikam mı? Sevda mı? Hangisi daha ağır basacaktı kuzeyin terazisinde?"

"efe bey" "noldu küçük stajyerim?" Efe babasının şirketinde patrondur. Efenin babası Akif bey, teknoloji hakkında bir projede yer alır ve bu projeyi Efe Çeliğin yani oğlunun yapmasını ister ona yardım etmesi için de bir stajyer işe alır. Efe ne kadar da bir stajyere gerek olmadığını babasına söylese de Akif bey kabul etmez. Efenin bilmediği şey ise istemediği stajyer, Eylül Sönmezin onun biricik KÜÇÜK STAJYERİ olacağıdır... (Not;kitap final yaptığı zaman düzenlenecek)

"Adınızı bahşeder misiniz?" "Söylemiyorum! Git başka kapıda oyna ego yığını!" "Başka kapı olmaz. Bu gece sevgilim rolünü oynamak zorundasın!" "Git ya! Bağırırım diyorum sana!" Özgün'ün sabrı taşarken Günseli'nin iki elini birden koridorun duvarına sabitledi. Gözleri Günseli'nin dudakları ile kahverengi gözleri arasında tehlikeli hızla mekik dokudu. "Bağıramazsın. Eğer bağırırsan, içeri girdiğimizde herkese seninle içeride barışmak için fena halde öpüştüğümüzü söylerim. Ve inan bana, buradaki herkes buna inanmaya dünden razı!"

"Herkes hikayemizin başlangıcına bakıyordu. Anlatmaya başladığımda gözlerinde oluşan parıltı sonunun da başlangıcı gibi ışıltılı olacağına inandırıyordu ama onları yanıltan şeylerle karşılaşmıştım." Kamer, liseli bir öğrencidir. Herkes tarafından sevilmesine rağmen nefret edilmesi de kaçınılmazdır. Kafa dağıtmak için gittiği balonun hayatının dönüm noktası olacağından habersizdir. Artık sadece bir genç kız değil, aynı zamanda kurbandır. Katillerin sevgili oyuncağı olarak yaşayacağının farkında değildir. Kurban olmaya devam mı edecek yoksa postunu giyinip kurtlardan olmayı mı seçecek? "Ne kadar onlar için değerli bir kurban olduğum söylense de onlar için dokunulmazlığım bir yere kadardı. Hayatımı altüst etmeden durmayacaklardı." "Beni şah seçerken bana sormadınız. Ben de hepinizi devirirken isteklerinizi sormayacağım."

Yirmi birinci yaş gününde Elena'nın öğrendiği tek bir gerçek, bütün hayatını paramparça eder. Ailesinin yıllardır sakladığı sır, onu sıradan dünyadan koparıp özel güçlerin, gizli boyutların ve yüzyıllardır süren kanlı bir savaşın tam ortasına sürükler. Artık hiçbir yüz göründüğü kadar masum değildir. Dost ile düşman arasındaki çizgi her geçen gün silinirken Elena, sadece yeni güçlerini değil, geçmişinin karanlık sırlarını da keşfetmek zorundadır. Çünkü bazı miraslar seçilmez... doğuştan taşınır. Ve bazen kader, savaşın kazananını değil, ilk kurbanını seçer.