Adı üstünde 'iğrenç' sözler. Gelin beraber iğrenelim :))

Sen malsan bende eşya

"Azra sen benimsin,bundan böyle kimseyle konuşmayacaksın!" Ben kendimi koruyabilirdim.Bana emir veremezdi! "Ben Azra Yüce'yim,Egemen!Kendimi kollayabilirim asla senin olmayacağım!" Belki bu cümlem pahalıya mâl olacaktı ama ben zaten hayatını kaybetmiş bir kızdım.Egemen'in kulağıma eğilip tek bir şey dediğini hatırlıyorum"Demek öyle?Ha?O zaman Azra Yüce hayatının bundan sonraki bölümüne dikkat et;çünkü zaten yarısından fazlasını aldım"dedi ve beni odaya kiletledi.

Yüzümdeki gülümseme bir anlık soğuduktan sonra , kafamı kaana doğru çevirdim. Sigarasini iki dudak arasına almış dumanini dışarıya üflüyordu. Son kez sigarasini çektikten sonra yere atıp ayaklariyla ezdi. Gözlerindeki ateşi görebiliyordum. İki adım öne geldiğinde bende iki adım geriledim. En sonunda beni duvarla arasına aldı. Bir süre gözlerime baktı sonra ise ' artık benim kollarimdasin dedi' ağzımı araladigimda parmağını dudaklarima deydirdi. Kafasini biraz daha yaklastirdi. Ben kafami geriye doğru iterken kafam aciyordu. Son kez kaan bana baktıktan sonra 'benim olur musun ?' dedi. (kapak yapımı @badgirl2266)

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.