To zbiór krótkich esejów o fantastyce, pisaniu i budowaniu światów bez akademickiego nadęcia. Za to z ironią, czułością do gatunku i odrobiną twórczego chaosu. To nie jest poradnik z przypisami dłuższymi niż rozdział, a strumień przemyśleń o tym, czym fantasy właściwie jest, dlaczego tak nas przyciąga i z jakim brzemieniem mierzy się twórca, który chce w tym gatunku stworzyć coś własnego. Będzie o światach zmyślonych, wielkich ideach, spektakularnie dobrych i złych pomysłach. Nie trzeba się ze mną zgadzać. Wręcz byłoby podejrzane, gdyby tak było. Eseje, mają prowokować do myślenia, dyskusji i rzucania w komentarzach własnymi banialukami. Jeśli przy którymś tekście zabraknie przypisu, linku albo nobliwie wyglądającego źródła, pamiętaj zastosowano sprawdzoną metodę badawczą pod nazwą: zaufaj mi, mordo. Zapraszam do lektury, L.S. Małe i całkiem duże sukcesy: 🥇#1 literatura (19.03.2026) 🥇#1 esej/eseje (19.03.2026) 🥇#1 faktu (19.03.2026) 🥇#1 worldbuilding (19.03.2026) 🥇#1 storytelling (19.03.2026) 🥇#1 narracja (19.03.2026) 🥇#1 filozoficzne (19.03.2026) 🥇#1 ironia (19.03.2026) 🥇#1 dystans (19.03.2026) 🥇#1 pisanie (19.03.2026) 🥇#1 przemyślenia (27.03.2026)