"Kamera kayıtlarına gerek yok," dedi Asaf Koral, sesiyle odayı titreterek. "Çünkü Esin Kıran'ın böyle bir şey yapmayacağına adım gibi eminim." Hikmet Bey şaşkınlıkla, "Asaf Bey, bu kıza neden bu kadar güveniyorsunuz? Altı üstü bir burslu!" dedi. Asaf Koral, Hikmet Bey'in üzerine doğru bir adım attı. Gözlerindeki öfke gözle görülür cinstendi. "Çünkü o 'altı üstü bir burslu' dediğin kız..." Asaf duraksadı, Zümrüt'e baktı. Zümrüt başını onaylar anlamda salladı, gözlerinden yaşlar süzülüyordu. Asaf Koral, odadaki herkese hitaben, ama en çok da Esin'in gözlerinin içine bakarak bombayı patlattı: "Çünkü o kız, benim kızım. Esin... Bizim özbeöz kızımız. Ve bu okulda hiç kimse, benim kızıma hırsız damgası vuramaz!" Müdür odasına bir kez daha ölüm sessizliği çöktü. Esin, duyduğu kelimelerle nefesinin tamamen kesildiğini hissetti.

Hazar'ın koyu gözlerinde tehlikeli bir parıltı belirdi. Dudakları hafifçe kıvrıldı ama bu bir tebessüm değil, celladın baltasını bileme sesi gibiydi. Güzel," dedi Hazar, sesi buz kesti. "Kendini feda edecek kadar cesursun demek. Ama unutma İclal... Benim konağıma adım attığın gün, o gururunu ayaklarımın altında ezeceğim. Bir hafta süreniz var. Haftaya bugün aşiret toplanacak, imam nikahı kıyılacak. O zamana kadar kaçan o iti bulamazsanız, bu kızı Şahsuvaroğlu konağına gelin alıyorum. Ama ona bir gelin gibi değil, abisinin günahının kölesi gibi davranacağım."

Mafya Kurgusu İzgi başını iki yana salladı. "Ben o evliliği yapmayacağım. Asla." "Yapamazsın zaten, izin vermem," dedi Kartal, İzgi'ye bir adım daha yaklaşarak. "Çünkü tek bir çıkış yolun var İzgi. O da benim." İzgi kaşlarını çattı. "Ne demek istiyorsun?" "Sancaktarlara ve babana hayatlarının dersini vermek istiyorum. Onları tamamen bitirmek istiyorum. Bunun yolu da, o nişanlına ait olan şeyi, yani seni ellerinden almaktan geçiyor," dedi Kartal. Sesindeki kararlılık sarsılmazdı. "Benimle evleneceksin, İzgi Naz. Karahanlıların gelini olacaksın. Böylece hem sen o bataklıktan kurtulacaksın hem de ben düşmanlarımı tek hamlede şah mat edeceğim.

Dönem Kurgusu 🌾 +18 vardır "Cihangir'im," dedi Sümbül Hanım, sesindeki o anaç ama otoriter tonla. "Hayırdır oğul? Yüzün solar, aklın başka yerde eğleşir gibisin." Cihangir elindeki çatalı yavaşça bıraktı. Derin bir nefes aldı. Annesine, Baran'a ve Elif'e baktı. "Tarlada bir sıkıntı yok ana," dedi sesi tok bir şekilde. "Ancak benim gönlümde bir yangın var. Bugün çeşme başında bir kız gördüm. Uzun sarı saçları, yeşil gözleri var. Adı Narin'miş. Fatma Ana'nın kızıymış." Sümbül Hanım'ın gözleri fal taşı gibi açıldı. Elif heyecanla yerinde dikleşti, Baran ise abisine gülümseyerek baktı. Sümbül Hanım sevinçten havalara uçacak gibi oldu! "Hele şükür!" dedi Sümbül Hanım ellerini dizine vurarak. "Koca Şahan konağı bir geline hasretti! Kimdir, necidir hemen haber salalım, araştıralım görelim bakalım o narin kızı!"

DÖNEM KURGUSU 🍃 +18 Sencer, 30 yaşına gelmiş, sertliğiyle dağları titretmiş, acımasızlığıyla Karapınar'ın kanunu olmuş bir adamdı. Karşı çıkılması imkansız, bakışıyla insanı taşa çeviren o mizaç, artık bir yuva kurmalıydı. Gül Hanım, pazarda Ceylan'ı gördüğü o günden beri uyuyamıyordu. O kızı gördüğünde, "Tam bu konağa layık, Sencer'in o buzul kalbini ancak bu narin ama alımlı kız eritir," demişti kendi kendine. Gül Hanım, yanındaki hizmetliye fısıldadı: "Haber saldın mı Ömer'in evine? Yarın ikindi vakti kızı görmeye gideceğiz, hazırlansınlar." "Saldım hanımım, muhtar bizzat iletti." Gül Hanım'ın yüzünde sinsi ama memnun bir gülümseme belirdi. Sencer Bey'in henüz hiçbir şeyden haberi yoktu ama bu konak yakında ya bir düğün evine ya da bir yangın yerine dönecekti

"Miran," dedi Haşmet Ağa, sesi yorgun ama vakurdu. "Hüküm verildi. Kan dökülmeyecek. Azat Akça'nın yaptığı hatanın bedeli, bir canla değil, bir hayatla ödenecek." Miran, dişlerini sıktı. Çenesi seğirdi. "Berdel," dedi tükürürcesine. "Bacımı kaçıran o itin günahını, hiç görmediğim bir kadın mı çekecek baba? Benim töremde kadınla hesap kapatmak var mıydı?" "Töre budur oğul," dedi Haşmet Ağa, elini oğlunun omuzuna koyarak. "Oğlan kızı kaçırdı, kızın abisi de kızı alacak. Başka yolu yok. Akça aşireti o kızı yarın sabah Diyarbakır'dan yola çıkaracak. Adı Zümrüt'müş. Duymuşsundur belki..." Miran, sertçe güldü. "Güzelliği dilden dile dolaşan Zümrüt... İsterse dünya güzeli olsun baba, benim gözümde o bir esirdir. Bir kefaret borcudur."

Tek bir kaçış yolu vardı: Eski deponun açık kalmış arka kapısı. İçeri süzüldü. İçerisi karanlıktı ama yukarıdan loş bir ışık sızıyordu. Köşedeki eski koltukların olduğu yerde birinin olduğunu fark ettiğinde artık çok geçti. "Burada ne işin var?" Sarp'ın sesi karanlığın içinde yankılandı. Üstü çıplaktı, omzunda bir havlu vardı ve elinde bir buz torbasıyla patlayan dudağına pansuman yapıyordu. Kumru sıçradı. "Ben... Ben sadece yağmurdan..." Sarp ayağa kalktı. Işığa yaklaştığında, vücudundaki taze morluklar ve kan izleri Kumru'nun çığlık atmasına neden olacak kadar ürkütücüydü. Kumru geri adım atarken ayağı bir teneke kutuya çarptı. Sarp hızlıca yaklaşıp onu kolundan tuttu. "Beni takip mi ediyorsun sen?" "Hayır! Yemin ederim... Sokakta adamlar vardı, babamın peşindeki adamlar... Korktum."