Han - śmiertelnie chory. Można wywnioskować, że się z tym pogodził. Prawda jest taka, że panicznie boi się zostawienia swoich przyjaciół, mamy i Minho przez którego dowiaduje się co to prawdziwa miłość. Minho - jego życie i tak jest do bani. Nie czuje się potrzebny, ale gdy tylko poznaje Jisunga jego życie zmienia się na lepsze. Nie okazuje tego, że boi się o Hana mimo, że pyta się go o jego samopoczucie. Jeśli Jisung umrze.. uzna pewnie, że jego życie jest skończone.

Lee Minho zauważa, że duża ilość osób naśmiewa się z chłopaka, który zamiast rozmawiać pisze na kartkach lub notatkach w telefonie. W dzień, w którym pokłócił się ze swoim przyjacielem widzi jak młodszy pierwszoklasista zostaje źle potraktowany przez starszego ucznia i postanawia mu pomóc. Han Jisung przez jedno traumatyczne zdarzenie zamknął się w sobie. Każdy lekceważył to, mówiąc, że tak naprawdę mu się podobało, ale nie chce tego przyznać. W pewien dzień kolega ze starszej klasy odnajduje go na dachu płaczącego. Czy to zdarzenie odmieni jego życie na lepsze? Albo nawet przerwie milczenie? --- To fikcja. Wiek bohaterów został zmieniony. Stray kids nie istnieje.

Samotny Han Jisung powoli poddaje się gdy w ostatniej chwili nadzieja na którą nigdy nie liczył wręcz się jej bał go odnalazła.

bezsenne noce, skraplane alkoholem. nie do końca zgaszony, tlący się kiep w puszce po pomidorach. opuszczone godziny w szkole, pełno materiału do nadrobienia. bezustanne żałowanie swoich decyzji, wstyd i rozczarowanie widoczne w oczach rodziny. ale w końcu to nic złego, kiedy nie ma się czasu nad tym myśleć, racja? a ty znów wychodzisz na balkon, zapalić kolejnego papierosa z kolei. czy jesteś szczęśliwy? czy możesz już się uśmiechnąć? !!skz nie istnieje, angst, fluff side ship; changlix ale nie bedzie tez tego za duzo uwagi; dużo papierosów i alkoholu, ucieczki z domu, problemy rodzinne, imprezy.

Jisung w końcu decyduje się po kilku miesiącach na powrót do szkolnego nauczania, zaczynając tym samym liceum, co nie jest jedną z łatwiejszych rzeczy dla niego przez pryzmat okropnych wspomnień związanych z jego gimnazjum. Jednak mimo strachu przed społeczeństwem, braku zdolności wykonywania codziennych czynności, jak na człowieka przystało, stara się choć trochę posmakować tego zwyczajnego nastoletniego życia, gdy poznaje kilku chłopaków, którzy o dziwo akceptują go takim jaki jest, a już szczególnie ten jeden starszy brunet, Minho poznany pewnego deszczowego dnia w jednej z sal na parterze placówki. Tylko, czy Jisungie poradzi sobie z trudnościami i własnym lękiem? A może ten rok stanie się tym najlepszym dla niego za sprawą pewnego drugoklasisty? ☂! fluff;top!minho ⛈️! w książce występują wzmianki o przemocy i okaleczaniu się, więc proszę nie czytaj, jeśli jesteś wrażliwx na takie tematy⛈️! ☂[poprawki po zakończeniu książki]

Motyw horroru • dźwięk jako coś żywego • budynek „uczący się" emocji ludzi • relacja Minsung jako klucz do przetrwania • rzeczywistość rozwarstwiająca się przez częstotliwości • zaufanie kontra paranoja w grupie

Jisung przeprowadza się do Seulu, gdzie pewnego dnia wpada na szefa najbardziej niebezpiecznego gangu w okolicy. Ostrzeżenie: w późniejszych rozdziałach mogą być smuty, gwałty, mogą być też sceny związane z samookaleczaniem, czy próbami samobójczymi W PRAWDZIWYM ŻYCIU NIE SHIPUJE MINSUNGÓW, to tylko fanfik 𝐙𝐚𝐜𝐡𝐞̨𝐜𝐚𝐦 𝐝𝐨 𝐜𝐳𝐲𝐭𝐚𝐧𝐢𝐚 𝐣𝐞𝐬́𝐥𝐢 𝐥𝐮𝐛𝐢𝐬𝐳 𝐭𝐚𝐤𝐢𝐞 𝐫𝐳𝐞𝐜𝐳𝐲 💛 Ps. Od czasu kiedy to pisałam minęło już trochę i to mega skręca więc lepiej zapraszam do czegoś nowszego

Gdzie klasyczny Minsung nie istnieje Gdzie podkomisarz Han cierpi na bezsenność i wypalenie zawodowe Gdzie piękne miasto zmienia się nocą w arenę przetrwania Gdzie czasem bardzo chcesz... a i tak się nie uda

Han Jisung przyzwyczaił się do bycia obojętnym do ludzi, do emocji, do świata. Ale pewnego wieczoru spotyka Minho - chłodnego, prowokującego i dziwnie magnetycznego. ――――― ˗ˋˏ ♡ ˎˊ˗ ――――― 18+ / school / strangers to lovers

[ZAWIESZONE] Pewna siła wyższa utworzyła niegdyś duszę. Duszę tak potężną, iż była ona w stanie znieść wszystko na swojej drodze. Duszę doskonałą, w której rdzeniu szalały harmonijne siły, zdolne razem do wielkich czynów, za które każda ziemska istota musiałaby zapłacić słono. Bóstwo w strachu przed konsekwencjami swego największego dzieła, zamknęło ją w glinianej szkatułce, lecz nieszczęśliwym przypadkiem upuściło naczynie wprost na Kontynent, uwalniając duszę. Duszę zwaną Hunpo. SHORT STORY published in 08.05.2022 cover @taestheticperson