Sa kabila ng bigat ng mundong pasan, nananatili siyang parang isang bulaklak na namumukadkad. Matatamis ang kanyang mga ngiti habang pilit na binabayaran ang utang ng pamilyang kanyang kinalakihan. Ang hindi niya alam, ang mga taong tinuturing niyang pamilya ang siya ring kumuha sa buhay ng kanyang tunay na mga magulang. Papasok sa kanyang buhay ang isang lalaking tila yelo sa lamig ng pagkatao. Sa kabila ng babala ng marami, ibinigay niya ang kanyang buong puso, hindi alam na may madilim na pakay ang lalaki sa kanya. Isang paghihiganti ang nagbubuklod sa kanila-isang paghihiganti laban sa pamilyang inakala niyang sa kanya. Ang lalaking kanyang minahal ay nagnanais namang ubusin ang pamilyang iyon. Isang siklo ng dugo at utang na loob ang nag-uugnay sa kanila. Ngunit paano kung ang taong pakay niyang paghigantihan ay hindi pala ang tunay na kaaway? Sa oras na matunaw ang yelo at malanta ang bulaklak sa sakit ng katotohanan, may puwang pa ba ang "tayo" sa kuwentong nagsimula sa "bakit"?